Liturgia odbyła się 18 listopada w kaplicy mieszczącej się w dawnym pokoju św. Stanisława, w barokowej kamienicy w centrum Wiednia. To miejsce szczególne w biografii świętego, który przybył do stolicy Austrii w 1564 r., mając zaledwie 14 lat. Przez trzy lata kształcił się w kolegium jezuickim, dojrzewając do decyzji o wstąpieniu do Towarzystwa Jezusowego. Mimo wielu przeciwności pozostał wierny swojemu powołaniu.
Na początku Mszy św. abp Grünwidl podziękował za możliwość sprawowania liturgii w tym szczególnym miejscu. - Bardzo się cieszę. Dziękuję za zaproszenie i możliwość sprawowania tutaj liturgii podczas oktawy ku czci św. Stanisława - powiedział. Święty Stanisław był, jak podkreślił, „młodym świętym, który szedł prostą drogą, zaufał słowu Bożemu i Jego wezwaniu”.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Wierność powołaniu
Nawiązując do słów Drugiego Listu św. Piotra: „Boska Jego wszechmoc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi do życia i pobożności” (2 P 1,3), metropolita wiedeński przedstawił św. Stanisława jako przykład młodego człowieka, który potrafił wytrwale realizować swoje powołanie mimo presji otoczenia, niezrozumienia i osobistych trudności.
Reklama
W homilii szczególną uwagę poświęcił wiedeńskiemu etapowi życia świętego. Podczas gdy jego rówieśnicy oddawali się rozrywkom i życiu towarzyskiemu, Stanisław pozostawał oddany modlitwie i praktykom religijnym. Jak zaznaczył abp Grünwidl, nie oznaczało to jednak ucieczki od świata, lecz świadome podążanie drogą wskazaną przez Chrystusa.
Pobożność w codziennym życiu
Arcybiskup odniósł się także do współczesnego postrzegania pobożności, często utożsamianej z przesadną religijnością lub udawaniem świętości. Tymczasem - jak zaznaczył - „prawdziwa pobożność to konkretne życie wiarą”, które znajduje wyraz w codziennych rozmowach, podejmowanych decyzjach, wypełnianiu obowiązków i relacjach z drugim człowiekiem. Praktyki religijne określił jako „drobne monety” wiary. „Jeśli naprawdę jestem chrześcijaninem i wierzę w Boga, pobożność należy do istoty mojego życia” - powiedział.
Chrześcijanin nie może opierać swojej wiary wyłącznie na własnych siłach. Zobrazował to przykładem samochodu elektrycznego, który do poruszania się potrzebuje źródła energii. Podobnie człowiek, choć powinien podejmować wysiłek i pracować nad sobą, potrzebuje Bożej łaski, która daje mu siłę w codziennym podążaniu za Chrystusem: - Decydująca energia nie pochodzi od nas. Daje ją nam Bóg.
Umocniony Eucharystią
Przejawem Bożej opieki w życiu św. Stanisława była choroba, której doświadczył on podczas pobytu w Wiedniu, w miejscu, gdzie dziś znajduje się kaplica. Według tradycji, dzięki wstawiennictwu św. Barbary, otrzymał Komunię świętą. Umocniony tym doświadczeniem, wyruszył pieszo do Rzymu, gdzie został przyjęty do Towarzystwa Jezusowego.
Reklama
Odnosząc przesłanie życia św. Stanisława Kostki do współczesności, abp Grünwidl zachęcał, by nie umniejszać własnej wartości i nie definiować siebie wyłącznie przez pryzmat popełnionych błędów i osobistych słabości. Przypomniał, że jako ludzie ochrzczeni jesteśmy obdarowani przez Boga, a Jego łaska daje nam siłę do pokonywania trudności i wiernego realizowania powołania.
Arcybiskup wskazał również na źródła umocnienia w wierze: modlitwę, Eucharystię, sakramenty, słuchanie słowa Bożego i miłość bliźniego. Dzięki nim chrześcijanin czerpie siłę potrzebną do codziennego świadectwa wiary.
Długa tradycja wiedeńskiej oktawy
Wizyta abp. Josefa Grünwidla wpisuje się w tradycję obecności arcybiskupów wiedeńskich w kaplicy św. Stanisława Kostki. Msze św. sprawowali tu wcześniej m.in. kardynałowie Theodor Innitzer, Franz König i Christoph Schönborn.
Oktawa ku czci polskiego świętego obchodzona jest w Wiedniu od niemal 300 lat, corocznie od 13 do 20 listopada. W 1748 r. „Wienerisches Diarium” odnotowało udział cesarzowej Marii Teresy w uroczystości jej zakończenia. W 1877 r. papież Pius IX udzielił odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym kaplicę podczas oktawy.
Od 2021 r. organizowana jest również oktawa w języku polskim, transmitowana przez Radio Droga (radiodroga.net).
