Po 50 latach ciężkiej, uczciwej pracy na roli 15 maja 1130 r. zakończył swój ziemski żywot Izydor z Madrytu, zwany Oraczem. Już za życia doskonale godził obowiązki pracy na roli z modlitwą, zaufaniem Bogu, oddawaniem czci Matce Bożej i wspieraniem potrzebujących. Liczne cuda, których dostępowali wszyscy udający się do jego grobu, przyczyniły się do beatyfikacji w 1619 r. i kanonizacji przez papieża Grzegorza XV w 1622 r.

Wezwanie św. Izydora: „Módl się i pracuj, a Bóg ci dopomoże” stało się myślą przewodnią w kolejnych wiekach działań rolników, którzy obierali Oracza za swojego patrona, najpierw w Hiszpanii i Bawarii. W XVII wieku kult św. Izydora dotarł do Polski. Pod jego opiekę polscy chłopi zaczęli się szczególnie uciekać w okresie zaborów w połowie XIX wieku. Ponowne odrodzenie jego kultu przypadło na przełom XX i XXI wieku. Powstały w Polsce parafie pod jego wezwaniem, zaczęła odradzać się tradycja obchodów świąt patronalnych, a rolnicy i mieszkańcy wsi ponownie organizują się w stowarzyszenia i bractwa, którym św. Izydor z Madrytu patronuje.

W Pokrzydowie

Do parafii pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Pokrzydowie 14 maja przybyli rolnicy, mieszkańcy wsi, członkowie duszpasterstwa rolników i Bractwa św. Izydora wraz ze swoimi duszpasterzami, aby oddać cześć swojemu patronowi i wspólnie wypraszać łaski za jego wstawiennictwem. Diecezjalne uroczystości ku czci patrona rolników św. Izydora Oracza odbyły się już piętnasty raz.

Podczas nabożeństwa majowego, rozpoczynającego patronalne święto, wzorem św. Izydora wzywano orędownictwa Matki Bożej w pracy na roli i życiu codziennym rolników. Centralną częścią uroczystości była Msza św. koncelebrowana pod przewodnictwem bp. Józefa Szamockiego. W hymnie ku czci patrona rolnicy wzywali jego wstawiennictwa i opieki, prosząc o dobre plony, szczęście w rodzinie, bezpieczną pracę, siły i zdrowie do trudnej, ale jakże odpowiedzialnej pracy. Witając zgromadzonych, proboszcz miejsca ks. kan. Zenon Żmijewski mówił o żywym kulcie św. Izydora w Pokrzydowie (m.in. organizacja świąt patronalnych, dożynek i peregrynacja obrazu patrona). Przypomniał swojego brata ks. Alfonsa Żmijewskiego i jego działania na rzecz duszpasterstwa rolników w latach 80. ubiegłego wieku.

Jednoczyć się z Chrystusem

Homilię wygłosił bp Józef Szamocki. Mówiąc o istocie Chrystusa jako fundamencie życia chrześcijanina, podkreślił oddanie kolejnego pokolenia rolników w pielęgnowanie ojczystej ziemi, obronę jej, gdy zachodzi potrzeba, ale również świadomego wyboru Chrystusa w życiu własnym i rodzin. Mówił o pracy rolnika jako o powołaniu; zwrócił uwagę, że szukanie łączności z Chrystusem i Jego wybór w swoim życiu daje siłę i pozwala na realizację powołania. – Dokonując nieustannie wyboru Chrystusa, przygotowujecie sobie drogę do nieba – dodał bp Józef. – Ważne jest pójście za Chrystusem, który jest Drogą, Prawdą i Życiem, czyli nieuleganie modom współczesnego świata ze znakami bezdroży, kłamstwa i śmierci. Oddając swoje życie Panu Bogu, budujemy w ten sposób swoim życiem Kościół – mówił. W dalszej części homilii kaznodzieja przypomniał postawę św. Izydora oraz jego wybory życiowe oparte na Słowie Bożym i Chrystusie. Zachęcił rolników do naśladowania swojego patrona, aby poprzez udział w liturgii i życie codzienne głosili dzieła Boże oraz jednoczyli się z Chrystusem. – Służcie z miłością, jak wielu świętych, którzy wybrali Chrystusa i głosili Jego miłość całym swoim życiem tak, jak czynił to św. Izydor – nawoływał bp Józef. Podkreślił znaczenie duszpasterstwa rolników jako żywej komórki w Kościele, poprzez którą rolnicy mogą zakorzeniać swoje życie duchowe w Chrystusie. Przypomniał też o wartości zwyczajów, które rolnicy w swoich rodzinach i środowiskach przekazują z pokolenia na pokolenie (np. błogosławieństwo chleba, błogosławieństwo pól). – Niech polska wieś trwa w dziedzictwie przodków, niech trwa w miłości Chrystusa i będzie żywym kamieniem Kościoła, niech opowiada codziennym życiem i pracą o Bogu, który jest miłością – życzył rolnikom bp Józef.

W procesji z darami przedstawiciele dekanatów przynieśli do ołtarza dary ziemi, dzieląc się w ten sposób owocami swojej pracy z innymi i dziękując Bogu za błogosławieństwo w pracy na roli.

Słowa podziękowania skierował diecezjalny duszpasterz rolników ks. kan. Zbigniew Gański. – Za wstawiennictwem św. Izydora, naszego patrona, upraszajmy u Pana Boga łaski dla pracy rolnika na polskiej ziemi – mówił. Podkreślił, że wspólnota duszpasterstwa rolników i Bractwa św. Izydora oparta jest na fundamencie Chrystusa, wiary, miłości i solidarności.

Tradycyjnie w dniu patrona rolnicy przywożą ziemię, którą po poświęceniu przez biskupa rozsypują na swoich polach, aby były chronione przed klęskami i przynosiły plon stokrotny. Błogosławieństwo relikwiami św. Izydora, modlitwa litanią ku jego czci oraz uszanowaniem jego relikwii zakończyły modlitewne świętowanie.

Uroczystościom towarzyszyły rolnicze i strażackie poczty sztandarowe oraz orkiestra z Lubawy. Agapa w gronie rolniczym pozwoliła zacieśnić więzi, wymienić doświadczenia oraz radować się ze wspólnoty czcicieli św. Izydora.