Reklama

Wiara

GLOSSA MARGINALIA NA 21/11/2026

Są odpowiedzi, po których zostaje już tylko milczeć albo uwierzyć

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Adobe Stock

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ap 11, 4-12 KLIKNIJ

Dwaj Świadkowie Apokalipsy zostają przedstawieni obrazem: „oni są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami, co stoją przed Panem ziemi”. Obraz pochodzi z Zachariasza, gdzie dwie oliwki karmiły świecznik oliwą. Tam oznaczały namaszczonych, kapłana i księcia. Tu Świadkowie noszą rysy Mojżesza i Eliasza, mocarzy słowa, którzy zamykają niebo i zamieniają wody w krew. Dwóch, bo świadectwo wymaga dwóch (zob. glossę na 1 X). Kościół widział w nich Prawo i Proroków, Piotra i Pawła, albo po prostu siebie, wspólnotę świadków w mocy Ducha.

Ich historia jest historią Pana w liczbie mnogiej. Prorokują w worach pokutnych, a „gdy dopełnią swojego świadectwa, Bestia wychodząca z Czeluści wyda im wojnę, zwycięży ich i zabije”. Ciała leżą „na placu wielkiego miasta, które duchowo zwie się: Sodoma i Egipt, gdzie także ukrzyżowano ich Pana”. Trzy i pół dnia świat świętuje: „mieszkańcy ziemi cieszą się i radują, i dary sobie nawzajem posyłają, bo ci dwaj prorocy mieszkańcom ziemi zadali katuszy”. Jedyna wzmianka o radości mieszkańców ziemi w całej Apokalipsie dotyczy śmierci proroków. Prawda uwiera, jej pogrzeb bywa fetowany.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

„A po trzech i pół dniach duch życia z Boga w nich wstąpił, i stanęli na nogi, a wielki strach padł na tych, co się im przyglądali. Posłyszeli oni donośny głos z nieba do nich mówiący: Wstąpcie tutaj”. To pascha świadków. Świadectwo, śmierć, wywyższenie. Kościół nie ma innej trajektorii niż jego Pan, i nie ma innej gwarancji. W dzisiejsze wspomnienie Ofiarowania Maryi, oparte na starej tradycji o oddaniu Jej jako dziecka na służbę w świątyni, obie perykopy spotykają się w jednym słowie, ofiarowaniu. Maryja ofiarowana w świątyni, zanim sama stała się świątynią. Świadkowie ofiarowani na placu miasta, zanim wstąpili na obłoku. Życie oddane Bogu zawczasu jest jedynym życiem, którego Bestia nie umie naprawdę zabić.

Łk 20, 27-40 KLIKNIJ

Saduceusze, „którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania”, przychodzą z kazusem uszytym na miarę drwiny. Siedmiu braci, jedna żona, prawo lewiratu (Pwt 25,5: brat poślubia bezdzietną wdowę po bracie, by wzbudzić mu potomstwo), i pytanie-pułapka: „przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną?” Kazus zakłada, że zmartwychwstanie jest przedłużeniem obecnych stosunków. Wtedy istotnie robi się z niego absurd kolejkowy. Saduceusze uznawali tylko Pięcioksiąg i nie znajdowali w nim zmartwychwstania. Ich pytanie jest teologią zredukowaną do reductio ad absurdum.

Odpowiedź Jezusa rozbija założenie: „dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić. Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom”. Isangeloi, równi aniołom. Nie bezcieleśni, lecz nieśmiertelni, poza porządkiem prokreacji, który śmierci służył za odpowiedź. Małżeństwo jest instytucją czasu. Tam, gdzie śmierć nie zabiera, nie trzeba uzupełniać. Zmartwychwstanie jest przemienieniem życia (zob. glossę na 19 IX). Kto mierzy tamten świat miarami tego, będzie produkował kazusy o siedmiu mężach.

Potem Jezus robi rzecz mistrzowską. Dowodzi zmartwychwstania z samego Pięcioksięgu, jedynego kanonu przeciwników: „że umarli zmartwychwstają, zaznaczył to i Mojżesz w opowiadaniu o krzewie, gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Bóg nie jest Bogiem umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla Niego żyją”. Argument płynie z natury przymierza. Bóg, który wiąże się z człowiekiem imiennie, nie jest Bogiem prochu. Relacja z Żywym nie może mieć umarłego za drugi biegun. Pantes gar autō zōsin, wszyscy dla Niego żyją. To zdanie jest metafizyką listopada, miesiąca cmentarzy. Nasi zmarli są „umarli” tylko w gramatyce świata. W gramatyce przymierza są żywi dla Niego. „Nauczycielu, dobrze powiedziałeś”, przyznają niektórzy uczeni. To rzadki moment, gdy oponenci oddają punkt. Więcej pytać się nie odważyli. Są odpowiedzi, po których zostaje już tylko milczeć albo uwierzyć.

2026-10-01 09:58

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +17 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uczniowie niosą pokój, a pokój w Biblii oznacza pełnię życia

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Didgeman/pixabay.com

Wstęp listu brzmi jak wyznanie wiary człowieka stojącego na progu próby. Paweł nazywa siebie apostołem «z woli Bożej» i od razu wskazuje na «obietnicę życia w Chrystusie Jezusie». To życie zaczyna się już teraz i przenika czas więzienia. Pozdrowienie «łaska, miłosierdzie, pokój» nie jest jedynie formułą grzeczności. Łaska (charis) mówi o darze, miłosierdzie o sercu Boga, pokój (eirēnē) o pełni. Paweł dziękuje Bogu, «któremu służy jak przodkowie», z czystym sumieniem (syneidēsis). Wiara chrześcijańska wyrasta z modlitwy Izraela i idzie dalej. Wspomnienie Tymoteusza wraca «we dnie i w nocy». Apostoł pamięta jego łzy i pragnie spotkania. Relacja ucznia i ojca w wierze ma poziomy odpowiedzialności i czułości. Tradycja Kościoła pamięta Tymoteusza jako pasterza Efezu. List brzmi jak przekaz pochodni w czasie apostolskich kajdan. Najważniejsze pada w zdaniu o «szczerej wierze» (anupokritos pistis), która mieszkała najpierw w babce Lois i w matce Eunice. Ewangelia przechodzi przez dom i przez pamięć rodzin. Paweł widzi w Tymoteuszu owoc takiego przekazu. Następnie przypomina o «charyzmacie Bożym» (charisma), otrzymanym przez włożenie rąk. Ten gest oznacza modlitwę Kościoła i powierzenie służby, która ma strzec i karmić wspólnotę. Czasownik «rozpalić na nowo» (anazōpyrein) mówi o ogniu, który wymaga troski, ciszy i wierności. Bóg nie daje ducha lęku (deilia). Daje «moc, miłość i trzeźwe myślenie» (dynamis, agapē, sōphronismos). Z takiego daru rodzi się wolność od wstydu wobec «świadectwa» (martyrion) i wobec więzów apostoła. Wierność Chrystusowi ma cenę, a jej fundamentem pozostaje moc Boga.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa za Ojczyznę (Ks. Piotra Skargi)

[ TEMATY ]

modlitwa

ojczyzna

ks. Piotr Skarga

Archiwum Arcybractwa Miłosierdzia

Ks. Piotr Skarga – obraz z sali portretowej Arcybractwa Miłosierdzia

Ks. Piotr Skarga – obraz z sali
portretowej Arcybractwa
Miłosierdzia
Boże, Rządco i Panie narodów, z ręki i karności Twojej racz nas nie wypuszczać, a za przyczyną Najświętszej Panny, Królowej naszej, błogosław Ojczyźnie naszej, by Tobie zawsze wierna, chwałę przynosiła Imieniowi Twemu a syny swe wiodła ku szczęśliwości. Wszechmogący wieczny Boże, spuść nam szeroką i głęboką miłość ku braciom i najmilszej Matce, Ojczyźnie naszej, byśmy jej i ludowi Twemu, swoich pożytków zapomniawszy, mogli służyć uczciwie. Ześlij Ducha Świętego na sługi Twoje, rządy kraju naszego sprawujące, by wedle woli Twojej ludem sobie powierzonym mądrze i sprawiedliwie zdołali kierować. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen
CZYTAJ DALEJ

Leon XIV: teraz biskupi muszą zadbać o owoce pielgrzymki

2026-11-20 20:26

[ TEMATY ]

biskupi

#Pielgrzymka

Papież Leon XIV

@Vatican Media

Papież podczas wizyty w Peru.

Papież podczas wizyty w Peru.

Przynajmniej część mojego przesłania, którym podzieliłem się również z biskupami, polega na tym, aby to właśnie oni kontynuowali to doświadczenie wiary, którego doznaliśmy w ostatnich dniach – mówił Ojciec Święty podczas lotu z Limy do Rzymu, zapytany o to, jak Peruwiańczycy mogą zachować na dłużej owoce podróży apostolskiej.

„W jaki sposób Peruwiańczycy – zarówno wierzący, jak i niewierzący – mogą na dłuższą metę zachować tego ducha jedności, wiary i nadziei, który rozbudziła w nas wizyta Ojca Świętego?” – pytał dziennikarz Carlos Villareál z RPT Notícias.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję