Reklama

Wiara

GLOSSA MARGINALIA NA 28/11/2026

Kościół wstaje na palce i patrzy w stronę, z której Pan obiecał przyjść

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Karol Porwich/Niedziela

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Ap 22, 1-7 KLIKNIJ

To ostatnia karta Biblii, i lekcjonarz kładzie ją na ostatni powszedni dzień roku liturgicznego: „i ukazał mi rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka”. Rzeka Ezechiela (zob. glossę na 9 XI) znajduje tu swoje źródło ostateczne, już nie spod progu świątyni, lecz z samego tronu. Zresztą świątyni w mieście nie ma, „bo jego świątynią jest Pan Bóg wszechmogący oraz Baranek”. Pośrodku rynku, po obu brzegach rzeki, rośnie drzewo życia, „rodzące dwanaście owoców, wydające swój owoc każdego miesiąca, a liście drzewa służą do leczenia narodów”. Raj wraca, ale przetworzony, już nie jako ogród, lecz jako miasto z ogrodem w środku. Historia nie zostaje cofnięta, zostaje uleczona. Eis therapeian tōn ethnōn, na terapię narodów. Ostatnia karta Pisma jest kartą z apteki.

Reklama

„Nic godnego klątwy już odtąd nie będzie. I będzie w nim tron Boga i Baranka, a słudzy Jego będą Mu cześć oddawali. I będą oglądać Jego oblicze, a imię Jego na ich czołach”. Kai opsontai to prosōpon autou, i będą widzieć Jego oblicze. Obietnica, której Mojżesz nie otrzymał („nie będziesz mógł oglądać mojego oblicza”), staje się kondycją zwyczajną mieszkańców miasta. Visio facialis, widzenie twarzą w twarz, cel wszystkich dróg, traktatów i tęsknot (zob. glossę na 1 XI). „I nocy już nie będzie”. Lampy i słońce zostają zwolnione ze służby, „ponieważ Pan Bóg będzie świecił nad nimi”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

„I rzekł mi: Te słowa wiarygodne są i prawdziwe”. Pistoi kai alēthinoi. To uwierzytelnienie całej księgi i całego Pisma u samego końca, jak pieczęć notarialna pod testamentem. „A oto niebawem przyjdę. Błogosławiony, kto strzeże słów proroctwa tej księgi”. Erchomai tachy, przychodzę wkrótce. Ostatnie orędzie Biblii jest w czasie teraźniejszym. Nie „przyjdę kiedyś”, lecz „jestem w drodze”. Jutro Kościół zacznie adwent i będzie przez cztery tygodnie odpowiadał na to zdanie swoim najstarszym westchnieniem: Marana tha, przyjdź, Panie. Rok liturgiczny kończy się więc nie kropką, lecz dwukropkiem. Po nim zaczyna się czekanie, które jest formą pewności.

Łk 21, 34-36 KLIKNIJ

Reklama

Ostatnie słowa ostatniej mowy Jezusa w roku liturgicznym są instrukcją na czas pomiędzy: „uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie spadł na was znienacka jak potrzask”. Prosechete heautois, uważajcie na siebie. Czujność eschatologiczna zaczyna się nie od obserwacji nieba, lecz od pilnowania własnego serca. Lista obciążników jest znamienna. Kraipalē kai methē kai merimnai biōtikai, obżarstwo, pijaństwo i, w jednym szeregu z nimi, troski życiowe. Ewangelia zna dwa sposoby uśpienia serca, rozrywkę i zamartwianie. Ciężar jest ten sam, różni się tylko etykieta. Serce ociężałe nie zdąży się podnieść, gdy trzeba będzie podnieść głowę (zob. glossę na 26 XI).

„Jak potrzask bowiem spadnie ten dzień na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi”. Hōs pagis, jak sidło na ptaki. To obraz z Izajasza 24,17. Dzień Pański nie robi wyjątków geograficznych. „Na wszystkich mieszkających na obliczu całej ziemi”. Nie ma strefy, w której czuwanie byłoby zbędne, i nie ma takiej, w której byłoby niemożliwe.

Recepta końcowa jest podwójna i pozytywna: „czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Człowieczym”. Agrypneite de en panti kairō deomenoi, czuwajcie, modląc się w każdej porze. Czuwanie bez modlitwy byłoby bezsennością, modlitwa bez czuwania drzemką z różańcem w dłoni. Cel jest wypowiedziany słowem, które jest ostatnim słowem roku. Stathēnai emprosthen tou hyiou tou anthrōpou, stanąć przed Synem Człowieczym. Stanąć. Nie paść, nie uciec, nie mdleć. Ustać na nogach przed Tym, który przychodzi. Cała liturgia, wszystkie perykopy tego roku, od września po dzisiejszą sobotę, były ćwiczeniem tej jednej postawy. Jutro pierwsza świeca adwentu. Kościół wstaje na palce i patrzy w stronę, z której Pan obiecał przyjść.

2026-10-01 10:41

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: 0 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Jezus bierze chorego na bok. Nie słyszy on słów tłumu, a gesty Jezusa stają się dla niego czytelną mową

[ TEMATY ]

rozważania

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pl.wikipedia.org

"Uzdrowienie głuchoniemego w Dekapolis", Bartholomeus Breenbergh, 1635

Uzdrowienie głuchoniemego w Dekapolis, Bartholomeus Breenbergh, 1635
Prorok Achiasz z Szilo spotyka Jeroboama na drodze poza Jerozolimą. Opowiadanie podkreśla samotność tej chwili. Są tylko we dwóch na polu. Jeroboam pochodzi z północy. Należy do domu Józefa. Nadzoruje prace publiczne Salomona. W tle narasta zmęczenie ciężarami państwa. Wzrasta gorycz ludu, niewidoczna z pałacu.
CZYTAJ DALEJ

„Będziemy przechodzić przez światło Chrystusa”. Abp Wacław Depo o królowaniu Jezusa i Sądzie Ostatecznym

2026-11-21 10:01

[ TEMATY ]

abp Wacław Depo

BP KEP

Abp Wacław Depo

Abp Wacław Depo

Uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata to czas podsumowań i spojrzenia w przyszłość z nadzieją, a nie z lękiem – podkreślił metropolita częstochowski ks. abp Wacław Depo w audycji „Niedzielne rozmowy z Ojcem” na antenie Katolickiego Radia Fiat. W rozmowie z dziennikarką rozgłośni hierarcha wyjaśnił sens królewskości Jezusa, opowiedział o swojej wizji Sądu Ostatecznego oraz przypomniał o granicach ludzkiej wolności.

Ostatnia niedziela roku liturgicznego skłania katolików do głębszego zastanowienia się nad kierunkiem swojego życia. – Koniec roku liturgicznego jest jednocześnie bliski końcowi roku kalendarzowego. Dlatego to dobry czas na refleksję i podsumowanie, ale kluczowe pozostaje pytanie: z kim idziemy i do kogo idziemy? – zauważył na początku rozmowy abp Wacław Depo.
CZYTAJ DALEJ

Powstań i żyj!

2026-11-21 20:00

[ TEMATY ]

Zielona Góra

Modlitewny Wieczór Młodych

ks. Rafał Witkowski

Modlitewny Wieczór Młodych

Modlitewny Wieczór Młodych

21 listopada 2026 odbył się Modlitewny Wieczór Młodych w kościele Ducha Świętego w Zielonej Górze. Zgromadził niemal 1200 młodych z południowej części diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.

Równocześnie taka sama inicjatywa miała miejsce w parafii Pierwszych Męczenników Polski w Gorzowie Wlkp. Bp Tadeusz Lityński zwrócił uwagę, że spotkanie młodych jest okazją do otwarcia się na działanie Ducha Świętego: – Jezus Chrystus, nasz Pan i Król, nie należy jedynie do historii, ale jest obecny także w naszej teraźniejszości i pozostaje nadzieją na przyszłość. Łącznikiem jedności z Jezusem Chrystusem dla każdego z nas jest Duch Święty – powiedział.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję