Reklama

Maryjne Drogi Wolności Prymasa Tysiąclecia

Polskie Drogi…

2018-04-25 11:29

Rozmawiała Małgorzata Bartas-Witan/Polskie Radio
Niedziela Ogólnopolska 17/2018, str. 12-14

MAŁGORZATA BARTAS-WITAN: – Przed nami uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski – patronki naszej Ojczyzny i cały miesiąc maj w tradycji polskiej poświęcony Maryi. W roku stulecia odzyskania niepodległości, zbiegającym się z oczekiwaniem na beatyfikację czcigodnego sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, to znakomita okazja do przypomnienia znaczenia obecności Matki Bożej na polskich drogach, czego wielkim rzecznikiem był Prymas Tysiąclecia. Pomysł, by uczynić go przewodnikiem w odkrywaniu daru wolności, zrodził się w Instytucie Prymasowskim...

ANNA RASTAWICKA: – Tak, ale trzeba przyznać, że inspiracją tej inicjatywy była rozmowa z honorowym redaktorem naczelnym „Niedzieli” ks. inf. Ireneuszem Skubisiem. Owocem tego spotkania była decyzja, że trzeba napisać rozważania, które przypomną myśli kard. Wyszyńskiego o wolności w wymiarze osobistym i społecznym.

– Skąd ich tytuł: „Maryjne drogi wolności?

A. R.: – Maryja, Matka Zbawiciela, jest bramą wolności dla całej rodziny ludzkiej, nie tylko dla nas, Polaków. Jako Matkę wolności Bóg ukazał Maryję już w raju, gdy zapowiedział nieprzyjaźń między Nią a szatanem. Wolność jest darem Boga, niewola pochodzi od szatana. Maryja, jako Matka Chrystusa, który „zmiażdży głowę węża”, jest po wszystkie czasy nadzieją wolności dla człowieka, dla naszego narodu i dla świata.

– Maj w polskiej tradycji jest miesiącem maryjnym. Podążając śladami wezwań Litanii Loretańskiej, rozważamy obecność Matki Bożej w naszym życiu. Miesiąc ten znaczony jest wieloma maryjnymi świętami, historycznymi wydarzeniami, które kierują spojrzenie Polaków na Jasną Górę.

O. MARIUSZ TABULSKI OSPPE: – Na Jasnej Górze od początku obchodów setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości mamy głębokie przekonanie, że gdy świętujemy ten jubileusz, przede wszystkim trzeba się modlić o jego pogłębione rozumienie, przeżywanie i dziękczynienie za dar wolności. W naszych ludzkich zmaganiach o zachowanie wolności i życie w równowadze wolności potrzeba nieustannej walki wewnętrznej – walki o wolność od grzechu, wolność życia w łasce uświęcającej, dzięki której człowiek może żyć jako dziecko Boże. O tym często mówił prymas Wyszyński. W tym duchu wychowywał całe pokolenia powojenne.
Prymas na Jasnej Górze wypowiedział wiele bardzo ważnych i proroczych zdań. Jedno z nich dźwięczy mi w uszach: „Posiadamy dziesięciowiekowe doświadczenie, że na straży nadprzyrodzonego nurtu naszego Narodu i Kościoła stała zawsze, obecna w naszych trudnych dziejach, Matka Chrystusowa i Matka Kościoła”.

– Jak wyraża się to w rzeczywistości naszego życia narodowego?

M. T.: – Znakiem tego przymierza były Śluby króla Jana Kazimierza, Jasnogórskie Śluby Narodu, a także Milenijny Akt Oddania Polski w macierzyńską niewolę Maryi, Matki Kościoła, za wolność Kościoła Chrystusowego. Tekst Aktu oddania się „na przepadłe” Matce Bożej, podpisany przez biskupów 3 maja 1966 r., został umieszczony przez paulinów w specjalnej srebrnej tubie w Kaplicy Matki Bożej Jasnogórskiej. Był to heroiczny gest ubezpieczania naszej przyszłości i wolności w rękach Królowej Polski.

– Milenijny Akt oddania w niewolę miłości Matce Bożej za wolność Kościoła w świecie – złożony przez Polaków 3 maja 1966 r. – to jest prawdziwe wyzwanie wolności, z którym ciągle na nowo trzeba się mierzyć.

A. R.: – Wolność, jak powiedział Ojciec Święty Jan Paweł II, jest nie tylko darem, ale też zadaniem. Egzamin z odzyskanej wolności zdajemy nieustannie. Już dwa lata po odzyskaniu niepodległości trzeba było odeprzeć bolszewicką nawałę. Potem, po niecałych 19 latach, przyszła II wojna światowa – napaść Niemców i Związku Sowieckiego. Po wojnie – 50 lat strasznej udręki, prześladowań i męki Polaków. I znowu zmaganie o wolność.
Dzisiaj, gdy niszczy nas liberalizm, mamy do czynienia ze zniewoleniem moralnym. Wiele osób i środowisk działa w duchu poprawności politycznej. Nie jesteśmy w pełni wolni. Dlatego warto sięgać do nauczania Prymasa Tysiąclecia, który przenikliwie zdiagnozował bolączki naszego życia i podsuwał Boże recepty.
Miałam szczęście pracować przez 12 lat w sekretariacie księdza prymasa Wyszyńskiego. Na co dzień patrzyłam na jego zmagania z prześladowaniami, gdy wrogowie Boga aresztowali biskupów i księży, likwidowali katolickie stowarzyszenia, odbierali domy zakonne, podnosili podatki. Prymas zachowywał niezwykły spokój wobec tych wszystkich aktów przemocy. Jego siłą były wiara i zaufanie do Matki Bożej.
Milenijny Akt ktoś bardzo trafnie nazwał polisą ubezpieczeniową. To najlepsza gwarancja, że Matka Boża po wszystkie wieki, dokąd Polska będzie istniała, nie dopuści w niej do utraty wiary. W zamian za to my oddajemy się Jej całkowicie na własność. Można więc powiedzieć: w niewolę – za wolność. Akt milenijny często jest mylony z Jasnogórskimi Ślubami Narodu, które złożone w 1956 r. były przygotowaniem do Tysiąclecia Chrztu Polski. Oddanie się Matce Bożej w roku milenijnym to akt duchowego przymierza z Maryją na wszystkie wieki.

M. T.: – Można powiedzieć, że przeżywany obecnie jubileusz odzyskania niepodległości przez Polskę jest szansą, aby to milenijne oddanie i zawierzenie Polski i Polaków Matce Bożej przypomnieć i wydobyć na nowo dla współczesnego pokolenia, dotkniętego tyloma różnymi zniewoleniami. Ubezpieczenie wolności w zawierzeniu Maryi, a przez Jej pośrednictwo powierzenie wszystkich naszych doświadczeń samemu Bogu, daje pewność, że naprawdę możemy żyć wolni!
Wagę doniosłości Aktu oddania Polski Matce Bożej w niewolę miłości podkreśla fakt zaproszenia na Jasną Górę 3 maja 1966 r. papieża Pawła VI. Niestety, Ojciec Święty nie został wtedy wpuszczony do Polski przez komunistów. Kiedy później, w 1979 r., po raz pierwszy przyjechał do Ojczyzny papież Jan Paweł II (mógł przecież mówić o wszystkim, co wtedy wydawało się takie ważne), powiedział właśnie o maryjnych drogach Polski, o maryjnym programie Prymasa Tysiąclecia, odwołując się przy tym do Milenijnego Aktu oddania. Potwierdził ten akt jako papież!

– Jan Paweł II nie tylko wyakcentował znaczenie Aktu Zawierzenia wolności Matce Bożej, ale także próbował wyjaśnić sens trudnego do zrozumienia dla wielu pojęcia „niewola miłości”.

A. R.: – Papież powiedział wtedy: „Znaczenie słowa «niewola», tak dotkliwe dla nas, Polaków, kryje w sobie podobny paradoks jak słowa Ewangelii o własnym życiu, które trzeba stracić, ażeby je zyskać (por. Mt 10, 39). Wolność jest wielkim darem Bożym. Trzeba go dobrze używać. Miłość stanowi spełnienie wolności, a równocześnie do jej istoty należy «przynależeć» – czyli nie być wolnym albo raczej być wolnym w sposób dojrzały! Jednakże tego «nie-bycia wolnym» w miłości nigdy się nie odczuwa jako niewoli; nie odczuwa jako niewoli matka, że jest uwiązana przy chorym dziecku, lecz jako afirmację swojej wolności, jako jej spełnienie. Wtedy jest najbardziej wolna! Oddanie w niewolę wskazuje więc na «szczególną zależność», na świętą zależność i na «bezwzględną ufność». Bez tej zależności świętej, bez tej ufności heroicznej życie ludzkie jest nijakie!” (4 czerwca 1979 r.).

– Czy to zawierzenie Matce Bożej możemy traktować jako dar Prymasa Tysiąclecia, który może mieć realne przełożenie na nasze życie?

M. T.: – Tak, o to właśnie chodzi. Aby stało się to możliwe, trzeba poznać, przypomnieć sobie treść i znaczenie Milenijnego Aktu Oddania Matce Bożej. I po to jest ta książka – przewodnik po polskich drogach zawierzenia: 31 rozważań opracowanych przez panią Annę Rastawicką z Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, pod patronatem Komisji Maryjnej Konferencji Episkopatu Polski. Oczywiście, żeby dokładniej wniknąć w ducha „oddania w niewolę Maryi”, trzeba tak jak prymas Wyszyński czy papież Jan Paweł II sięgnąć po „Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny” św. Ludwika Marii Grignion de Montfort. Ksiądz Kardynał podpisał nawet swój testament gnieźnieński i warszawski: „Niewolnik Maryi”!

A. R.: – Rozważania te pokazują ścisły związek wolności politycznej z naszym życiem duchowym. Zygmunt Krasiński ostrzegał, że „Narodu duch otruty – to dopiero bólów ból”. To jest źródło wszelkich zagrożeń wolności. Grozą napełnia myśl o tym, że od czasu wojny prawie 30 mln Polaków zostało zamordowanych w łonie matek. Kard. Wyszyński mówił, że ta krew woła do nieba i my jako naród będziemy musieli za to zapłacić, będziemy musieli odpokutować. Mówił to nie po to, żeby straszyć, ale by ostrzegać. Prymas czuł się ojcem wszystkich, ojcem całego narodu. Wskazania, które pozostawił, były przeznaczone i dla wierzących, i dla niewierzących.

– Zaskakujące może się wydawać to, że słowa, które prymas Wyszyński wypowiadał w odniesieniu do sytuacji sprzed wielu dziesiątek lat, w konkretnym kontekście historycznym są tak bardzo aktualne także współcześnie.

A. R.: – Tak, np. przekonanie Księdza Prymasa, że mamy prawo być u siebie, we własnej ojczyźnie. Mówił o ładzie miłowania. Wyznawał: „Kocham ojczyznę więcej niż własne serce. I cokolwiek czynię dla Kościoła, czynię dla niej”. Upominał się o wolność słowa, o wolność wypowiadania swoich myśli i przekonań, przypominał, że jeżeli człowiek nie podejmuje odważnie obrony własnych praw, to w jakimś sensie dopuszcza się zdrady duchowej tożsamości narodu. Mamy prawo do wolności u siebie – „we własnym domu” i zarazem mamy obowiązek jej obrony.
„Maryjne drogi wolności Prymasa Tysiąclecia” także w tym kontekście mogą być znamiennym drogowskazem dla naszej przyszłości.

M. T.: – Podążanie wskazanymi przez Księdza Prymasa drogami winni jesteśmy jemu samemu, ale przede wszystkim Matce Bożej Królowej Polski. Prymas Wyszyński, dzisiaj czcigodny sługa Boży, na którego beatyfikację z nadzieją czekamy, przypominał i pokazywał, że wszystko trzeba związać z Maryją, z Jasną Górą, bo – jak to mówił Jan Paweł II – „tutaj zawsze byliśmy wolni”. Spodobało się Bogu, właśnie przez pośrednictwo Matki Bożej, prowadzić nas – nasz naród, wierzących i niewierzących – do wolności... Maryja Królowa Polski sama chce nas tej wolności uczyć. Kiedy pielgrzymujemy na Jasną Górę lub do innych sanktuariów, kiedy stajemy np. do Apelu Jasnogórskiego albo po prostu rozważamy tajemnice maryjne w Różańcu – zawsze jest obecna Ona, nasza Matka, która wprowadza nas w misterium Chrystusa i Kościoła. Natomiast w przyrzeczeniach Jasnogórskich Ślubów Narodu i w Akcie oddania z 1966 r. jest zapisana nasza narodowa i indywidualna odpowiedź, można powiedzieć – odpowiedzialność... Tam też możemy odnaleźć konkretne wskazania dotyczące postaw moralnych człowieka wolnego. Nie przypadkiem na Jasnej Górze powtarzane są słowa z Ewangelii o Kanie Galilejskiej: „zróbcie wszystko, co Jezus wam powie”, jako nieustanna zachęta do rozważania i wydobywania „skarbów” z maryjnego programu Kościoła i z nauczania prymasa Wyszyńskiego.

