Reklama

Wiara

GLOSSA MARGINALIA NA 22/11/2026

Gdzie stał mój Król w tym roku, gdy przechodziłem obok w sprawach pilniejszych

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Joanna Popławska/Niedziela

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ez 34, 11-12. 15-17 KLIKNIJ

Uroczystość Króla otwiera czytanie, w którym Król przedstawia się jako pasterz: „oto Ja sam będę szukał moich owiec i będę sprawował nad nimi pieczę”. Rozdział 34 Ezechiela jest wielkim aktem oskarżenia przeciw pasterzom Izraela, którzy paśli samych siebie. Bóg odbiera im urząd i ogłasza przejęcie bezpośrednie: Ja sam. Czasowniki tej deklaracji rządowej warto policzyć. Będę szukał, sprawował pieczę, uwolnię, będę pasł, dam wypoczynek, zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię. To program władzy złożony z czynności sanitariusza. Królowanie Boga ma ręce pielęgniarza.

„Natomiast tłustą i mocną będę ochraniał”, tak oddaje to Biblia Tysiąclecia. Tekst hebrajski ma tu twardszą lekcję, „zniszczę”, i wielu tłumaczy idzie za nią. Mocne i tłuste, które tuczyły się kosztem słabych, spotka sąd. Troska tego Pasterza nie jest bowiem sentymentalna: „Ja zaś będę je pasł według sprawiedliwości”. Ostatni werset zapowiada wprost dzisiejszą Ewangelię: „oto Ja osądzę poszczególne owce, barany i kozły”. To sąd wewnątrz stada, nie między stadem a wilkami, lecz między owcą a owcą, według tego, co silne czyniły słabym.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Ta perykopa jest zwierciadłem dla każdej władzy pasterskiej w Kościele. Munus pascendi, urząd pasterzowania, ma w Ezechielu swój wieczny rachunek sumienia. Szukać czy czekać, opatrywać czy strzyc, umacniać chore czy hołubić tłuste. Prawo kanoniczne nazwie biskupa pasterzem i każe mu mieć przed oczyma wzór Dobrego Pasterza. Ezechiel dopowiada, co się dzieje, gdy wzór zostaje zdradzony. Właściciel stada wraca po swoje. Uroczystość Chrystusa Króla jest więc także dniem pokornej ulgi wszystkich podpasterzy. Stado ma Pasterza, który nigdy nie pasie samego siebie.

1 Kor 15, 20-26. 28 KLIKNIJ

Czytanie, które słyszeliśmy w Dzień Zaduszny (zob. glossę na 2 XI), wraca w uroczystość Króla z przesuniętym akcentem. Dziś liturgia każe słuchać jego politologii. „Trzeba bowiem, ażeby królował, aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy”. Dei gar auton basileuein, musi królować. Królowanie Chrystusa jest w tym tekście procesem w toku, kampanią między zmartwychwstaniem a paruzją. Formuła „położyć pod stopy” pochodzi z Psalmu 110, najczęściej cytowanego w Nowym Testamencie tekstu Starego. Starożytny zwycięzca stawiał stopę na karku pokonanego.

Lista nieprzyjaciół jest zhierarchizowana: „pokona wszelką Zwierzchność, Władzę i Moc”, a „jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć”. Królestwo Chrystusa nie konkuruje z ziemskimi tronami o terytorium. Jego wojna toczy się z mocami zniewolenia, których śmierć jest ostatnim bastionem. Dlatego żadna polityka nie może się pod ten sztandar podszyć w całości i żadna nie jest spod niego wyjęta. Każda władza, która służy życiu, pracuje, wiedząc czy nie, na rzecz tej kampanii. Każda, która sieje śmierć, stoi po stronie ostatniego wroga.

Reklama

Finał jest zdaniem, dla którego warto było czekać cały rok liturgiczny: „wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich”. Królestwo Chrystusa jest przekazaniem wszystkiego Ojcu. Oto król, który zdobywa po to, by oddać, władza jako czysta służba doprowadzona do końca. Pius XI, ustanawiając tę uroczystość encykliką Quas primas (1925) przeciw laicyzmowi epoki, pisał, że pokój Chrystusowy możliwy jest tylko w królestwie Chrystusowym. Dziś, gdy uroczystość zamyka rok liturgiczny, jej pointa brzmi jeszcze szerzej. Cała historia jest procesją oddawania wszystkiego Ojcu, a Król idzie w niej pierwszy.

Mt 25, 31-46 KLIKNIJ

Wielka scena sądu, którą Mateusz wieńczy nauczanie Jezusa przed męką, jest namalowana środkami apokaliptyki. Syn Człowieczy w chwale, wszyscy aniołowie, tron, „i zgromadzą się przed Nim wszystkie narody”. Panta ta ethnē, wszystkie narody, cała ludzkość bez wyjątku. Gest sądu jest pasterski, prosto z Ezechiela. Oddzielenie owiec od kozłów, jedne po prawej, drugie po lewej stronie. W Palestynie pasano je razem, rozdzielano na noc. Potem następuje protokół rozprawy, w którym wszystko jest zaskoczeniem.

Kryterium sądu nad narodami nie jest ani wyznaniowe, ani kultyczne, ani spektakularne: „byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”. To sześć czynności elementarnych, z których Kościół ułoży katalog uczynków miłosierdzia względem ciała. Żadna nie wymaga talentu, każda wymaga zatrzymania się. Zdumienie obu stron jest jednakowe: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym?” Sprawiedliwi nie wiedzieli, komu służą. Potępieni nie wiedzieli, kogo mijają. Objawienie sądu jest jedno: „wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili”.

Król utożsamia się z najmniejszymi, i to jest dogmatyczna pointa uroczystości. Chrystus Król nie ma na ziemi innego trybu obecności do czci publicznej niż Eucharystia i ubodzy. Jan Chryzostom grzmiał, że nie ma sensu złocić kielicha, gdy Chrystus u drzwi umiera z głodu, bo ten sam, który powiedział „to jest Ciało moje”, powiedział „byłem głodny”. Potępieni z lewej strony, warto zauważyć, nie są oskarżeni o żadne zbrodnie: „nic nie uczyniliście”. Sąd nad zaniechaniem, zapowiedziany w talentach (zob. glossę na 15 XI), dosięga tu formy ostatecznej. Grzech przez opuszczenie, o którym spowiadamy się w confiteor słowami „i zaniedbania”, okazuje się materią wyroku wiecznego. Rok liturgiczny kończy się więc pytaniem rewizyjnym. Gdzie stał mój Król w tym roku, gdy przechodziłem obok w sprawach pilniejszych. Kończy się też adwentową nadzieją, że przyjdzie jeszcze raz Ten, który chce nas wszystkich po prawej stronie.

2026-10-01 10:01

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +14 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

„Ojcze nasz” otwiera modlitwę w liczbie mnogiej

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Vatican News

Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
CZYTAJ DALEJ

Możesz powiedzieć Mu wszystko. Ojciec Marcin Ciechanowski o Bogu, którego nie trzeba się bać

2026-11-19 22:28

[ TEMATY ]

diecezja świdnicka

Bardo

rekolekcje diecezjalne

o. Marcin Ciechanowski

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

O. Marcin Ciechanowski, podczas rekolekcji diecezjalnych w Bardzie Śląskim.

O. Marcin Ciechanowski, podczas rekolekcji diecezjalnych w Bardzie Śląskim.

O rutynie w przeżywaniu wiary, pierwszeństwie osobistej więzi z Jezusem i uczeniu się od Maryi troski o człowieka mówił o. Marcin Ciechanowski podczas rozpoczętych 19 listopada w Bardzie rekolekcji diecezjalnych „W bezpiecznych dłoniach Maryi”.

Jako pierwsi w rekolekcyjnych spotkaniach uczestniczyli kapłani. Ich dzień skupienia rozpoczęła Eucharystia z homilią paulina. Program obejmował także Nieszpory z konferencją, wieczorną naukę, adorację Najświętszego Sakramentu oraz Apel Jasnogórski z rozważaniem. Był również czas na rozmowy przy wspólnym stole.
CZYTAJ DALEJ

Rozpoczął się 41. Światowy Dzień Młodzieży

2026-11-21 16:07

Magdalena Lewandowska

Dla młodych to dzień spotkania, modlitwy i zabawy.

Dla młodych to dzień spotkania, modlitwy i zabawy.

– Chcemy pokazać młodym, że są ważni – mówi ks. Piotr Rozpędowski.

Prawie 1000 młodych ludzi z różnych stron archidiecezji wrocławskiej bierze udział w 41. Światowym Dniu Młodzieży obchodzonym w wymiarze w diecezjalnym. Cały przekrój archidiecezji wrocławskiej: od małych parafii wiejskich po duże miejskie. Młodzież ma szansę się zobaczyć, poznać, zintegrować, porozmawiać.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję