Reklama

Głos z Torunia

Młodzież nie może żyć bez Eucharystii

„Nie możemy żyć bez Eucharystii” to hasło tegorocznych Diecezjalnych Dni Młodzieży, które odbyły się po raz czwarty w Hartowcu. DDM w naszej diecezji organizowane są w formule zbliżonej do wyjazdowych rekolekcji, połączonych ze wspólną zabawą na koncertach i warsztatach tanecznych. Ich celem jest pogłębienie relacji z Jezusem. Są również okazją do wspólnego przeżywania wiary i dzielenia się radościami i problemami z ludźmi w tym samym wieku, którzy przeżywają podobne doświadczenia

2017-08-03 11:17

Niedziela toruńska 32/2017, str. 1, 4-5

[ TEMATY ]

młodzi

dni młodych

Dni w diecezjach

Renata Czerwińska/Katolicki Toruń

Dla wielu młodych uczestnictwo w rekolekcjach w Hartowcu sprawiło, że ich wiara na nowo ożyła i pogłębiła się

Można powiedzieć, że mimo iż Dni Młodzieży odbyły się w dniach 20-23 lipca, to przeżywaliśmy w ich trakcie 3 dni okresu Wielkiej Nocy. W czwartek miał miejsce obrzęd obmycia nóg, w piątek adoracja krzyża, w nocy z soboty na niedzielę exodus – symboliczne wyjście z niewoli egipskiej, które dla nas przyjęło formę przejścia dookoła jeziora. Przed przemarszem jedliśmy przaśny chleb oraz piliśmy gorzkie zioła, aby doświadczyć choć w niewielkim stopniu tego, czego doświadczał naród wybrany. W trakcie wędrówki czytaliśmy Słowo Boże z liturgii Wielkiej Soboty. O północy odbyła się Msza św.

Modlitwa i taniec

W programie DDM, jak co roku, znalazły się katechezy, modlitwa uwielbienia, Eucharystia, warsztaty tańców lednickich prowadzone przez s. Krzysztofę ze Zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej. DDM to także czas koncertów. W tym roku wystąpili Siewcy Lednicy oraz Tau. Uczestniczyliśmy w konferencjach prowadzonych przez Dobromira „Maka” Makowskiego, rapera i ewangelizatora, a także kapłanów: ks. Michała Dąbkowskiego, o. Tomasza Chmielewskiego OSPPE oraz ks. Dawida Wasilewskiego. Codzienne spotkania w grupach pozwalały nam poznawać lepiej siebie oraz zacieśniały relacje z Bogiem. W ciągu dnia można było także skorzystać z adoracji Najświętszego Sakramentu w kaplicy. Nabożeństwo pokutne i spowiedź były dla nas wyjątkowym i głębokim przeżyciem. Wysłuchaliśmy pięknego świadectwa towarzyszących nam w tym roku sióstr ze Wspólnoty Błogosławieństw, pełnych Bożej radości s. Barbary i s. Faustyny. Ostatniego dnia przybył do nas bp Józef Szamocki, który przewodniczył niedzielnej Eucharystii. Mimo że tego dnia pogoda była deszczowa, w naszych sercach było słonecznie i radośnie.

Wielu uczestników przybyło do Hartowca po raz pierwszy, inni to stali bywalcy. Ewelina, która na DDM była po raz drugi, mówi: – Uczestnictwo w tych rekolekcjach sprawiło, że moja wiara na nowo ożyła i pogłębiła się. Dodaje, że nie żałuje ani chwili spędzonej w Hartowcu, i bardzo cieszy się, że nie zwiodły ją podszepty złego ducha, aby w tym roku nie jechać. Ci, którzy byli po raz pierwszy, podkreślali, że zaskoczyła ich otwartość innych uczestników oraz ich radość i że czuli się dzięki innym jak w dużej rodzinie, w której każdy jest serdeczny i gotowy służyć pomocą.

Reklama

Jedni dla drugich

Młodzież nocowała w pobliskich szkołach w Hartowcu, Rybnie, Grodzicznie, remizie strażackiej w Ostaszewie i u rodzin. – Mieszkańcy i gospodarze szkół otworzyli przed nami nie tylko drzwi swoich domów, lecz także swoje serca – wspomina jedna z uczestniczek.

W Diecezjalnych Dniach Młodzieży uczestniczyło 400 osób. Już na kilka dni przed DDM do Hartowca przybyło 30 wolontariuszy, aby wszystko przygotować przed przybyciem młodzieży. Licznie pojawili się kapłani. Niektórzy byli z młodzieżą przez cały czas spotkania, inni pojawiali się w miarę możliwości, w zależności od obowiązków na parafiach. Niestrudzenie z wielką miłością i radością posługiwali uczestnikom. Byli też z nami klerycy z Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu oraz wolontariusze z Hartowca i okolic.

Wszystkim, którzy włączyli się w przygotowanie DDM, w szczególności proboszczowi parafii w Hartowcu ks. kan. Sławomirowi Skonieczce, gospodarzowi czwartych DDM, ks. Arturowi Szymczykowi, diecezjalnemu duszpasterzowi młodzieży, oraz wszystkim kapłanom, którzy byli z nami przez te 3 dni, z całego serca dziękujemy i składamy serdeczne „Bóg zapłać!”. A wszystkim uczestnikom życzymy wytrwania w głębokiej relacji z Panem oraz wielu radosnych dni.

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Wrocław: młodzi wzięli udział w porannych celebracjach eucharystycznych

2019-12-29 12:45

[ TEMATY ]

młodzi

Taize

Wrocław

młodzież

Informacja prasowa

20 tys. uczestników 42 Europejskiego Spotkania Młodych wzięło dziś udział w niedzielnej Eucharystii sprawowanej w ponad stu parafiach archidiecezji wrocławskiej.

W parafii świętych Stanisława, Doroty i Wacława w centrum Wrocławia przyjęto 40 młodych z Austrii, Ukrainy, Litwy oraz Polski. Znacznie więcej osób przybyło natomiast wczoraj wieczorem na modlitwę. Jak zaznaczył Mateusz, tamtejsi wierni są bardzo gościnni i czują się w pewien sposób odpowiedzialni.

„Myślę że jest to takie wydarzenie, że warto się zaangażować i zrobić też coś dla życia swojej parafii i pokazać gościom z innych krajów, jak to wygląda w Polsce, jak wygląda modlitwa, jak wygląda codzienność” – powiedział wolontariusz.

Także w ramach spotkań porannych w poszczególnych parafiach przewidziano wizyty noclegowniach czy zakładach opieki leczniczej. Takim przykładem jest zakład opieki leczniczej u ss. Albertynek, do którego uda się grupa młodych przyjmowana w parafii św. Maurycego

Po południu uczestnicy 42. Europejskiego Spotkania Młodych wezmą udział w 22 spotkaniach tematycznych, poświęconych duchowości, życiu Kościoła, społeczeństwa, a także powiązania między sztuką a wiarą.

CZYTAJ DALEJ

Dlaczego chrzcimy dzieci, a nie dorosłych?

2020-01-08 08:08

Niedziela Ogólnopolska 2/2020, str. 11

[ TEMATY ]

chrzest

Internet

Chrzest jest najpiękniejszym darem, dlaczego więc pozbawiać go dzieci? Dlaczego krępować działanie Ducha Świętego w ich sercach i umysłach?

Kto naprawdę wierzy w skutki sakramentu, ten wie, że chrzest sprawia, iż stajemy się dziećmi Bożymi, otrzymujemy Ducha Świętego i zostajemy włączeni do Kościoła, w którym z czasem możemy przyjąć kolejne sakramenty. Skoro – w myśl słów św. Grzegorza z Nazjanzu – chrzest jest najpiękniejszym darem, dlaczego pozbawiać go dzieci? Dlaczego krępować działanie Ducha Świętego w ich sercach i umysłach? To przecież dzięki Niemu będą mogły kiedyś świadomym aktem wiary przyjąć Jezusa jako Pana i Zbawiciela, bo „chrzest dzieci domaga się katechumenatu pochrzcielnego” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 1231). Ziarno wiary jest łaską, a ta może być przyjęta, jeśli spadnie na właściwie przygotowany grunt.

Duch Święty działający w duszy dziecka może je łatwiej przygotować na świadome przyjęcie wiary w wieku dojrzałym.

Jasne świadectwa tego, że chrztu udzielano dzieciom pochodzą z II wieku. Czy mogło tak być wcześniej? Wszystko na to wskazuje.

Biblijnych argumentów za chrztem dzieci jest kilka. W starożytności pod pojęciem „dom” rozumiano nie tylko wszystkich członków rodziny, w tym dzieci i niemowlęta, ale nawet sługi i niewolników (Dz 11, 14). Gdy Korneliusz wraz z całym domem przyjął chrzest, oznacza to także chrzest dzieci (Dz 10, 47-48). Wraz z całym domem chrzest przyjęli niejaka Lidia w Filippi (Dz 16, 15), strażnik więzienia, w którym przetrzymywani byli Paweł i Sylas (Dz 16, 33), Tycjusz Justus, przełożony synagogi w Koryncie (Dz 18, 8) czy Stefanas, mieszkający w tym samym mieście (1 Kor 1, 16). Trudno przypuścić, aby w żadnym z tych „domów” przyjmujących chrzest nie było ani jednego dziecka.

Z czasem, gdy Kościół się rozwijał, praktyka udzielania chrztu niemowlętom upowszechniała się coraz bardziej. Chrześcijanie odwoływali się do słów Jezusa: „Pozwólcie dzieciom przychodzić do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem należy królestwo Boże” (Mk 10, 14).

Już w dniu Pięćdziesiątnicy, gdy po raz pierwszy Piotr głosił najpiękniejszą wieść o zbawieniu, dodał: „Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych” (Dz 2, 39).

Inny argument za chrztem niemowląt wynika z faktu, że Jezus był Żydem i nauczał wśród Żydów, a ci przecież obrzezywali niemowlęta. Trudno sobie wyobrazić, dlaczego Jezus – Żyd miałby zmieniać ten zwyczaj inicjacji niemowląt, który wywodzi się z Jego własnej religii, i nakazywać przyjmowanie do Kościoła tylko dorosłych. To raczej nieprawdopodobne. Gdyby takie było Jego pragnienie, z pewnością znalazłoby ono wyraz w Ewangelii.

Jest także bardziej egzystencjalny argument za chrztem dzieci. Bardzo poruszyło mnie świadectwo egzorcysty, który wiele lat spędził w Afryce. Zdarzało się, że dwie rodziny pokłóciły się ze sobą. Członkowie jednej z nich szli do czarownika, by ten rzucił urok lub przekleństwo na wrogów. Gdy urok padał na rodzinę chrześcijańską, dzieci nigdy nie doznawały uszczerbku. Jeśli czary skierowane były przeciw rodzinie pogańskiej, dzieci często zapadały na trudne do zdiagnozowania słabości. „Nie potrzeba mi innych dowodów, że chrzest dzieci jest potrzebny” – mówił egzorcysta. „Dziecko ochrzczone nie jest w stanie popełnić grzechu śmiertelnego, gdyż nie ma jeszcze pełnej świadomości winy. To oznacza, że od chwili chrztu zawsze mieszka w nim Duch Święty. I dlatego rzucane uroki nie mają żadnej mocy”. I dodawał: „Kłopot zaczyna się wtedy, gdy ktoś ochrzczony zrywa z Duchem Świętym przez grzech śmiertelny. Wówczas naraża się na działanie złego”.

Odmowa chrztu dzieciom nie ma egzystencjalnego uzasadnienia. Czy osobom, które rodzą się niepełnosprawne umysłowo i nigdy nie dojdą do świadomego przeżywania wiary, należy odmówić chrztu? Czy należy odmówić namaszczenia chorych osobom nieprzytomnym, nieświadomym, dotkniętym amnezją? Są przecież równie nieświadome jak dzieci. Czy posunięta miażdżyca jest podstawą do odmówienia Komunii św.? Oczywiście, że nie. Podobnie jest z sakramentem chrztu.

Nie jest więc tak, że chrztu nie udzielano niemowlętom w pierwotnym Kościele i protestanci przywrócili ten stan rzeczy, lecz odwrotnie – to właśnie niektóre wspólnoty protestanckie odeszły od praktyki udzielania chrztu dzieciom. Praktyki, która ma solidne podstawy biblijne i świadectwa nieprzerwanej Tradycji Kościoła.

CZYTAJ DALEJ

Płock: modlitwa ekumeniczna w miejscu kultu Jezusa Miłosiernego

2020-01-23 11:33

[ TEMATY ]

ekumenizm

wikipedia.org

- Prośmy Boga, aby nadszedł wytęskniony dzień, w którym wszyscy uczniowie Jezusa będą mogli zasiąść przy jednym stole Pańskim - powiedział 22 stycznia ks. kan. dr Piotr Grzywaczewski, wikariusz biskupi ds. sakramentalnych i kanclerz Kurii Diecezjalnej Płockiej. Wierni różnych wyznań spotkali się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Płocku w Tygodniu Modlitw o Jedność Chrześcijan.

Odbchody Tygodnia Modlitw o Jedność Chrześcijan wpisały się w comiesięczne świętowanie objawienia Jezusa Miłosiernego św. Faustynie Kowalskiej, które przypada zawsze 22. dnia miesiąca - św. Faustyna po raz pierwszy ujrzała Jezusa Miłosiernego 22 lutego 1931 r. w płockim klasztorze sióstr miłosierdzia.

Ks. Piotr Grzywaczewski w kazaniu przypomniał, że za miesiąc w sanktuarium obchodzona będzie 89. rocznica objawień Jezusa Miłosiernego: - Niech modlitwa Jezusa w Wieczerniku – „ut unum sint” – „aby byli jedno”, wołanie do Ojca za uczniów tuż przed męką i śmiercią na krzyżu, będzie i naszą modlitwą, i stałym wołaniem, i tęsknotą – wezwał kanclerz Kurii Płockiej.

Podkreślił również, że Eucharystia - Wieczerza Pańska, jako jedyna może pokrzepić, ocalić, zmienić, ukierunkować na życie w Bogu, pozwala trwać w pokoju i dobru, gdy walczy się o ducha pośród zamętu w świecie i w Kościele. Dla katolików w Polsce refleksja o Eucharystii, jej wartości i miejscu w życiu jest wpisana w trwający rok duszpasterski. A jesienią odbędzie się Międzynarodowy Kongres Eucharystyczny na Węgrzech. Przypomniał też, że Sobór Watykański II nazwał Eucharystię „Sakramentem miłosierdzia”.

- Każda Msza św., Uczta i Ofiara zarazem, to pewien stały rytuał, za którym kryje się zbiorowa pamięć Kościoła. Czasami trudno w nim ujrzeć żarliwość pierwszych chrześcijan, ale trzeba pamiętać, że pod osłoną tego rytuału pulsuje ciągle miłość. Ryty miłości odwołują się do pamięci i historii – powiedział płocki duchowny.

Podkreślił ponadto, że Eucharystia, „święty posiłek”, czyniony na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy w Wieczerniku, to spełnianie dzień po dniu testamentu Jezusa. W posiłku tym uobecnia się Jego Ofiara, uświęca ludzi, prowadzi do Komunii z Jezusem i najgłębszej Komunii, jedności między braćmi i siostrami - dziećmi jednego Boga. Nie uświęci się ten, kto nie jest w jedności z Panem i kto nie uczestniczy we Mszy św., tak jak nie ogrzeje się ten, kto stoi daleko od ogniska.

Wikariusz biskupi ds. sakramentalnych prosił też Boga, aby nadszedł wytęskniony i upragniony dzień, w którym wszyscy uczniowie Jezusa będą mogli zasiąść przy jednym stole Pańskim, sprawować razem Najświętszą Ofiarę i czerpać siłę z jednego chleba i jednego kielicha. Najpierw jednak powinien wzrastać „niezwykły głód Eucharystii, wielki szacunek do niej i pragnienie jak najczęstszego uczestniczenia w niej”.

W Mszy św. o zjednoczenie chrześcijan w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia uczestniczyli przedstawiciele płockich Kościołów chrześcijańskich: katolickiego, prawosławnego, mariawickiego i ewangelickiego.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję