Niedziela, 29 listopada. Pierwsza Niedziela Adwentu.
• Iz 63, 16b-17.19b; 64, 2b-7 • Ps 80 • 1 Kor 1, 3-9 • Mk 13, 33-37
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swym sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, do wszystkich mówię: Czuwajcie!»
Reklama
Ten fragment Ewangelii zaprasza nas, szczególnie w tym czasie adwentowym, abyśmy patrzyli, obserwowali i czynili. Spróbujmy jeszcze raz dostrzec, zobaczyć te wszystkie cuda, które Bóg dla nas uczynił, wszystkie te dobre rzeczy, których doświadczyliśmy w naszej rodzinie i w gronie przyjaciół lub we wspólnocie znajomych. Te chwile radości, które wspólnie dzieliliśmy. Dostrzeżmy również trudne chwile, kiedy płakaliśmy, byliśmy samotni albo smutni, a wtedy zawsze był ktoś, kto nas pocieszał, zachęcał do pójścia dalej i doświadczaliśmy tego, że nie jesteśmy sami. Patrzmy na każdy szczegół naszego życia oczami łaski i dobroci Bożej. Patrzmy tak na wszystkie szczegóły relacji w naszej rodzinie, w naszym życiu jako małżonków, córek, sióstr lub braci oraz przyjaciół. Niech ten ogień miłości, który istnieje pomiędzy nami, płonie coraz bardziej każdego dnia. Starajmy się o to, by lekkość i powierzchowność nie wkraczały w nasze życie. Z miłością i odpowiedzialnością wykonujmy powierzone nam zadania. Dawajmy z siebie to, co najlepsze. Starajmy się być jak dobrzy przewodnicy, którzy towarzyszą innym, nie osądzając ich, a nawet wiedząc, że oni wiele razy będą podejmować decyzje, które nie są zbyt mądre. Wspierajmy innych i sprawmy, by poczuli naszą przyjaźń i miłość. A przede wszystkim starajmy się być blisko Boga, który wie, że jesteśmy słabi, ale zawsze czeka na nas z otwartymi ramionami. Uczniowie Jezusa mają „uważać na siebie”, czyli widzieć, zauważać, uważać na coś, strzec się czegoś, wystrzegać się czegoś, troszczyć się o coś. Powinni osiągnąć dojrzałość, czyli umiejętność właściwego zarządzania własnym życiem, relacjami z innymi ludźmi czy też obowiązkami życiowymi.
W.Cz.
ROZWAŻANIA ŻYĆ EWANGELIĄ NA ROK 2027 JUŻ DOSTĘPNE W NASZEJ KSIĘGARNI!: ksiegarnia.niedziela.pl.