– Zatem można powiedzieć, że „Maryjne drogi wolności Prymasa Tysiąclecia” to 31 kroków niepodległości według „sprawdzonego przepisu”...

A. R.: – Teksty napisane w bardzo prostej formie czytań majowych przypominają wielkie tajemnice ducha wolności naszego narodu. Są świadectwem historycznie obecnego w naszej ojczyźnie wiązania polskiej wolności z Maryją Królową Polski.
Czas posługi Prymasa Tysiąclecia był okresem bardzo trudnym. Wielu biskupów zostało aresztowanych, abp Baraniak był torturowany, bp Kaczmarek pod wpływem środków odurzających przyznał się do czegoś, czego nigdy nie popełnił. Ksiądz Prymas aresztowany i uwięziony – oglądając się, skąd może przyjść mu pomoc – oddaje się Matce Bożej w niewolę, żeby to Ona ratowała Kościół. W liście do generała Zakonu Ojców Paulinów na Jasnej Górze pisze: „Tak mocno wierzę w to, że Opatrzność Boża dała Polsce dodatkową pomoc, wiążącą Naród w trudnych chwilach. Jasna Góra jest tą ostatnią deską ratunku dla Narodu. Występuje w sposób szczególnie widoczny wtedy, gdy jest ciężko i gdy już znikąd – zda się – nie widać ratunku”.
To odkrycie prymasa Wyszyńskiego bardzo przypomina czasy potopu szwedzkiego, kiedy prawie cała Polska poddała się w niewolę, a Jasna Góra – ta maleńka twierdza – powiedziała: Nie! I walczyła w imię Matki Bożej. Podobnie uczynił prymas Wyszyński, podejmując testament kard. Augusta Hlonda, który gdy umierał, powiedział: „Nie poddawajcie się, walczcie. Zwycięstwo gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Matki Najświętszej”. Nie poddał się.
I rzeczywiście, Kościół w Polsce w czasie prześladowań komunistycznych miał niesamowitą siłę. Biskupi z innych krajów pytali: Jak wy to robicie, że mimo tylu prześladowań ludzie zachowują wiarę? – a Ksiądz Prymas odpowiadał: – Tajemnicą naszego zwycięstwa jest Maryja. Po wyborze Papieża Polaka mówił: „Uwierzcie, że to było dzieło Boga, dzieło Chrystusa w Duchu Świętym i Oblubienicy Ducha Świętego – Matki Chrystusowej! Wszyscy tak to zrozumieli. Nikogo nie zdumiał wybór cudzoziemca, nawet Polaka. Wszystkich uradował. (...) Ilu kardynałów, starych ludzi płakało z radości! (...) I gdy podszedłem do Jana Pawła II z pierwszym homagium, usta nasze niemal jednocześnie otworzyły się imieniem Matki Bożej Jasnogórskiej; to Jej dzieło!
Nie byłoby Polski, gdyby nie było Jasnej Góry i pomocy Matki Najświętszej” – to warte zapamiętania słowa Prymasa Tysiąclecia.

M. T.: – Z pomocą Matki Bożej mam nadzieję, że uda nam się trafić z tą książką nie tylko do księży proboszczów na czas nabożeństw majowych, ale także przez tygodnik „Niedziela” i inne środki medialne do wszystkich, którzy chcieliby podążać maryjnym szlakiem wolności. I to nie tylko w maju. Rozważania te równie dobrze można wykorzystać w październiku, w czasie spotkań wspólnot, podczas pielgrzymek, a także do osobistej lektury. Ufamy, że nam wszystkim teksty te mogą pomóc w pogłębieniu rozumienia jasnogórskiego dziedzictwa. Tak, byśmy odkrywszy w sobie godność królewskiego pokolenia, żyli jako dzieci Boże, dzieci wolne.

– To – można rzec – taka iskra wychodząca z miejsca, gdzie „bije serce Narodu’”...

M. T.: – Stąd też płynie nasza zachęta do dobrego wykorzystania rozważań zatytułowanych „Maryjne drogi wolności Prymasa Tysiąclecia”. Największym wyrazem wolności człowieka jest życie w łasce uświęcającej, życie w komunii z Jezusem, życie bez grzechu ciężkiego. Ufamy, że słowa kard. Wyszyńskiego poruszą serca tych, którzy nie mogą sobie poradzić z własną niewolą i pomogą im wrócić na drogi prawdziwej wolności.

– Jakie jest najważniejsze wskazanie pochodzące z tych maryjnych dróg wolności prymasa Stefana Wyszyńskiego – którym moglibyśmy zakończyć rozmowę?

A. R.: – Myślę, że takim najprostszym wskazaniem dla nas wszystkich jest odnowienie i umocnienie przymierza z Maryją na naszych drogach do Boga – na drogach wolności.

M. T.: – Będzie to możliwe już 3 maja, w uroczystość Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, na Jasnej Górze i w naszych kościołach. Skorzystajmy z tego.

Anna Rastawicka, „Maryjne drogi wolności Prymasa Tysiąclecia”. Wydawcą książki jest Fundacja „Czas to Miłość” Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, ul. kard. S. Wyszyńskiego 12, 42-226 Częstochowa, tel. 34 361 52 28, e-mail: kontakt@czastomilosc.pl .

Teksty rozważań – na kolejne dni maja – dostępne będą także do pobrania w formacie PDF na stronach Konferencji Episkopatu Polski oraz Fundacji „Czas to Miłość”.

Tagi:
kard. Stefan Wyszyński

Reklama

Prymas Tysiąclecia wzorem bezkompromisowego wypełniania woli Bożej

2019-08-03 21:59

Łukasz Krzysztofka

O Czcigodnym Słudze Bożym Stefanie kard. Wyszyńskim w rocznicę jego urodzin i święceń kapłańskich pamiętała stolica. Warszawiacy w archikatedrze św. Jana Chrzciciela modlili się o rychłą beatyfikację Prymasa Tysiąclecia.

Łukasz Krzysztofka

Na wieczornej Mszy św., której przewodniczył ks. dr Bartosz Szoplik, wikariusz parafii archikatedralnej w koncelebrze z o. dr. Gabrielem Bartoszewskim OFMCap zgromadziło się wielu mieszkańców stolicy. Obecne były także członkinie Instytutu Prymasa Wyszyńskiego, Rycerze Jana Pawła II i przedstawiciele Archikonfraterni Literackiej.

W homilii ks. dr Szoplik, odnosząc się do postaci z czytanej Ewangelii - św. Jana Chrzciciela, podkreślił, że kard. Stefan Wyszyński bliski jest postawie tego ostatniego proroka Starego Testamentu. – Jak Jan Chrzciciel, Prymas Tysiąclecia stał się dla innych widocznym znakiem Bożego prowadzenia, wzorem bezkompromisowego wypełniania woli Bożej – zauważył ks. Szoplik.

Przytoczył fragmenty homilii kard. Wyszyńskiego do neoprezbiterów, wygłoszonej 24 maja 1964 r., zauważając, że Ksiądz Prymas był bardzo mocno związany i wdzięczny swoim rodzicom. Wdzięczność wobec rodziców jest jednym z rysów tego proroka naszych czasów. Mówił on: „W każdej Mszy św. przyzywajcie swoich rodziców w memento – czy za żywych, czy też za zmarłych. Niech wezmą z waszego kapłaństwa, posługiwania i pracy pierwszy owoc. Pamiętajcie o swoich rodzicach, szanujcie ich, chociaż odtąd dłonie wasze lud będzie całował, wy, synowie, nie przestawajcie nadal z czcią całować dłoni waszych matek i ojców. One to wypielęgnowały was do kapłaństwa i wypracowały chleb dla ust waszych, abyście mogli wyżywić się i doczekać chwili, gdzie teraz sami staniecie się chlebem dla owiec, do których was posyłam”.

Ks. Szoplik przytoczył także słowa Prymasa Tysiąclecia, które nie straciły na swej aktualności i oddają doskonale obecną sytuację, w której znalazł się Kościół i kapłani: „Niech was nie zraża, najmilsi moi synowie, niesprawiedliwość wobec Kościoła, której bardzo często będziecie świadkami. Będą was uważać za głupich, ale to dla Chrystusa. Byle tylko wszyscy inni byli roztropni w Chrystusie. Wasze posłannictwo będzie często szkalowane i ośmieszane. Wasze powołanie głoszenia pokoju Bożego będzie hałaśliwie napiętnowane i zniekształcane. Będą was i innych przekonywać, że to wy czynicie niepokój i jesteście winni wszelkiemu złu. Tym bardzie potrzeba wam pokory świętych. Potrzeba wam cierpliwości siewcy, który niczym niezrażony daje ziarno złociste, ufając, że kiedyś wyda owoc. Potrzeba wam pewności wiary, że nie kłamstwo, a prawda nas oswobodzi. Nie pycha i nie zarozumiałość”.

- Nie zrażajmy się prześladowaniami i trudnościami, ale powierzajmy przez ręce Maryi Bogu prośbę o nowych kapłanów. Prośmy Ją także w intencji rychłej beatyfikacji kard. Wyszyńskiego. Ona pragnie, by on orędował za nami w niebie – powiedział ks. Szoplik.

Przy sarkofagu kard. Stefana Wyszyńskiego w bocznej kaplicy w archikatedrze warszawskiej każdego 28. dnia miesiąca, w miesięcznicę odejścia do Domu Ojca Prymasa Tysiąclecia, zanoszona jest do Boga modlitwa o dar jego beatyfikacji. Także dzisiejszą Mszę św. w archikatedrze w rocznicę urodzin, święceń kapłańskich, a także w dniu imienin zakończyła wspólna modlitwa w tej intencji przy grobie Czcigodnego Sługi Bożego oraz Apel Jasnogórski - jedna z najbliższych sercu Prymasa Tysiąclecia modlitw, w czasie której błogosławił on Polsce i rozsianej po świecie Polonii.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jasna Góra: trwa szczególna modlitwa o pokój na świecie

2019-08-20 17:57

it / Jasna Góra (KAI)

Na Jasnej Górze trwa szczególna modlitwa o pokój. Zanoszona jest w Kaplicy św. Pawła Pierwszego Pustelnika, gdzie Najświętszy Sakrament wystawiony jest w monstrancji „Królowa Pokoju” przekazanej przez Stowarzyszenie Comunità Regina della Pace dla parafii św. Jakuba w Medjugorie jako materialny znak włączenia w dzieło „12 Gwiazd w Koronie Maryi”.

Bożena Sztajner/Niedziela

Monstrancja jest darem pielgrzymów całego świata dla Królowej Pokoju za Jej obecność w Medjugorie od 30. lat i została przekazana już w 2011r. Inicjatywa wyszła ze Stowarzyszenia Communita Regina della Pace, a realizacja została wykonana w pracowni gdańskiego artysty Mariusza Drapikowskiego i przez jego zespół.

- Naszym celem jest modlitwa w intencji pokoju i szerzenie kultu eucharystycznego. Chcielibyśmy, aby ta modlitwa stworzyła łańcuch serc, wołających o pokój na świecie - podkreśla Piotr Ciołkiewicz, prezes Stowarzyszenia „Communita Regina della Pace”.

Monstrancja ma kształt Niepokalanej Maryi, w sercu której umieszczony jest Eucharystyczny Jezus. Przeźroczystość kryształu, który jest konstrukcją naczynia eucharystycznego podkreśla, że mamy do czynienia ze zjawiskiem nadprzyrodzonym a zawartym w słowach „Błogosławiony Owoc Żywota Twojego Jezus”.

Do jej wykonania użyto szlachetnych kamieni i kruszców. Jest m.in. dwanaście meteorytów (chondryty NWA). Ich nieziemskie pochodzenie symbolizuje wieniec z „gwiazd dwunastu”. Kustodium, w którym jest umieszczona Eucharystia można wyciągnąć z monstrancji i umieścić w osobnej podstawie z przeznaczeniem do błogosławieństwa lub przeniesienia do tabernakulum.

Wysokość monstrancji wynosi 1,5 m, a z tronem do przenoszenia i ustawiania 1,85 m. Waga samej kryształowej monstrancji to 25 kg.

Istotą działań utworzonego w 2008 r. Stowarzyszenia „Comunità Regina della Pace” jest apostolstwo modlitewnej adoracji Eucharystycznego Chrystusa oraz wspieranie wszelkich inicjatyw podejmowanych na rzecz budowania pokoju i pojednania między ludźmi. Doświadczenie skutków wojny w byłej Jugosławii oraz braku porozumienia pomiędzy różnymi narodami, religiami i wyznaniami w wielu częściach świata, w tym również w Jerozolimie, skłoniło członków założycieli Stowarzyszenia do podjęcia działań szerzących ideę modlitwy o pokój.

Idea „12 Gwiazd w Koronie Maryi Królowej Pokoju”, polega na utworzeniu na świecie dwunastu ośrodków Wieczystej Adoracji Najświętszego Sakramentu w intencji Pokoju. Miejsca modlitwy nie powstają przypadkowo, ale są to obszary doświadczone skutkami konfliktów zbrojnych i brakiem miłości bliźniego. Materialnym znakiem duchowego dzieła są ołtarze adoracji Najświętszego Sakramentu wraz z monstrancją nawiązującą do wizerunku Matki Bożej.

Pierwsze miejsce modlitwy w intencji pokoju powstało w Jerozolimie, w podziemiach kaplicy przy IV stacji Drogi Krzyżowej. Tam od 25 marca 2009 r. trwa całodzienna adoracja Najświętszego Sakramentu w ołtarzu nazwanym „Tryptykiem Jerozolimskim”. Drugim ośrodkiem stało się Medjugorie, do którego w 2011r. została przekazana monstrancja nazwana „Królową Pokoju”. Trzeci ośrodek to sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Oziornem w Kazachstanie. Od lipca 2014 r. trwa tam nieustająca adoracja w ołtarzu nazwanym „Gwiazdą Kazachstanu”. Ołtarze adoracji zostały pobłogosławione przez papieża Benedykta XVl. Następnie pielgrzymowały po wybranych kościołach w Polsce i za granicą, służąc wszędzie jako przenośne kaplice wieczystej adoracji.

Obecnie istnieje 8 światowych Centrów Modlitwy o Pokój. Obok Ziemi Świętej, Bośni i Hercegowiny oraz Kazachstanu są także w Jamusukro na Wybrzeżu Kości Słoniowej, Namyang w Korei Południowej, Kibeho w Rwandzie, w Dagupan na Filipinach i w polskim Niepokalanowie.

Dziełu „12 Gwiazd” towarzyszy inicjatywa utworzenia Łańcucha Modlitwy o Pokój, którego ogniwami stają się wszyscy podejmujący modlitwę i adorację Najświętszego Sakramentu w intencji pokoju. - Otaczając świat modlitwą, stajemy się apostołami pokoju w naszych domach, miejscach pracy, w naszych środowiskach życia - podkreśla prezes.

Swoje osobiste pragnienie modlitwy o pokój można zgłosić poprzez formularz w zakładce „Zostań Apostołem Pokoju”, która znajduje się na stronie Stowarzyszenia. Można tam również zgłosić miejsce, gdzie trwa adoracja Najświętszego Sakramentu w intencji o pokój na świecie bądź zgłosić własną intencję modlitewną.

Adoracja Najświętszego Sakramentu w intencji pokoju na świecie potrwa na Jasnej Górze do 10 września. W Sanktuarium błaganie o pokój, zwłaszcza na Ukrainie zanoszone jest także codziennie podczas mszy św. o godz. 15.30 śpiewem Suplikacji.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Parafia jest matką

2019-08-22 08:57

Ks. Mariusz Frukacz

„Z przebitego boku Jezusa narodził się Kościół i każda wspólnota parafialna” – mówił 21 sierpnia ks. prał. Marian Duda, który przewodniczył Mszy św. dziękczynnej w 80. rocznicę powstania parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Lubojnie.

Beata Pieczykura/Niedziela

Mszę św. koncelebrował ks. kan. Bogdan Żurek, proboszcz parafii w Lubojnie w latach 1985-2016. Uroczystości jubileuszowe zgromadziły licznie przybyłych wiernych.

Zobacz zdjęcia: Parafia jest matką

„Ten dzisiejszy jubileusz jest dla mnie i dla mojej rodziny dniem wyjątkowym. To jest tak naprawdę bardzo głębokie przeżycie wewnętrzne” – powiedziała „Niedzieli” p. Krystyna. Natomiast dla p. Joanny „jubileusz jest okazją do tego, żeby się zastanowić i pomyśleć o tych, którzy tutaj byli przed nami i tworzyli tę parafię”. – Trzeba się również zastanowić nad, co można jeszcze zrobić dla tej wspólnoty parafialnej. To jest czas, by postawić sobie pytanie jaki może być mój udział w tej parafii ? Tak, żebyśmy wszyscy byli prawdziwą jednością – podkreśliła p. Joanna.

W homilii ks. prał. Marian Duda przypomniał za św. Janem Pawłem II, że „parafia jest matką” – Musiała powstać nowa parafia w tym miejscu, a jej powstanie było tylko kwestią czasu. Dystans, odległość od macierzystych parafii był tak duży i czas do jego pokonania tak wielki, iż dla wiernych stanowił on ogromną przeszkodę w praktykowaniu świętej wiary katolickiej – mówił ks. Duda i dodał: „Łatwo wyliczyć, że chodzący do kościoła w Borownie w każdą niedzielę i święto mieszkańcy Lubojny rocznie przemierzali trasę około 1500 km. Recz niewyobrażalna. Lecz dla chorych starszych czy małych dzieci ta odległość uniemożliwiała całkowicie ich praktykowanie wiary świętej”.

– Nie przemierzali by nasi przodkowie tych tysięcy kilometrów i nie poświęcali na to tyle czasu, gdyby nie ich wiara, ich tęsknota za bliskością z Bogiem, którego słowo głoszone było w parafii, gdyby nie pragnienie łask sakramentów świętych zwłaszcza pokuty i Eucharystii. To ta tęsknota za Bogiem, wypływająca z wiary i miłości do Niego była główną przyczyną powstania tutaj wspólnoty parafialnej – kontynuował kapłan.

– Czym jest parafia w świetle wiary ? – pytał kaznodzieja i przypomniał, że „parafia to cząstka tej wielkiej Winnicy całego Kościoła Powszechnego oraz szczególna cząsteczka nasze częstochowskiej archidiecezji obok innych ponad trzystu”. – Parafia jest nie naszą Winnicą, ale Winnicą Bożą, Winnicą Jezusową. Ona rodzi się z Jego Słowa, Słowa Ewangelii, które przyjmujemy z wiarą, stając się jako parafia wspólnotą wierzących. To Słowa pośród nas staje się Ciałem w Eucharystii, karmi nas i pozostaje i zamieszkuje między nami. I wtedy jesteśmy wspólnotą eucharystyczną, gromadzącą się wokół ołtarza. To Słowo i Ciało Jezusowe daje nam siłę, jedyną siłę jak człowiekowi jest potrzebna siłę kochania, siłę miłości. I Wtedy parafia staje się braterską wspólnotą miłości, gdzie każdy czuje się kochany i nikt nie czuje się obcy – podkreślił ks. Duda.

– Parafianie parafii Serca Jezusowego mają mieć serca podobne i ukształtowane według Serca Jezusa: Inaczej bowiem ludzie nie uwierzą w miłość Jezusa, gdy my sami nie będziemy dla nich otwartego serca – zaapelował do wiernych ks. Duda i wskazał na szczególny charyzmat parafii – Jesteście przedsionkiem Jasnej Góry – ostatnim przystankiem dla pielgrzymujących do Matki Bożej Częstochowskiej – dodał ks. Duda.

– Szczęśliwa jest ta wspólnota, która ma świątynię, bo Bóg w niej na nas czeka – powiedział „Niedzieli” ks. Robert Rajczyk, obecny proboszcz parafii.

– Kościół parafialny powinien być centrum życia całej wspólnoty parafialnej, miejscem, do którego zawsze się powraca – zauważa ks. Bogdan Żurek.

Na zakończenie Mszy św. odbyło się poświęcenie rodzin Bożemu Sercu.

Parafię erygował 21 sierpnia 1939 r. bp Teodor Kubina. Początkowo Lubojna należała do parafii w Borownie, ale w 1931 r. bp Kubina utworzył tu filię parafii w Borownie. Od 1933 r. administrację filią w Lubojnie podjął proboszcz z Białej Górnej.

Pierwszy kościół w Lubojnie wybudowany został w latach 1929-31. Poświęcenia kościoła dokonał we wrześniu 1933 r. ks. Bolesław Wróblewski, dziekan częstochowski. Warto podkreślić, że już w 1912 r. powstał dokument lokalizujący przyszły kościół. W latach 1957-61 kościół został odnowiony. W następnych latach (1973-75) powstał nowy kościół, który 9 października 1977 r. poświęcił bp Stefan Bareła. Natomiast po misjach ewangelizacyjnych, 28 września 1997 r., abp Stanisław Nowak dokonał uroczystego poświęcenia świątyni.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem