Reklama

Miłość w działaniu

2019-02-20 11:35

Piotr Lorenc
Edycja sosnowiecka 8/2019, str. IV

Archiwum Caritas
Wolontariusze Caritas w akcji

Działają na pierwszej linii frontu walki z ubóstwem, cierpieniem, chorobą, bezdomnością, osamotnieniem. Mowa oczywiście o pracownikach i wolontariuszach sosnowieckiej Caritas

To dzięki ich codziennej pracy ubodzy otrzymują wsparcie, chorzy pomoc medyczną i rehabilitacyjną, bezdomni schronienie nad głową, a samotni – wspólnotę. Wszystko dlatego, że celem Caritas jest działalność charytatywna i humanitarna obejmująca potrzeby duchowe i materialne człowieka. Wypływa ona z ewangelicznego przykazania miłości i ma na uwadze godność każdej osoby ludzkiej bez względu na jej wyznanie, światopogląd, narodowość, rasę i przekonania. – Caritas Diecezji Sosnowieckiej jest instytucją charytatywną Kościoła sosnowieckiego, posiada status organizacji pożytku publicznego. Do naszych zadań należy zarówno niesienie pomocy osobom potrzebującym, jak i zachęcanie innych do aktywnego zaangażowania w działalność charytatywną. Głównymi adresatami podejmowanych przez nas działań są osoby ubogie. Szczególną wagę przywiązujemy do opieki nad dziećmi, starszymi, niepełnosprawnymi, ale pomagamy także uzależnionym, chorym i samotnym. Realizacja większości naszych przedsięwzięć jest możliwa dzięki pracy rzeszy wolontariuszy oraz ofiarom materialnym i duchowym wielu darczyńców i sympatyków – wyjaśnia ks. Tomasz Folga, dyrektor sosnowieckiej Caritas.

1 proc. działający cuda

Działania Caritas są możliwe dzięki darczyńcom, ludziom dobrej woli, którzy pragną wspierać osoby przeżywające trudności. Obecnie, dzięki zmianom w prawie, od kilku lat może to uczynić każdy, kto składa roczne zeznanie podatkowe. Wystarczy przekazać 1 proc. swojego podatku. Aby to zrobić, wystarczy dosłownie wypełnić 3 pola w formularzu podatkowym. Wystarczy podać nazwę organizacji pożytku publicznego i jej numer KRS. – Drodzy przyjaciele, nie rezygnujcie z przekazania 1 proc. tylko dlatego, że jego wysokość jest niewielka. Każda złotówka jest ważna.

10 osób, które wpłacą 1 zł pozwoli np. na sfinansowanie 4 obiadów dla głodnego dziecka. To jest bardzo konkretna pomoc. Przed nami kolejny rok pomocy potrzebującym, 1 proc. podatku może posłużyć realizowanym przez nas dziełom miłosierdzia i pomocy wobec najuboższych – zachęca ks. Tomasz Folga.

Reklama

Praktyczne porady

Jak przekazać 1 proc. podatku na rzecz Caritas Diecezji Sosnowieckiej? Należy obliczyć 1 proc. z ogólnej kwoty podatku dochodowego. Drugim krokiem jest wpisanie wartości 1 proc. (w zaokrągleniu do pełnych dziesiątek) w odpowiednią rubrykę zeznania podatkowego. Trzeci krok to wpisanie nazwy Caritas Diecezji Sosnowieckiej i numeru wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego – KRS: 0000222993. Nie trzeba dokonywać żadnych wpłat. Pieniądze na konto sosnowieckiej Caritas przekaże Urząd Skarbowy w terminie do 3 miesięcy. – Aby uczynić przekazanie 1 proc. jeszcze prostszym, proponujemy bezpieczne wypełnienie PIT przy pomocy zamieszczonego na naszej stronie: www.sosnowiec.caritas.pl darmowego programu do wypełniania PIT – apeluje szef Caritasu.

Pora na konkrety

Dlaczego warto wesprzeć działania sosnowieckiej Caritas? Otóż corocznie pracownicy i wolontariusze Caritas rozdają 1000 wyprawek szkolnych. Od 20 lat Caritas organizuje letni wypoczynek dla ponad 500 dzieci z terenu diecezji i Ukrainy. W Wigiliach Caritas uczestniczy ponad 800 ubogich osób. Od kilku lat Caritas koordynuje program żywnościowy FEAD, polegający na wydawaniu żywności dla najbardziej potrzebujących rodzin i osób samotnie gospodarujących – w skali roku jest to kilka tysięcy osób. Caritas na bieżąco udziela pomocy materialnej i rzeczowej potrzebującym. Na leczenie i rehabilitacje organizacja przeznaczyła w 2018 r. prawie 90 tys. złotych. W 19 Spiżarniach Caritas rozdana została w 2018 r. żywność za 2,5 mln złotych. Caritas Diecezji Sosnowieckiej prowadzi także wyspecjalizowane placówki pomocowe. – Mamy kilka ośrodków rozsianych w różnych częściach diecezji. I tak, prowadzimy Zakład Opiekuńczo-Leczniczy w Będzinie, zapewniający opiekę 50 osobom rocznie. Z usług Stacji Opieki w Sosnowcu korzysta rocznie 1000 osób, a z Wypożyczalni Sprzętu Rehabilitacyjnego – 400. Do przedszkola Radosna Wyspa w Sosnowcu uczęszcza 40 dzieci. W Diecezjalnym Domu Matki i Dziecka w Sosnowcu udzieliliśmy wsparcia 19 matkom i 23 dzieciom. Schronisko dla Bezdomnych w Będzinie daje codziennie schronienie 50 mężczyznom. Noclegownia dla Bezdomnych w Dąbrowie Górniczej zapewnia miejsce 50 osobom, w tym 10 kobietom. Noclegownia dla Bezdomnych w Sosnowcu pomaga codziennie 45 mężczyznom. Schronisko dla Bezdomnych w Dąbrowie Górniczej zapewnia schronienie 50 mężczyznom i 5 kobietom. Jadłodajnia dla ubogich w Olkuszu wydaje 120 ciepłych posiłków dziennie, co daje średnio 44 tys. wydanych posiłków rocznie. Dzienny Dom Senior+ w Olkuszu zapewnia opiekę 30 osobom starszym. Świetlica Mapet przy parafii św. Elżbiety Węgierskiej w Jaworznie zapewnia opiekę ok. 60 dzieciom. Świetlica u Matki Teresy przy Zgromadzeniu Sióstr Karmelitanek w Sosnowcu opiekuje się ok. 50 dziećmi. Zaś Świetlica Betlejem w Wolbromiu ma pod swoją opieką 35 dzieci. Naszym bogactwem są także wolontariusze i to zarówno osoby starsze, jak i dzieci oraz młodzież. Starsi są zrzeszeni w Parafialnych Zespołach Caritas, zaś młodzi ludzie tworzą Szkolne Koła Caritas. W sumie jest to „armia” ponad 1500 osób – wylicza dyrektor sosnowieckiej Caritas.

Tagi:
Caritas wolontariat wolontariusze

Raport Caritasu z ostatnich 2 lat działalności

2019-10-31 11:45

Oprac. Maria Czerska / Warszawa (KAI)

Blisko 14 tys. ton żywności przekazanych każdego roku ubogim w Polsce, prawie 93 mln. złotych, które trafiły na pomoc dla potrzebujących w Europie, Azji, Afryce i Ameryce Południowej, ok. 1000 ośrodków pomocy na terenie całego kraju i 100 tys. wolontariuszy działających w 44 Caritas diecezjalnych – takie m. in. dane zawarte zostały w raporcie z działalności Caritas Polska od lipca 2017 do sierpnia 2019 r. Raport z działalności instytucji w okresie, gdy funkcję jej dyrektora sprawuje ks. Marcin Iżycki przekazany został polskim biskupom podczas 384. Zebrania Plenarnego KEP.

Archiwum Caritas

Działania Caritas Polska to kilkaset projektów realizowanych każdego dnia w Polsce i na całym świecie, w bardzo wielu obszarach życia społecznego. Za hasłami i liczbami stoi jednak zawsze konkretny człowiek potrzebujący pomocy, którego życie - dzięki innym konkretnym ludziom - ma szanse się zmienić. Bezdomny Pan Marek, niepełnosprawny 4- letni Michałek, uzdolnione muzycznie dziewczynki z niezamożnej wielodzietnej rodziny, czy Salim z Aleppo – to bohaterowie, których historie przedstawione zostały w raporcie Caritas.

Raport zwraca uwagę na jedną z nowopodjętych inicjatyw – ogólnopolską kampanię „Polska Pomaga”, realizowaną razem z TVP po to, by pokazać bogactwo działań pomocowych Caritas i zachęcić Polaków do pomagania. Symbolem pomocowych działań w Polsce stała się od lat Świeca Caritas i Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom – inicjatywy podejmowane przez Caritas w okresie Świąt Bożego Narodzenia. „Polska Pomaga” to również organizowane 2 razy do roku koncerty charytatywne, które są gestem międzynarodowej solidarności wobec kryzysów humanitarnych w świecie a jednocześnie – formą podziękowania dla darczyńców.

Raport systematyzuje obszary zaangażowania Caritas Polska w kraju a także omawia liczne projekty realizowane przez tę instytucję zagranicą.

Działania w Polsce

Walka z ubóstwem

W ramach walki z ubóstwem Caritas Polska jako instytucja partnerska realizuje m. in. unijny Program Operacyjny Pomoc Żywnościowa 2014-2020. Jest to program ogólnopolski, w który włączonych jest 26 Caritas diecezjalnych. W ostatnim roku działania programu wydano niemal 14 tys. ton żywności dla ponad 280 tys. osób.

Dwa razy do roku – przed świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocy odbywa się zbiórka żywności. „Tak. Pomagam!”. W wyniku każdej z nich, przy udziale ok. 25 tys. wolontariuszy pomoc żywnościowa trafia średnio do 60 tys. osób.

Pomoc potrzebującym a zarazem przeciwdziałanie marnowaniu żywności to cel programu „Spiżarnia Caritas”, realizowanego od marca 2017 r. Program polega na odbieraniu ze sklepów i dystrybucji pełnowartościowej żywności wśród potrzebujących. Żywność rozprowadzana jest w ok. 500 punktach w całej Polsce. W 2018 r. była to żywność o wartości 40 mln. zł.

Wsparcie dla seniorów i osób zagrożonych wykluczeniem

„Karta na zakupy dla seniorów” – to program Caritas realizowany już od 2 lat we współpracy z Jeronimo Martins Polska SA, właścicielem sieci „Biedronka”. Jest to konkretna pomoc finansowa (150 zł miesięcznie na zakupy w „Biedronce”) skierowana do seniorów w najtrudniejszej sytuacji materialnej. W ciągu 2 lat pomocą objętych zostało ponad 10 tys. osób.

Oprócz tego - również we współpracy z Jeronimo Martins - realizowany jest program aktywizacji społecznej seniorów „Senior Caritas”. W programie zaplanowano ponad 1000 działań i wydarzeń dla ok. 4 tys. seniorów i 1600 wolontariuszy. Polegają one na szeroko rozumianej aktywizacji oraz tworzeniu międzypokoleniowych więzi.

„Kromka chleba dla sąsiada” to doroczna inicjatywa polegająca na organizowanym przez Caritas diecezjalne wspólnym wypiekaniu chleba, który trafia do potrzebujących. Akcji dzielenia się chlebem towarzyszy zbiórka żywności. W 2017 i 2018 r. przygotowano z niej paczki dla 13 tys. potrzebujących seniorów.

Pomoc dzieciom i rodzinom

Programy stypendialne „Skrzydła” i „Dwa talenty” polegają na długoterminowej pomocy dla uczniów w złej sytuacji materialnej oraz dla tych szczególnie uzdolnionych. W roku szkolnym 2018/2019 w ramach programu „Skrzydła” ufundowano 350 stypendiów na kwotę 525 tys. zł. oraz w ramach programu „Dwa talenty” -118 stypendiów na kwotę 236 tys. zł.

Jedną z najstarszych inicjatyw Caritas w Polsce jest Wakacyjna Akcja Caritas – wsparcie wypoczynku letniego dla dzieci, których rodziców na to nie stać. Od kilku lat na kolonie Caritas przyjeżdżają do Polski również dzieci polskie, głównie ze Wschodu. W 2019 r. z akcji skorzystało w sumie ok. 25 tys. dzieci.

Tornister pełen uśmiechów – to zbiórka wyprawek szkolnych. Każdego roku z pomocy korzysta ok. 20 tys. najmłodszych. Od 2 lat wiele tornistrów wędruje do uczniów zza wschodniej granicy. Od początku trwania akcji wyposażono w sumie ok. 170 tys. tornistrów.

Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom to najbardziej rozpoznawalna inicjatywa Caritas w Polsce, o charakterze ekumenicznym. W ubiegłym roku odbyła się jej jubileuszowa, 25. edycja.

Wsparcie dla osób chorych i starszych

W kwietniu 2019 r. wystartował program i serwis crowdfundingowy „Uratuję cię”. Poprzez serwis organizowane są zbiórki internetowe dla osób potrzebujących szybkiego wsparcia. Projekt polega również na aktywizowaniu najbliższego otoczenia beneficjentów. Dotychczas ze wsparcia skorzystało 130 potrzebujących na łączną kwotę 4 635 000 zł.

Caritas realizowała też ekumeniczną akcję charytatywną Jałmużna Wielkopostna. Łączna liczba beneficjentów, którym udzielono wsparcia w ramach tej inicjatywy to 232 tys. osób

Pomoc migrantom i uchodźcom

W okresie, którego dotyczy raport, Caritas Polska realizuje równolegle 4 projekty skierowane do migrantów i uchodźców – na terenie województwa zachodniopomorskiego, w Wielkopolsce, na Mazowszu i na terenie województwa warmińsko – mazurskiego. Polegają one na pomocy oraz wsparciu integracji. Korzysta z nich w sumie prawie 10 tys. osób. Kwota wsparcia to ok 8,5 mln. zł.

Pomoc wykluczonym społecznie

W ramach wsparcia dla wykluczonych Caritas Polska realizuje kilka programów, głównie na terenie stolicy. Program wychodzenia z bezdomności i uzależnień dla mężczyzn „Damy radę!” prowadzony jest w Warszawie. To program 3 – letni, ze wsparcia skorzystało 30 osób. 3 otrzymały już własne mieszkania. Usamodzielnieniu służy też inicjatywa „Kto rano wstaje” - umożliwiająca podjęcie pracy i zarobkowanie osobom bezdomnym. Rowerowy streetworking „Damy radę”, Uliczny Patrol Medyczny oraz „Trochę ciepła dla bezdomnego” to kolejne inicjatywy podejmowane w stolicy w celu docierania do najbardziej potrzebujących, których życie może być zagrożone.

Od kwietnia 2017 r. działa program „Dwa kroki”, pierwszy program kompleksowego wsparcia dla więźniów i ich rodzin. Realizowany jest pilotażowo przez Caritas Diecezji Siedleckiej. Na terenie zakładu karnego w Siedlcach uczestniczyło w nim ok. 100 osadzonych.

Ekologia integralna

Caritas Polska włącza się w promocję proekologicznego nauczania Kościoła. Wśród podjętych w ostatnim czasie inicjatyw raport wymienia m.in. „Mobliną Ambasadę Laudato Si’”, czyli elektryczny bus jeżdżący po całej Polsce i promujący ekologiczne postawy. Caritas podejmuje też współpracę z podmiotami takimi jak Światowy Ruch Katolików na Rzecz Środowiska, organizuje kampanie medialne, konferencje i warsztaty. Warto przypomnieć, że 7 października 2018 w ramach „Niedzieli Świętego Franciszka” równolegle w 4 miastach w Polsce – Toruniu, Gdańsku, Poznaniu i Krakowie – odbyły konferencje pt. „Przebudzenie ekologiczne. Krok pierwszy – nie marnuję żywności”. Konferencje połączone były z warsztatami kulinarnymi food waste oraz kiermaszami zdrowych produktów.

Pozostałe programy

Nie sposób nie wspomnieć o wolontariacie Caritas – 100 tysięcznej rzeszy osób chcących pomagać innym, zgromadzonych wokół Centrów Wolontariatu, Parafialnych Zespołów Caritas i Szkolnych Kół Caritas. We wszystkich diecezjach organizowane są różnorodne spotkania, zjazdy lub rekolekcje, które umożliwiają wolontariuszom integrację, modlitwę oraz pogłębienie religijnego wymiaru ich życia i działania. Caritas Polska stawia też na rozwój wolontariatu młodych poprzez włączenie się w europejską sieć Young Caritas.

Caritas Polska organizuje też szybką pomoc dla ofiar kataklizmów i klęsk żywiołowych a także współpracuje z redakcją programu Telewizji Polskiej S.A. „Sprawa dla reportera”, zbierając środki na rzecz potrzebujących bohaterów programu.

W marcu 2018 r. Caritas Polska zaprosiła Caritas diecezjalne do składania wniosków na realizację projektów w ramach konkursu pod hasłem„100 projektów na 100 –lecie odzyskania niepodległości Polski”. Wybrano 100 projektów, które zostały dofinansowane na kwotę ponad 2 mln. zł.

Działania na rzecz potrzebujących zagranicą

Caritas Polska pomaga potrzebującym na 4 kontynentach poprzez ponad 100 konkretnych projektów.

Afryka

W Afryce Caritas Polska realizuje w ostatnim czasie 38 projektów, każdy o wartości od ok. 4 tys. do 224 tys. zł. Podejmuje m.in. projekty dożywiania, czy zapewnienia wody pitnej. Wiele projektów związanych jest z ochroną zdrowia. Dzięki Caritas Polska rozbudowuje się m.in. ośrodek zdrowia w Kithatu w Kenii, przychodnię zdrowia w Dimako w Kamerunie, hospicjum w Kabuga w Rwandzie, czy ośrodek w Befasy na Madagaskarze. Caritas pomaga też w edukacji dzieci i młodzieży, m.in. wspierające edukację dzieci uchodźców z Erytrei. Część projektów dotyczy wsparcia działalności parafii, zakonów i misjonarzy, pomocy poszkodowanym w klęskach żywiołowych i uchodźcom.

Ameryka Południowa

W Ameryce Południowej Caritas Polska realizuje 17 projektów, każdy o wartości od ok. 5 tys. do ponad 70 tys. zł. Związane są z dożywianiem, ochroną zdrowia, zapewnianiem odpowiedniej infrastruktury dla potrzebujących, edukacją czy pomocą doraźną. W Canoa w Ekwadorze Caritas Polska dofinansowuje budowę laboratorium klinicznego. W Ekwadorze prowadzi też akcję „Tornister pełen uśmiechów”.

Azja

W Azji wsparcie Caritas Polska skoncentrowane jest na Syrii, którą powoli świat przestaje się interesować. Warto przypomnieć, że Caritas Polska jest jedną z niewielu instytucji pomocowych kontynuujących wsparcie dla tego kraju, począwszy od unikalnego programu „Rodzina Rodzinie” docierającego poprzez lokalne parafie do 8700 rodzin w Aleppo. Caritas wspiera też uchodźców syryjskich i ubogich Jordańczyków w Jordanii, pomaga mikroprzedsiębiorcom w Syrii i odpowiada na potrzeby edukacyjne syryjskich dzieci poprzez projekt „Szkoła szkole”.

W sumie raport omawia 69 projektów realizowanych przez Caritas Polska w Azji, z czego 28 to projekty pomocowe dla Syrii. Poza tym pomocą objęci są również potrzebujący w Irackim Kurdystanie, na Filipinach, w Nepalu, na Sri Lance, w Indiach w Strefie Gazy i w rejonie Betlejem, w Kazachstanie, Kirgistanie, Bangladeszu, Iranie, Jemenie, w Indonezji i w syberyjskiej Rosji.

Wartość wsparcia przekazanego w ramach programu „Rodzina Rodzinie” to 47 mln. zł. Wiele projektów realizowanych przez Caritas Polska to projekty o budżecie powyżej 1 mln. zł.

Europa

Pomoc Caritas Polska dla krajów europejskich to przede wszystkim pomoc dla ogarniętej wojną Ukrainy. Z 47 projektów realizowanych w Europie Ukrainy dotyczą 34. To dożywianie osób potrzebujących, dofinansowywanie wypoczynku letniego, czy funkcjonowania świetlic i innych placówek dla dzieci, wsparcie medyczne dla konkretnych osób i kilka programów stypendialnych dla ukraińskich studentów. To również projekty budowlane i modernizacyjne. Warto także wspomnieć o utworzeniu Centrum Wsparcia Rodziny jako modelu integracji osób przesiedlonych i społeczności przyjmujących na Ukrainie.

W Europie Caritas Polska angażuje się m.in. także w pomoc uchodźcom przebywającym na terenie Grecji i Włoch.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Jestem, pamiętam, czuwam – dziś 66. rocznica Apelu Jasnogórskiego

2019-12-08 13:46

it / Częstochowa (KAI)

Dziś przypada 66. rocznica Apelu Jasnogórskiego. W tej formie jako wieczorna modlitwa kierowana do Maryi, Królowej Polski i Matki Kościoła w intencji Ojczyzny i Kościoła rozpoczęła się 8 grudnia 1953 r. Dziś to jedna z najbardziej znanych jasnogórskich modlitw, gromadząca każdego wieczoru o godz. 21.00 tysiące pielgrzymów w Kaplicy Matki Bożej i kolejne tysiące dzięki transmisji na cały świat.

Marcin Mazur/episkopat.pl

Genezy Apelu jasnogórskiego można dopatrywać się w wydarzeniach z 4 listopada 1918 r. kiedy polscy żołnierze z 22. Pułku Piechoty, dowodzeni przez podporucznika Artura Wiśniewskiego, wyzwolili Jasną Górę spod okupacji austriackiej i o godz. 21.15 stanęli, wraz z paulinami przed Cudownym Obrazem Królowej Polski, dziękując za odzyskaną wolność po 123 latach niewoli narodowej i zaborów.

Inny przekaz mówi o kapitanie Władysławie Polesińskim, pilocie zmarłym w 1939 r., trochę „wadzącym się z Bogiem”, który podczas próbnego lotu usłyszał nagle jakby wewnętrzny rozkaz: „zniż lot, ląduj!” Wylądował szczęśliwie. Po opuszczeniu samolotu nastąpiła jego eksplozja. Była godzina 21.00.

Gdy po powrocie do domu opowiedział swojej żonie o tym wydarzeniu, ona zapytała go, którego to było dnia i o której godzinie to się stało? Okazało się, że właśnie tego dnia o godz. 21.00 polecała go Matce Bożej. Kapitan stanął „na baczność”, zasalutował i zwrócił się do Matki Bożej Jasnogórskiej, meldując się Jej jako swemu Dowódcy, od którego otrzymał ten wewnętrzny nakaz ratujący go od śmierci. Odtąd czynił to codziennie.

Kapitan Władysław Polesiński nawrócił się, zmienił życie i założył wśród oficerów polskich katolicką organizację - „Krzyż i Miecz”. Członkowie tej organizacji mieli w zwyczaju codziennie o godzinie 21.00 meldować się na apel przed Matką Bożą Częstochowską.

Podczas okupacji hitlerowskiej ks. Leon Cieślak, pallotyn, szerzył tę praktykę w Warszawie wśród młodzieży akademickiej na tajnych kompletach i w sodalicjach mariańskich. O godzinie 21.00 młodzież modliła się do Matki Bożej Jasnogórskiej i odmawiała akt zawierzenia się Maryi.

W tym samym czasie na Jasnej Górze o. Polikarp Sawicki, paulin, gromadził różne grupy akademickie, najczęściej członków sodalicji mariańskiej, na wieczorową modlitwę przed Cudownym Obrazem Matki Bożej Jasnogórskiej.

Po otrzymaniu wiadomości o internowaniu kard. Stefana Wyszyńskiego, Prymasa Polski w późnych godzinach nocnych 25 września 1953 r., paulini na Jasnej Górze podjęli z pielgrzymami specjalne modlitwy o jego rychłe uwolnienie.

Prymas podczas swego internowania w Stoczku Warmińskim – w okresie stalinowskiego terroru – postanowił dokonać osobistego Aktu oddania się w niewolę miłości Matce Bożej, zawierzając Jej całkowicie swój los. Oddał się Maryi w uroczystość Jej Niepokalanego Poczęcia 8 grudnia 1953 r. W tym samym dniu rozpoczęto na Jasnej Górze wieczorową modlitwę, zwaną Apelem, w jego intencji o godz. 21.00.

Papież Pius XII w tym czasie ogłosił początek Maryjnego Roku Jubileuszowego.

Na Jasnej Górze z tej okazji ks. biskup Zdzisław Goliński, ordynariusz częstochowski, w otoczeniu kapituły katedralnej, paulinów i licznie zgromadzonych wiernych celebrował Mszę św. pontyfikalną 8 grudnia 1953 r. wieczorem - w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny. Podczas tej Mszy św. kazanie wygłosił przeor Jasnej Góry o. Jerzy Tomziński, w którym między innymi zapowiedział: „Staniemy dziś wszyscy na jasnogórski apel. Co to jest? Nic trudnego! Codziennie o godz. 9.00 wieczorem przeniesiemy się myślą i modlitwą na Jasną Górę, do cudownej kaplicy. Są rodziny, które o tej porze przerywają rozmowę, pracę i stają w milczeniu albo na czele ze swym ojcem odmawiają dziesiątkę różańca. Są całe zastępy polskiej młodzieży akademickiej, które to czynią. Gdy powiedziano o tym Księdzu Prymasowi Kardynałowi Wyszyńskiemu, odniósł się życzliwie do tego, potem jednak, kiedy przemyślał tę sprawę, powiedział parę miesięcy temu, że codziennie o godzinie 9 wieczorem przenoszę się myślą na Jasną Górę, modlę się i błogosławię całemu Narodowi. Wszyscy, jak nas jest przeszło 30 milionów na całym świecie; wszyscy o jednej godzinie, gdziekolwiek będziemy, czy w pracy, czy na ulicy, czy w kinie, czy na zabawie; wszyscy zbratani jedną myślą, jednym polskim sercem, staniemy przy naszej Pani i Królowej, przy Matce i Pocieszycielce, aby prosić i żebrać za Polskę, za Naród...”.

Zgodnie z tą zapowiedzią i pod jego przewodnictwem zgromadziła się w kaplicy Matki Bożej o tej wieczornej porze grupka osób, w tym paulini – o. Teofil Krauze, o. Aleksander Rumiński oraz kilka pań z Instytutu Prymasowskiego z Marią Okońską na czele, by polecić szczególnej opiece Maryi internowanego Prymasa Polski. Postanowili zbierać się codziennie o godzinie 21.00, by odmawiać modlitwy do Matki Bożej przed zasłoniętym Cudownym Obrazem.

To było oficjalne zapoczątkowanie jasnogórskiego Apelu. Paulini wzywali rodaków, by sercem, myślą i modlitwą stawać przed Obliczem Jasnogórskiej Pani o godz. 21.00 i modlić się o uwolnienie Prymasa Kardynała Stefana Wyszyńskiego.

Nowe impulsy dla apelu jako wieczornego nabożeństwa maryjnego dały Jasnogórskie Śluby Narodu złożone 26 sierpnia 1956 r., zawierające program religijno-moralnej odnowy życia narodowego. Odtąd Apel jasnogórski stał się modlitwą wieczorną w intencji Narodu. Prymas Wyszyński o godz. 21.00 błogosławił całej Polsce, a za jego przykładem czynili to inni biskupi, a zwłaszcza ks. biskup Lucjan Biernacki, biskup pomocniczy prymasowskiej archidiecezji gnieźnieńskiej, który za wierność współpracy z kard. Wyszyńskim został usunięty przez władze komunistyczne z Gniezna i przebywał na wygnaniu na Jasnej Górze.

Do upowszechnienia praktyki Apelu jasnogórskiego przyczyniła się przede wszystkim peregrynacja kopii Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej (od 1957 r.). We wszystkich parafiach, gdzie był Obraz Nawiedzenia, utrwalała się praktyka Apelu jasnogórskiego o godzinie 21.00. Paulini, prowadzący misje przed nawiedzeniem kopii Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej w Człuchowie i okolicy, zaczęli wprowadzać już w 1961 r. praktykę jasnogórskiego apelu każdego wieczora. Spotkało się to z ogromnym zainteresowaniem, bo wierni wypełniali świątynie po brzegi. Niektórzy z nich urozmaicali apel przeźroczami o tematyce jasnogórskiej.

Apel jasnogórski miał różne melodie i był śpiewany w różnych wersjach. Autorem najbardziej znanej i rozpowszechnionej melodii jest ks. Stanisław Ormiński, salezjanin, który skomponował ją w 1956 r.

W późniejszych latach melodię do apelu skomponował także ks. Marian Michalec CM. Młodzież zwykle śpiewa swój własny apel, nawiązujący w swej treści do jej zadań na nowe Tysiąclecie i wyrażający prośbę uświęcenia siebie i rodziny.

Jak wynika z zapisów kronikarskich, Apel wszedł już na stałe do programu nabożeństw maryjnych na Jasnej Górze, zwłaszcza w uroczystości odpustowe - od 1960 r.

Z okazji rozpoczęcia tzw. „Czuwań soborowych” w 1962 r. ówczesny przeor Jasnej Góry o. Anzelm Radwański podjął decyzję, aby tę praktykę wieczorowego spotkania z Królową Polski jeszcze bardziej ożywić i pogłębić. Postanowiono więc na tę szczególną chwilę spotkania z Maryją odsłaniać Cudowny Obraz i nadać temu nabożeństwu bogatszą oprawę. Najczęściej od Apelu zaczynały się czuwania modlitewne wiernych w intencji prac ojców Soboru Watykańskiego II. Tak pomyślana i zaplanowana modlitwa maryjna zaczęła gromadzić nie tylko pielgrzymów przybyłych na „Czuwania soborowe”, ale także mieszkańców Częstochowy.

Po powrocie kard. Stefana Wyszyńskiego na stolicę prymasowską (28 X 1956 r.), Apel wzbogacił się o specjalne modlitewne rozważania i intencje. Odtąd Prymas Polski błogosławił o godz. 21.00 całej Polsce, a także Polonii rozsianej po wszystkich kontynentach.

Do spopularyzowania modlitwy Apelu jasnogórskiego przyczynił się przede wszystkim kard. Wyszyński. Prymas Polski, który nie tylko na Jasnej Górze, ilekroć był obecny, ale wszędzie, nawet w swojej prywatnej kaplicy, gromadził domowników na to wieczorne spotkanie z Matką Bożą, Królową Polski i osobiście prowadził rozważania i modlitwy apelu. Wiele z nich zostało nagranych na taśmę magnetofonową i stanowi dziś bogaty zbiór modlitw w intencji aktualnych spraw Kościoła i Ojczyzny. Te modlitwy i rozważania ks. Prymasa pogłębiły znaczenie i wartość apelu. Przypomniał on, że Maryja, Królowa Polski, jest nam dana jako skuteczna pomoc i obrona dla naszego Narodu. Kard. Wyszyński wciąż zaświadczał, że wszystko postawił na Maryję. Apel jasnogórski - w ujęciu Prymasa - to modlitwa zawierzenia się w opiekę macierzyńską Maryi. Jego rozważania nawiązują do najbardziej aktualnych problemów społecznych w Polsce, do potrzeb Narodu zagrożonego w swej wierze i suwerenności, a także do zwykłych, codziennych spraw ludzkich. Ich treść wyrastała przede wszystkim z Jasnogórskich Ślubów Narodu, z duchowych mocy Wielkiej Nowenny, z owoców nawiedzenia kopii Obrazu Jasnogórskiego, a w następnych latach z Milenijnego Aktu Oddania w macierzyńską niewolę Maryi, z przeżyć Tysiąclecia Chrztu, „Społecznej Krucjaty Miłości” i przygotowań do jubileuszu 600-lecia Jasnej Góry.

Kard. Stefan Wyszyński rozmiłował się w tej maryjnej modlitwie, nadał jej właściwy charakter i treść oraz stał się jej szczególnym propagatorem. On pozostawił pewien model rozważania modlitewnego przy Apelu. - Jest to godzina czuwania przy Pani Jasnogórskiej, godzina rachunku sumienia i składania u Jej królewskich stóp naszego dorobku. Jest to godzina modlitwy, zjednoczenia przez miłość i błogosławieństwo – mówił podczas jednego z Apeli kard. Wyszyński.

Wzorując się na przykładzie kard. Stefana Wyszyńskiego i jego sposobie prowadzenia Apelu, przeor jasnogórski o. Józef Płatek wprowadził od 1975 r. krótkie rozważania modlitewne - spontaniczną modlitwę do Królowej i Matki Polaków, nawiązując do aktualnych potrzeb Ojczyzny. Następnie od 28 marca 1978 r. jako generał zakonu, przez kolejne 12 lat osobiście prowadząc Apel, utrwalił już na stałe taki styl prowadzenia jasnogórskiego Apelu, nadając mu przez to charakter serdeczny i zarazem rodzinny. Podobnie jak w dobrej rodzime wszyscy wieczorem gromadzą się wokół matki, tak samo czciciele Maryi stają po dziś dzień przed Nią jako Matką i Królową.

Największym promotorem i animatorem Apelu jasnogórskiego stał się św. Jan Paweł II. On bowiem ukazał najgłębszą treść ewangeliczną i zarazem narodową, zwłaszcza podczas swych pielgrzymek na Jasną Górę, ale i także podczas swych spotkań z Polakami. Chętnie śpiewał Apel ze swymi rodakami i nawiązywał do jego zobowiązującej treści. Wskazywał na historyczny i rycerski charakter Apelu i jednocześnie ukazał, że śpiewając czy odmawiając go, stajemy jakby „na baczność”, meldując się Maryi z oświadczeniem swego oddania: jestem cały Twój i do Twej dyspozycji! Jest to więc spotkanie z Maryją ubogacające i zarazem zobowiązujące.

Wielką zasługą papieża z Polski pozostanie na zawsze to, że jasnogórskiemu Apelowi VI Światowego Dnia Młodzieży na Jasnej Górze nadał charakter uniwersalny i zarazem eklezjalny. Jak podkreśla o. Józef Płatek, paulin „nie była to próba jakiejś polonizacji, ale raczej chrześcijańska postawa dzielenia się tym, co nasze z innymi w ich własnym języku i kulturze”. Papież w swym przemówieniu (14 sierpnia 1991 r.) zwrócił uwagę młodzieży na trzy słowa: jestem – pamiętam – czuwam. Są to kluczowe słowa apelu, które stały się programem życia dla młodego pokolenia całego świata. Dzięki inspiracji wypływającej z Ewangelii apel nabrał charakteru międzynarodowego, światowego i uniwersalnego i stał się nie tylko programem, ale i modlitwą do Maryi Matki Kościoła i Królowej świata.

Po Światowym Dniu Młodzieży z udziałem Jana Pawła II na Jasnej Górze, w dniach 14-15 sierpnia 1991 r., swą działalność rozpoczęło archidiecezjalne częstochowskie Radio „Fiat”. Ono pierwsze podjęło transmisję Apelu z Kaplicy Matki Bożej Jasnogórskiej.

Od 25 marca 1995 r. przekazuje Apel już na stałe i codziennie Radio „Jasna Góra”.

Radio „Maryja” podjęła początkowo transmisję we wszystkie soboty od adwentu 1996 r. Na mocy umowy tej rozgłośni z Radiem „Jasna Góra”, od 2 lutego 1997 r. Radio „Maryja” transmituje codziennie Apel na całą Polskę i poza jej granice bezpośrednio z kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej.

Od 5 grudnia 1997 r.- dzięki „Radiu Jasna Góra” - tysiące osób może w godzinie Apelu jasnogórskiego przekazywać swoje intencje kierowane do Jasnogórskiej Bogarodzicy Maryi. Jedni czynią to za pomocą telefonu (w godz. 20.30-21.00), a inni przesyłają swoje intencje drogą mailową, sms-ową lub pocztową.

W specjalnej księdze, którą nazwano „księgą modlitwy apelowej”, są zapisywane prośby i podziękowania. Księga ta jest też po części obrazem religijności Polaków, którzy bezgraniczną ufność pokładają w przemożnym wstawiennictwie Maryi i pragną się łączyć w modlitwie Apelu, stając duchowo przed obliczem Jasnogórskiej Królowej Polski. Tę księgę modlitwy apelowej składa się w czasie Apelu na ołtarzu. Księga pozostanie dla potomnych świadectwem miłości naszych rodaków z Polski i zagranicy – do swojej Matki i Orędowniczki.

Na to niepowtarzalne spotkanie modlitewne z Królową Polski składają się: pradawna pieśń „Bogurodzica Dziewica”; trzykrotnie śpiewany hejnał: Maryjo, Królowo Polski, jestem przy Tobie, pamiętam, czuwam!; modlitewne rozważanie na tle tajemnic życia Maryi, Jej udziału w misterium Chrystusa, Kościoła i Narodu; dziesiątka różańca; antyfona „Pod Twoją obronę”; wezwania: „Królowo Polski, módl się za nami!”; błogosławieństwo, którego udziela prowadzący rozważanie, albo któryś z dostojników kościelnych; pieśń do Matki Bożej.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Bp Mastalski o związkach niesakramentalnych: nie znaczy, że gorsi

2019-12-09 21:33

BPAK / Kraków (KAI)

Nawet jeśli nie żyjemy w związku sakramentalnym, to nie znaczy, że jesteśmy gorsi, że nie jesteśmy przyjaciółmi Jezusa. To nie oznacza, że jesteśmy zwolnieni z podążania za Nim – mówił bp Janusz Mastalski podczas adwentowego dnia skupienia Duszpasterstwa Niesakramentalnych Związków Małżeńskich w archidiecezji krakowskiej.

Joanna Adamik

Spotkanie adwentowe odbyło się 7 grudnia w kościele pw. Miłosierdzia Bożego na Wzgórzach Krzesławickich. Rozpoczęło się Mszą św., której przewodniczył bp Janusz Mastalski. W homilii wyjaśnił, iż zawarte w Ewangelii polecenie Jezusa „Idźcie i głoście” jest skierowane do każdego z nas. – Nawet jeśli jesteśmy ludźmi, którzy nie mają do końca łączności z Jezusem, ponieważ nie mogą przystępować do komunii św., nawet jeśli gdzieś te nasze drogi się poplątały, często nie z własnej winy, to na pewno nadal możemy być świadkami i pokazywać, ze Bóg, Kościół jest dla mnie ważny – powiedział biskup i zaznaczył, że powyższe słowa Jezusa są wskazaniem, jak być świadkiem.

Jak tłumaczył, słowo „idźcie” zawiera w sobie trzy konkretne elementy: kierunek, cel oraz wysiłek. – To, że nie przystąpię do komunii św., lecz do komunii duchowej, nie oznacza, że nie idę za Jezusem. To nie oznacza, że On nie jest dla mnie ważny. Znać kierunek, to znaczy iść za Jezusem, a nie obok albo przed Nim. Znać kierunek, to likwidować wszystko, co przysłania Jezusa – wymieniał. – Dzielenie się doświadczeniem wiary, głoszenie Ewangelii jest poleceniem, które Pan daje całemu Kościołowi, także tobie. Jest to nakaz, który nie wynika jednak z woli panowania czy władzy, ale z miłości, z faktu, że Jezus pierwszy przyszedł do nas i dał nam całego siebie. Jezus nie traktuje nas jako niewolników, lecz ludzi wolnych, przyjaciół, braci. Nawet jeśli nie żyjemy w związku sakramentalnym, to nie znaczy że jesteśmy gorsi, że nie jesteśmy przyjaciółmi Jezusa. To nie oznacza, że jesteśmy zwolnieni z podążania za Nim – podkreślił bp Mastalski.

Następnie wskazał, że do celu, jakim jest zbawienie, świadectwo i realizacja powołania prowadzi angażowanie się w duszpasterstwo, a poprzez to coraz większe przybliżanie się do Boga i drugiego człowieka, a także pokazywanie Go innym, gdyż „Pan poszukuje wszystkich, pragnie, aby wszyscy poczuli ciepło Jego miłosierdzia i Jego miłości”.

Decyzja o wyruszeniu w konkretnym kierunku i do określonego celu wiąże się także z wysiłkiem. Bycie dobrym mężem, dobrą żoną, dobrym rodzicem, to zgoda na ofiarę. – To zgoda na to, aby walczyć, kiedy już nie mam siły. Jak ważne jest to, żebyście poprzez swoją miłość ciągle zapraszali Jezusa do swojej rodziny i do swojego domu. I mówili: „Panie, może nie mogę przyjąć komunii, ale mogę się modlić, przekraczać siebie, bo Cię kocham, bo jestem zdecydowany na ofiarę” – mówił biskup. Na koniec przytoczył wypowiedź papieża Franciszka, która zawiera zapewnienie Jezusa, iż On „nigdy nikogo nie zostawia samym, zawsze nam towarzyszy”.

Po komunii św. została odczytana modlitwa komunii duchowej, zaś później nastąpiło indywidulane błogosławieństwo. Po Eucharystii wszyscy zebrani udali się do salki na konferencję dotyczącą małżeństwa. Bp Mastalski podzielił się dziewięcioma zasadami, które odgrywają ważną rolę w małżeństwie, związku i rodzinie.

Jedną z nich jest zasada przebaczenia. Zakłada ona dawanie drugiej szansy, ale również świadomość doznanych krzywd. Przebaczenie wymaga dojrzałości, która umożliwia pokonanie siebie i zachowanie dystansu, by móc powiedzieć „Wybaczam, ale im częściej będzie się to zdarzało, tym trudniej będzie ci przebaczyć”. – Nie ma normalnego związku bez zasady przebaczenia. To jest wpisane w naszą wiarę, bo przecież Bóg jest przebaczający, miłosierny, a nie taki, który chodzi i się mści. Może właśnie w Adwencie warto zastanowić się nad tym, czego jeszcze nie przebaczyłem albo komu nie przebaczyłem – zachęcał biskup.

– Ale to, że trudno przebaczyć nie oznacza, że łatwo powiedzieć „przepraszam”. I tutaj jest kolejna kwestia, ponieważ „przepraszam” oznacza: pomyliłem się albo zrobiłem coś z premedytacją, albo nie wiedziałem, że to tak wyjdzie. Ale zawsze będzie to przekaz „Tak, skrzywdziłem cię”. Dlatego nie jest łatwo powiedzieć „przepraszam”, szczególnie kiedy ma się dogmat o nieomylności i generalnie zawsze ma się rację. Jaki jest piękny człowiek, kiedy potrafi powiedzieć „przepraszam”. To słowo ma weryfikować moje postępowanie. Nie chodzi o takie „dla świętego spokoju”; to „przepraszam” nic nie da, nie o takie nam chodzi – podkreślił bp Mastalski.

Duszpasterstwo Niesakramentalnych Związków Małżeńskich zostało założone przez ks. dr. Jana Abrahamowicza w 2000 r. przy kościele św. Krzyża w Krakowie. Od 2010 r. działa ono w parafii Miłosierdzia Bożego. Jego celem jest towarzyszenie osobom, które żyją w niesakramentalnych związkach małżeńskich, w dorastaniu do dojrzałej wiary i w szukaniu dróg do Jezusa. – Przyznam się, że początkową trudnością, na jaką uskarżali się przychodzący na spotkania, było to, że czuli się odrzucani przez Kościół. A tymczasem słyszą tutaj, że są w Kościele, więcej - jako ochrzczeni mają określone obowiązki i możliwości. Owszem, nie mogą korzystać ze wszystkich sakramentów, ale klucz do problemu leży w ich rękach. Można tak pokierować swoim życiem, żeby to, co dziś niemożliwe, w końcu stało się możliwe – wyjaśniał ks. Abrahamowicz. – Niektórzy z duszpasterstwa mogą już przyjmować komunię św. sakramentalną; spełnili wszystkie warunki, które są konieczne i uznali Chrystusa za wartość najważniejszą – dodał duszpasterz. Spotkania odbywają się w trzeci piątek miesiąca o godz. 18. Na formację składają się również wyjazdy, które umożliwiają wspólne przeżywanie wiary i doświadczenie wspólnoty.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem