Reklama

Aspekty

Katedra już od dawna wymagała remontu (1)

Z ks. prał. Zbigniewem Kobusem, proboszczem katedry pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie, rozmawia Kamil Krasowski

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 34/2017, str. 6-7

[ TEMATY ]

katedra

Karolina Krasowska

Ciężar zniszczeń i największych ubytków wieży dotknął zwłaszcza jej górnych kondygnacji, począwszy od punktu widokowego, latarni, a idąc w dół – poziomu zegarowego. Otwory w kopercie dachowej wymagają uzupełnienia blachą

KAMIL KRASOWSKI: – Od pożaru gorzowskiej katedry minął już ponad miesiąc, jednak wciąż żywe pozostają wspomnienia o tamtych dramatycznych wydarzeniach. W jakich okolicznościach dotarła do Księdza Prałata wiadomość o pożarze świątyni?

KS. PRAŁ. ZBIGNIEW KOBUS: – Tamtego popołudnia byłem poza Gorzowem, ponad 150 km. Informacja o pożarze dotarła do mnie przez telefon od moich wikariuszy, którzy o godz. 18.30 poinformowali mnie, że powinienem wrócić natychmiast, ponieważ wieża katedry płonie, i w związku z tym udałem się jak najszybciej w drogę powrotną. Przyjechałem ok. godz. 20.00. Widziałem ludzi uczestniczących w akcji ratowania sprzętu, który wynosili z katedry, widziałem już zaangażowanych strażaków, którzy podjęli akcję gaśniczą, zarówno wchodząc po schodach wieży, jak i z zewnątrz z drabin, używając wody oraz piany gaśniczej.

– Jak Ksiądz Prałat z perspektywy wspomina i ocenia podjęty przez strażaków przebieg akcji ratowniczej i w ogóle tamtą tragiczną noc z 1 na 2 lipca br.?

– Dziękowaliśmy strażakom za ich pomoc, bo rzeczywiście bardzo dużo jednostek Państwowej Straży Pożarnej, jak i Ochotniczej Straży Pożarnej było zaangażowanych w akcję gaśniczą. Jesteśmy wdzięczni za ich trud, za to, że robili, co mogli, takim sprzętem, jakim dysponowali. Wieża nie jest obiektem łatwym do ratowania. Budowana na masywie gotyckim, a więc twierdzy obronnej, posiada niewielkie możliwości dojścia do wnętrza przez okna czy też powały dachu. Zadymione schody i przestrzenie na pewno dodatkowo utrudniały akcję gaśniczą. Sprzęt, którym dysponuje gorzowska Straż Pożarna, nie był wystarczający, dlatego też trzeba było zasięgnąć pomocy Straży Pożarnej przy Zakładach Azotowych w Policach, jak i jednostki gaśniczej z Poznania, która przyjechała z nieco dłuższą drabiną. Świadczy to o tym, że jednostki miejscowe nie były wystarczające, chociaż oczywiście głównodowodzącym był Komendant Wojewódzkiej Straży Pożarnej. Wszyscy jednak angażowali się bardzo ofiarnie, na miarę możliwości, w proces ratowania katedry. Poszczególne poziomy, na których znajdowały się ekspozycje, były zamknięte, co też uniemożliwiało przebrnięcie, zarówno od dołu, jak i od góry, podawanych ilości wody, które opływały katedrę na zewnątrz bądź wchodziły do jej wnętrza. Były to na pewno działania prewencyjne, jednak sprawiały, że akcja była wydłużona, trwała bardzo długo. Więc jeśli ten proces trwał tak długo, to biorąc pod uwagę to, że ogień był ciągle obecny, choć może w mniejszych ilościach, niemniej jednak był obecny i trawił przez ten czas poszczególne, zwłaszcza górne kondygnacje wieży, punktu widokowego, jak i latarni, to trzeba powiedzieć, że istnieją przede wszystkim duże straty związane ze zniszczeniem konstrukcji belkowej.

– Jeżeli chodzi o przyczynę pożaru, to pojawiały się w tej kwestii pewne hipotezy. Czy w chwili obecnej, po upływie kilku tygodni, pracach komisji i ekspertów, możemy już bardziej dokładnie powiedzieć, dlaczego w wieży katedry wybuchł pożar?

– Na dzień dzisiejszy ze strony prokuratury, jak i biegłych, którzy zajmują się badaniem przyczyny pożaru, nie posiadam jakichkolwiek informacji na ten temat. Oczywiście, istnieje dużo takich obiegowych hipotez, krążących wśród ludzi, więc może poczekajmy na oficjalne opinie specjalistów, którzy wypowiedzą się, co mogło być ostatecznie przyczyną tej tragedii, tego pożaru.

– A czy wiadomo Księdzu Prałatowi, kiedy takie wyniki badań i ekspertyz mogą się pojawić? Jaki to może być odstęp czasu?

– Trudno mi określić, bo prokuratura działa w sposób niezawisły i trudno tutaj stosować jakiekolwiek naciski. Z jej strony nie ma także informacji o planowanym zakończeniu dochodzenia.

– W akcję ratunkową zaangażowali się również przechodnie, którzy rzucili się do pomocy i wynosili z katedry m.in. ławki, konfesjonały… Proszę powiedzieć, jak wyglądały straty gorzowskiej katedry, co strawił pożar i które elementy najbardziej ucierpiały?

– 1 lipca był centralnym dniem Dni Gorzowa, związanych z obchodem 760. rocznicy lokalizacji miasta, więc dużo uczestników tego święta znajdowało się wówczas na terenie Gorzowa, a także w samym śródmieściu. Sprawiło to, że ludzie bardzo spontanicznie zaangażowali się w proces ratowania wyposażenia katedry. Zaczęto przesuwać ławki z tylnej części, bo podawana przez strażaków woda groziła ich zalaniem. Te ławki przesuwano do przodu bądź też na zewnątrz. Wyniesiono 3 konfesjonały, zdjęto stacje Drogi Krzyżowej, wymontowano obrazy, które wisiały na filarach. Zaczęto wynosić sprzęt z zakrystii. Ta spontaniczna akcja polegała na tym, żeby ratować to, co najcenniejsze. Dzięki Bogu, płomienie nie dostały się do wnętrza kościoła, choć oczywiście istniało takie zagrożenie. Mówiąc o stratach, to mamy poważne zalania stropów wieży, łącznie ze stropem kruchty i jego pachami, które zbierają w sobie nieco ciężaru w formie wapna, takiego gruzu. Te części są bardzo zalane, w związku z tym potrzebny jest teraz proces osuszenia tych powierzchni – sklepień, stropów, na których, po tym zawilgoceniu, pojawiły się grzyby, z którymi trzeba było podjąć natychmiast walkę, żeby nie dostawały się do środka sklepienia, nie trawiły murów wapiennych, sklepień czy też drewnianych belek, które stanowią konstrukcję wieży. Takie działania ratownicze już podjęliśmy i w ten sposób zabezpieczyliśmy te elementy świątyni przed rozwojem tego pasożyta. W tej chwili odbywa się maksymalne wietrzenie świątyni. W wieży katedry znajdują się miechy organowe, które niestety, ale także zostały zalane dużą ilością wody. Są one wykonane ze skóry, która przez to również naciągnęła wilgocią. Co uda się uratować, okaże się po dojściu organomistrzów i specjalistów, którzy wstępnie oceniają, że sam instrument, jeśli chodzi o mechanizm czy też kontuar, nie jest za mocno zniszczony. Jednak jaki jest jego stan rzeczywisty, przekonamy się, kiedy już osuszymy i uruchomimy organy. Straty katedry dotyczą przede wszystkim wnętrza wieży, gdzie znajdowały się ekspozycje dotyczące historii miasta, kościoła Mariackiego, kościoła katedralnego, historii diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, gdzie znajdowały się ekspozycja archeologiczna związana z odkryciami cmentarza św. Jerzego w Gorzowie Wielkopolskim oraz uposażenie samego szczytu wieży widokowej. Te elementy z powodu pożaru i wody, niestety, ale bardzo mocno ucierpiały. Ciężar zniszczeń i największych ubytków wieży dotknął zwłaszcza jej górnych kondygnacji, począwszy od punktu widokowego, latarni, a idąc w dół – poziomu zegarowego. Poważnemu zniszczeniu uległ zegar – mechaniczny, historyczny, a więc posiadający ogromne znaczenie. Nienaruszony został natomiast poziom dzwonów, które dzięki Bogu pozostają na swoich miejscach. Jedynie w latarni dzwon zatytułowany „Ave Maria” o wadze ok. 130 kg nadal pozostaje zawieszony, aczkolwiek w najbliższym czasie będzie wymagał demontażu ze względu na bezpieczeństwo, jak i wymianę konstrukcji belkowej, znajdującej się w latarni w kopule wieży. To wszystko musi być od nowa wybudowane, w związku z tym dzwon będzie musiał być zdjęty, aby później na nowo mógł wrócić na swoje miejsce. W kopercie dachowej na wieży są otwory, które zostały wykonane przez strażaków podczas akcji gaśniczej, co wymaga na nowo poszycia i uzupełnienia blachą.

– To bardzo duże straty. Katedrę czeka zatem kilka, a nawet kilkanaście miesięcy prac, związanych z odbudową...

– Katedra już od dawna wymagała remontu i w związku z tym razem z Księdzem Biskupem zadecydowaliśmy, żeby podejmując odbudowę wieży, podjąć jednocześnie remont wnętrza, jak i elewacji kościoła katedralnego. Ten projekt mieliśmy przygotowany już od kilku lat, jednak czekał on na realizację z powodu braku środków finansowych. Ostatni projekt został przedłożony w ramach programu „Rewitalizacja Zabytków Dolnej Warty” i liczyliśmy, i liczymy nadal, że te środki zdobędziemy, co jest konieczne, żeby podjąć prace związane z renowacją katedry, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Natomiast kiedy te środki zostaną przyznane, wszystko jest w rękach Urzędu Marszałkowskiego, ponieważ środki te są unijnymi, w związku z tym musimy być cierpliwi. W tej chwili, kiedy katedra jest wykluczona z użytku, istnieje sprzyjający czas na to, by podjąć jakiekolwiek prace w świątyni, te prace można by już podejmować, aczkolwiek nikt z wykonawców ich nie podejmie, ponieważ nie ma zapewnienia przepływu środków.

2017-08-16 13:36

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Czekamy z niecierpliwością

2020-08-12 08:36

Niedziela zielonogórsko-gorzowska 33/2020, str. IV

[ TEMATY ]

renowacja

katedra

Gorzów Wielkopolski

Ks. Adrian Put

Zakończone już prace ukazały piękno gotyckich, katedralnych sklepień

1 lipca 2017 r. to tragiczny dzień dla Kościoła zielonogórsko-gorzowskiego. Tego dnia płomienie ognia spowiły gorzowską katedrę, którą ostatecznie udało się uratować dzięki bohaterskiej postawie strażaków i wiernych. Straty były jednak bardzo poważne. Niemal natychmiast rozpoczęto działania zmierzające do zabezpieczenia, a później odbudowy spalonej wieży.

W kalendarzu 15 sierpnia wspominamy święto patronalne katedry, która dedykowana jest Najświętszej Maryi Pannie Wniebowziętej. Choć od trzech lat nie sprawuje się w niej liturgii, to jednak nadal pozostaje widocznym znakiem Kościoła diecezjalnego i posługi, którą pełni każdy biskup diecezjalny.

CZYTAJ DALEJ

Bp Kawa: czas, abyśmy z odwagą mówili: „jestem człowiekiem wierzącym”

2020-08-12 20:54

[ TEMATY ]

wiara

chrześcijanin

franciszkanie.pl

Przyszedł czas, abyśmy z odwagą mówili: jestem człowiekiem wierzącym, ochrzczonym, chcę żyć według wartości, które noszę w swoim sercu – mówił bp Edward Kawa ze Lwowa podczas Mszy św. w czasie Wielkiego Odpustu Kalwaryjskiego ku czci Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla.

W homilii bp Kawa pytał, dlaczego dzisiaj, jako ludzie wierzący, „tak często jesteśmy smutni, tak często boimy się bronić swoich wartości, tak często się lękamy, aby ktoś o nas źle nie mówił?”

– Często nawet boimy się przyznać się do tego, że jesteśmy ludźmi wierzącymi. Może właśnie przyszedł czas, abyśmy z odwagą razem za Maryją mówili te słowa: Wielbi dusza moja Pana, moje życie jest uwielbieniem Pana, jestem człowiekiem wierzącym, ochrzczonym, chcę żyć według wartości, które noszę w swoim sercu, które Bóg włożył mi w serce. I chcę, aby te wartości były naprawdę wszędzie tam, gdzie ja jestem: w moim domu, w mojej ojczyźnie. I nikt i nic, żaden system, żadna ideologia, żadna propaganda medialna czy żaden inny system nie może nam tego zniszczyć – podkreślił bp Kawa.

Nawiązując do fragmentu Ewangelii o nawiedzeniu św. Elżbiety przez Maryję, kaznodzieja ocenił, że w takim stanie, w jakim była św. Elżbieta, znajduje się Kościół katolicki w Polsce i na świecie. Odniósł się w ten sposób do ostatnich wydarzeń w Warszawie, gdzie doszło do profanacji symboli religijnych i patriotycznych.

– To są rzeczy, które są niedopuszczalne, które godzą nie tylko w naszą godność chrześcijan i katolików, ale to są rzeczy, które tak naprawdę godzą w naszą tożsamość. I nie możemy milczeć. Nie możemy być pasywnymi czy obojętnymi. „Poznajcie prawdę, a prawda was wyzwoli” - jest to słowo, które dzisiaj bardzo mocno jest dla nas aktualne – podkreślił.

Lwowski biskup pomocniczy stwierdził, że w matce Jana Chrzciciela możemy odnaleźć siebie, ponieważ u każdego z nas rodzi się wiele pytań na temat obecnej sytuacji i każdy z nas odczuwa pewną samotność – i to nie tylko teraz, kiedy panują obostrzenia związane z epidemią.

– Przeżywamy teraz czas wielkiej samotności, kryzys. Czujemy się bardzo często niepotrzebni, jeśli nie jesteśmy produktywni, jeśli nasze życie nie przynosi sukcesów. Jeśli nie nadążamy za tym światem, to bardzo często jesteśmy właśnie w takim stanie jak Elżbieta. Wpatrując się w Elżbietę można dzisiaj dla siebie znaleźć bardzo dużo odpowiedzi. Ta, która całe życie uchodziła za przeklętą, stała się błogosławioną, dlatego że poczęła życie w swoim łonie, pod swoim sercem. Bóg zmienia przekleństwo w błogosławieństwo. I dzisiaj Bóg chce dokonać takiej przemiany w naszym życiu. Chce to, co dzisiaj jest dla nas największym ciężarem przekleństwem, aby stało się dla nas wielkim darem – mówił.

Zdaniem hierarchy, dzisiaj Kościół jest tak jak św. Elżbieta – ma w sobie życie, ale jest bardzo izolowany i marginalizowany.

Bp Kawa podkreślił, że tak jak do Elżbiety, tak dzisiaj Maryja „śpieszy dzisiaj, aby przybyć do nas, abyśmy nie byli samotni, abyśmy się nie czuli odrzuceni, czy zapomniani”.

Tegoroczny odpust jest przeżywany w wyjątkowych okolicznościach z kilku powodów. Pierwszym jest trwająca pandemia, z powodu której program uroczystości został mocno okrojony. Kolejny to uroczyste ogłoszenie dekretu o podniesieniu kościoła w Kalwarii Pacławskiej do godności bazyliki mniejszej. Dokona tego nuncjusz apostolski w Polsce abp Salvatore Pennacchio podczas Mszy św. 13 sierpnia o godz. 18.00.

W tym roku przypada również 400. rocznica urodzin Andrzeja Maksymiliana Fredry, fundatora Kalwarii Pacławskiej, który rozpoczął w 1665 r. budowę pierwszego kościoła oraz klasztoru i dróżek kalwaryjskich, a w 1668 r. zaprosił franciszkanów, aby opiekowali się tym miejscem i przybywającymi pielgrzymami.

Franciszkanie chcą także uczcić 100. rocznicę urodzin św. Jana Pawła II. Z tej okazji 13 sierpnia o 20.45 na placu kościelnym odbędzie się prawykonanie oratorium „Otwórzcie drzwi Chrystusowi” autorstwa Andrzeja Głowienki.

Obchody odpustu kalwaryjskiego potrwają do 15 sierpnia.

CZYTAJ DALEJ

Biegiem na ewangelizację

2020-08-14 21:07

[ TEMATY ]

Beskidy

wakacje

Ewangelizacja w Beskidach

Monika Jaworska

Radosne spotkanie na Mędralowej.

Przedostatnia Ewangelizacja w Beskidach odbędzie się w sobotę 15 sierpnia na górze Romanka. Wydarzenie powoli dobiega końca – zostały jeszcze tylko dwa sobotnie spotkania na szczytach.

Na każdym szczycie pojawiają się przedstawiciele jakiejś wspólnoty z diecezji. Na górze Mędralowa 1169 m n.p.m – najwyższym szczycie w Beskidzie Makowskim, w pobliżu Babiej Góry – pojawili się przedstawiciele Wspólnoty Krzew Winny z Jawiszowic – Marta Szczelina i Marek Przewoźnik. Wbijali pieczątki do Książeczki Górskiego Ewangelizatora i rozdawali karteczki z fragmentami Tryptyku Rzymskiego Jana Pawła II i hasłem do odgadnięcia.

Pogoda sprzyjała, więc przybywali wędrowcy: młodzież, rodziny z dziećmi i starsze osoby, wszystkie pokolenia, którzy odpoczywali na szczycie przy szałasie. – Chętnie włączamy się w takie inicjatywy, ponieważ nasza wspólnota ma za zadanie ewangelizować. Organizujemy kursy Alpha dla dorosłych i dla młodzieży, także w ramach przygotowania do bierzmowania. Napotkanym ludziom mówiliśmy „Szczęść Boże”. Od razu wiedzieliśmy, że ci, którzy też nas tak pozdrawiają, idą na ewangelizację – mówią Marta i Marek z Krzewu Winnego.

Oboje cenią sobie aktywny tryb życia, są miłośnikami biegania długodystansowego, a w góry też chętnie chodzą, stąd też pojawili się na Mędralowej. Marek biega od dawna, ale od 15 lat tradycją u niego stało się bieganie raz w miesiącu z modlitwą różańcową na ustach z Jawiszowic do Starej Wsi. Tam znajduje się krzyż z 2000 r. z plakietką z wizerunkiem św. Jana Pawła II. – Papież jest mi bliski poprzez umiłowanie sportu. Chodził po górach, a i inne dyscypliny sportowe nie były mu czymś obcym. Mógłby zostać patronem sportowców – podkreśla Marek Przewoźnik. O godz. 12 uczestnicy pomodlili się Anioł Pański i Różaniec.

O Ewangelizacji na Mędralowej piszemy również w Niedzieli na Podbeskidziu nr 33 na 16 sierpnia.

Ostatnie wyjście zaplanowano w sobotę 22 sierpnia na Wielką Raczę. Wspólnota będzie czekać na wędrowców od godz. 11-13.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję