Reklama

Niedziela Sandomierska

Być dobrym jak chleb

Obecny rok obchodzony jest jako Rok św. Brata Alberta Adama Chmielowskiego. Uroczystość ku jego czci odbyła się 29 października br. w Potoku-Stanach.

Niedziela sandomierska 46/2017, str. 8

[ TEMATY ]

Rok św. Brata Alberta Adama Chmielowskiego

ks. Adam Stachowicz

Aktorzy przedstawienia o św. Bracie Albercie

Aktorzy przedstawienia o św. Bracie Albercie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W naszym kościele miało miejsce spotkanie refleksyjno-modlitewne, w którym św. Brat Albert prowadził nas do Boga i pozwalał odkrywać, co znaczy być dobrym jak chleb. Pozwala nam on odkrywać w sobie piękno człowieczeństwa – zaznacza proboszcz ks. Józef Rainer. Organizatorem przedsięwzięcia była społeczność szkolna Publicznej Szkoły Podstawowej im. Romualda Traugutta w Potoku-Stanach oraz miejscowa parafia. – W Roku Jubileuszu 100. rocznicy śmierci św. Brata Alberta chcieliśmy przybliżyć społeczności wyjątkową osobę, człowieka przywracającego nadzieję ubogim jako wzór do naśladowania, patrona czynnej miłości bliźniego i Ojczyzny. Jego poświęcenie dla najuboższych, to dla nas nauka o godności każdego człowieka, o konieczności okazywania szacunku i dobroci każdej ludzkiej osobie, ponieważ kryje ona niezatarty obraz Bożego podobieństwa. Wierzymy, że to wydarzenie przyniesie owoce przemiany serc, ożywionych nową i większą wrażliwością na ludzką biedę – podkreśla dyrektor szkoły Grażyna Pietrzyk.

Wśród widzów zgromadzili się przedstawiciele parlamentu, władz wojewódzkich z Robertem Gmitruczukiem na czele, władz Gminy Potok Wielki z wójtem Jerzym Pietrzykiem oraz Teresą Misiuk, kuratorem oświaty w Lublinie. Obecni byli przedstawiciele lokalnych placówek edukacyjnych, liczni parafianie oraz wielu gości.

Wśród ponad 40 wykonawców znalazły się dzieci, młodzież i osoby dorosłe. Aktorzy mocno wczuli się w swoje role, co podkreślało wiele osób po zakończeniu przedstawienia. Występujący pokazali św. Brata Alberta jako człowieka zatroskanego o ubogich i im bez reszty oddanego. Po montażu słowno-muzycznym odbyła się Msza św. koncelebrowana, której przewodniczył ks. Roman Dzwonkowski z KUL.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2017-11-08 11:46

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Brata Alberta portret własny

Warto wrócić do tej nietuzinkowej postaci. Czasami ciężko się odnaleźć w tym gąszczu danych i dotrzeć do istoty jego świętości... A gdyby tak oddać głos samemu zainteresowanemu i pochylić się nad tym, co zostawił – jego słowami? Przecież sam najtrafniej się scharakteryzował: „Jestem zdaje się dosyć zwariowana figura – że mi w świecie rzeczywistym nie jest zadziwiająco dobrze, więc się uciekam do michałków (zmyślone historyjki, plotki, żarty, anegdoty – przyp. S. P.), co je sobie wymyślę i między nimi żyję. (...) Czy tylko na długo?”.
CZYTAJ DALEJ

W jaki sposób posłałby Chrystus swoich uczniów, gdyby uczynił to w dzisiejszym świecie?

[ TEMATY ]

homilia

rozważania

Adobe Stock

Rozważania do Ewangelii Mk 6, 7-13.

Czwartek, 5 lutego. Wspomnienie św. Agaty, dziewicy i męczennicy.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję