Pierwszy dekret potwierdza cud przypisywany wstawiennictwu bł. Zdenki (Cecylii) Schelingovej, słowackiej zakonnicy ze Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia Świętego Krzyża, urodzonej 24 grudnia 1916 r. w Krivej, a zmarłej 31 lipca 1955 r. w Trnawie. Oznacza to, że zostanie ona kanonizowana i włączona do grona świętych Kościoła katolickiego.
Drugi dotyczy cudu przypisywanego wstawiennictwu czcigodnej służebnicy Bożej Róży Staltari, włoskiej zakonnicy ze Zgromadzenia Córek Najświętszej Maryi Panny Współodkupicielki, urodzonej 3 maja 1951 r. w Antoniminie, a zmarłej 4 stycznia 1974 r. w Palermo. Dekret ten oznacza przyszłą beatyfikację włoskiej zakonnicy.
Pomóż w rozwoju naszego portalu
Kolejny dekret uznaje męczeństwo sługi Bożego Józefa Gómeza Llora, kapłana diecezjalnego, i 54 jego towarzyszy: kapłanów, seminarzystów, zakonników oraz świeckich. Zginęli oni z nienawiści do wiary podczas prześladowań religijnych w Hiszpanii w latach 1936-1939. Także w tym przypadku należy oczekiwać beatyfikacji tej grupy męczenników.
Reklama
Trzy pozostałe dekrety dotyczą heroiczności cnót i do beatyfikacji tych osób konieczny będzie także dekret o cudzie za ich przyczyną. Uznano ją w przypadku włoskiego kapłana diecezjalnego Angela Lolliego (1880-1958), założyciela Dzieła św. Teresy od Dzieciątka Jezus i Małej Rodziny św. Teresy od Dzieciątka Jezus, a także hiszpańskiego kapłana Abundia Garcíi Romána (1906-1989), założyciela Hermandades del Trabajo oraz zgromadzeń Misjonarzy i Misjonarek Pracy.
Heroiczność cnót potwierdzono również w odniesieniu do Giulii Gabrieli (1997-2011), młodej włoskiej świeckiej, która zmarła w Bergamo w wieku 14 lat.
Uznanie cudu otwiera drogę do kanonizacji w przypadku błogosławionej Zdenki Schelingovej, natomiast w przypadku Rosy Staltari może prowadzić do jej beatyfikacji. Uznanie męczeństwa umożliwia beatyfikację bez konieczności stwierdzenia cudu. Dekret o heroiczności cnót pozwala natomiast nadać kandydatom tytuł czcigodnych sług Bożych.
***
Siostra Zdenka Schelingová urodziła się 24 grudnia 1916 roku we wsi Krivá na Orawie jako Cecília Schelingová na terenie dzisiejszej Słowacji. Wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Miłosierdzia Świętego Krzyża. Pracowała jako pielęgniarka, a następnie w laboratoriach szpitalnych w Bratysławie i Humennem.
W okresie reżimu komunistycznego dwukrotnie uczestniczyła w organizowaniu ucieczek uwięzionych księży katolickich. Podczas drugiej próby została jednak schwytana i w 1952 roku aresztowana przez Służbę Bezpieczeństwa Państwowego. Po brutalnych torturach oskarżono ją o zdradę stanu i skazano na 12 lat więzienia. Przebywała w kilku zakładach karnych na terenie ówczesnej Czechosłowacji. Tortury i nieludzkie warunki więzienne zrujnowały jej zdrowie.
Reklama
W kwietniu 1955 roku została zwolniona ze względu na ciężki stan zdrowia. Zmarła 31 lipca tego samego roku w szpitalu w Trnawie, w wieku niespełna 39 lat. Początkowo spoczęła na Starym Cmentarzu w Trnawie. W 1979 roku, w związku z likwidacją nekropolii, jej szczątki przeniesiono do Podunajskich Biskupic. Od 2004 roku na Starym Cmentarzu w Trnawie znajduje się poświęcona jej tablica pamiątkowa.
W 1970 roku została sądownie zrehabilitowana i oczyszczona z zarzutu zdrady stanu. 14 września 2003 roku papież Jan Paweł II ogłosił ją błogosławioną podczas swojej wizyty na Słowacji, w Bratysławie-Petržalce, jako pierwszą błogosławioną Słowaczkę. Jej wspomnienie liturgiczne przypada 30 lipca.
Miejsca związane z życiem siostry Zdenki, m.in. jej rodzinna wieś Krivá, Podunajskie Biskupice, gdzie spoczywają jej szczątki, oraz Trnawa, gdzie znajduje się słowacka siedziba zgromadzenia, są odwiedzane przez licznych pielgrzymów.
Róża Staltari urodziła się 3 maja 1951 r. w Antoniminie w Kalabrii. Gdy miała dwa lata, straciła matkę. Ojciec powierzył ją opiece Sióstr Matki Bożej z Góry Kalwarii, które prowadziły ośrodek wychowawczy dla osieroconych i porzuconych dzieci. Przebywała tam do czternastego roku życia. W 1965 r. wstąpiła do zgromadzenia Córek Maryi Współodkupicielki. Po trzyletniej nauce uzyskała dyplom zawodowy sekretarki oraz kwalifikacje nauczycielki przedszkolnej. Przez dwa lata odbywała postulat, a w 1972 r. rozpoczęła nowicjat. Rok później złożyła śluby zakonne.
Reklama
Została skierowana do Palermo na Sycylii, gdzie podjęła pracę nauczycielki. Szczególną troską otaczała sieroty i dzieci potrzebujące opieki. Była również oddana swoim współsiostrom. Często cierpiała na omdlenia i złe samopoczucie. Zmarła nagle 4 stycznia 1974 r. w wieku zaledwie 22 lat.
Proces beatyfikacyjny Rosy Staltari rozpoczął się w diecezji Locri-Gerace i był prowadzony w latach 2002-2006. Następnie dokumentację przekazano do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie, gdzie została poddana dalszemu rozpatrzeniu.
21 grudnia 2020 r. papież Franciszek zezwolił na promulgowanie dekretu uznającego heroiczność jej cnót.
Józef Gómez Llor, i 54 jego towarzyszy - męczennicy hiszpańskiej wojny domowej
Prześladowania Kościoła nasiliły się w Hiszpanii po ustanowieniu w 1931 r. Drugiej Republiki. Wprowadzono wówczas rozdział Kościoła od państwa, zniesiono publiczne finansowanie duchowieństwa i zakazano nauczania religii w szkołach. Zakony nieprowadzące działalności społecznej lub edukacyjnej zostały wydalone, skonfiskowano liczne dobra kościelne, a także dochodziło do aktów przemocy antyklerykalnej.
Podpalano klasztory, kościoły i szkoły zakonne, a osoby konsekrowane padały ofiarą ataków lub były zmuszane do ucieczki. Po wybuchu wojny domowej w 1936 r. niszczono i bezczeszczono świątynie, zakazano publicznego sprawowania kultu, a duchowni, zakonnice i świeccy byli mordowani z powodu wiary lub przynależności do Kościoła.
Jedną z ofiar był ks. José Gómez Llor, ceremoniarz w katedrze w Murcji i kapelan kilku klasztorów. Mimo trwającej wojny i prześladowań nadal odprawiał Msze św. i nosił sutannę. Został aresztowany przez żołnierzy marksistowskich w nocy z 11 na 12 sierpnia 1936 r. i zamordowany podczas odmawiania różańca.
W diecezji Kartageny zginęli również inni kapłani, zakonnicy, seminarzyści i świeccy, którzy nie wyrzekli się wiary. Wielu z nich przed śmiercią, naśladując Chrystusa, przebaczyło swoim oprawcom.
