Reklama

Zielona Góra

Poezja śladów Boga

Poezja Romana Brandstaettera to tropienie Boga, nauka trudnej wiary, przypowieści o życiu. 29 marca w ciągu kilku godzin mogliśmy przemierzać szlaki tej poezji dzięki konkursowi zorganizowanemu przez Klub Inteligencji Katolickiej w Zielonej Górze.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Urodzony w żydowskiej rodzinie Roman Brandstaetter w połowie swojego życia przeszedł na chrześcijaństwo. Stał się jednym z największych polskich pisarzy religijnych. Mawiał, że aby wierzyć, trzeba być artystą wiary szukającym co dzień śladów Boga, jak poeta szuka słowa a malarz barwy. Te poszukiwania Boga we wszystkich przypadkach życia można było śledzić w trakcie konkursu recytacji wierszy Brandstaettera. W części pierwszej można było usłyszeć poezję w wykonaniu gimnazjalistów, w części drugiej młodzieży szkół średnich. Uczniowie mieli do wykonania po dwa utwory: wiersz i fragment prozy. Łączny czas wystąpienia nie przekraczał siedmiu minut. Najlepszych wyłoniło jury w składzie: Zdzisław Grudzień, Małgorzata Wower, s. Maria Piętak USJK, Łucja Czyrska i Sławomira Bydałek. W konkursie wzięło udział około 40 osób z Zielonej Góry, Nowej Soli, Głogowa, Strzelec Krajeńskich, Wschowy, Bojadeł, Kożuchowa i Zaboru. W kategorii gimnazjalistów laureatami zostali: Paulina Sokołowska z Nowej Soli, Joanna Głowienka z Zielonej Góry oraz Łukasz Dunowski z Wschowy. W kategorii szkół średnich najlepsi okazali się uczniowie z Nowej Soli. I nagrodę zdobyła Justyna Janik, II miejsce - Magdalena Adamek, a III Anna Szczotka. Laureaci otrzymali nagrody książkowe.
Słuchając deklamacji, często naprawdę bardzo wymownej i pięknie przygotowanej, zapominało się, że płynie ona z ust na pozór przeciętnie wyglądającej młodzieży. Przecież nikt na tym konkursie nie występował w białych bluzkach czy granatowych spódniczkach, jak to kiedyś bywało. Na scenę wychodzili jakby weszli prosto z ulicy. W spodniach i bluzach, po prostu modnych i noszonych teraz ciuchach. Gdyby spotkać ich w autobusie czy na ulicy, zapewne nigdy nie przyszłoby nam do głowy, że chce się im siedzieć w poezji po same uszy, bo przecież te dwa zaprezentowane utwory to tylko efekt długiej pracy nad poezją R. Brandsteattera. To także szukanie wiersza dla siebie. - Kiedy czytałam poezję Brandstaettera, odkryłam w niej piękno. Jest to poezja trudna i trudno się ją mówi. Nie było nam łatwo jej recytować. Wybrałam te dwa utwory kierując się intuicją. Po kontakcie z nimi miałam jakąś pewność, że to właśnie te mam powiedzieć - mówiła Justyna Janik, zwyciężczyni konkursu.
Zielonogórski KIK zorganizował już jesienią ubiegłego roku konkurs poezji Karola Wojtyły, w którym wzięło udział ponad 100 osób. W ramach swojej działalności Klub chce organizować konkursy dwa razy do roku, wiosną i jesienią. - Kiedyś ktoś powiedział, że wiersz zaczyna żyć dopiero wtedy, kiedy nauczymy się go na pamięć. Młodzież przystępując do konkursu musi podjąć trud czytania i wybrania utworu, nauczenia się go na pamięć i deklamacji - mówił Józef Kosiak, prezes zielonogórskiego KIK-u. Dla wszystkich uczestników poezja to wyzwanie, to trud ważkich pytań, głębia przemyśleń. To po prostu świadectwo, że poezja choć trudna, może być piękna i ponadczasowa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2003-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nowy pastorał Leona XIV: Chrystus wstępujący do Ojca

2026-01-09 09:13

[ TEMATY ]

Leon XIV

Vatican Media

Nowy pastorał papieski ukazuje Chrystusa już nie przybitego gwoździami męki, lecz z ciałem uwielbionym, w akcie wstępowania do Ojca. Znamienne, że Leon XIV posłużył się nim po raz pierwszy 6 stycznia 2026 roku, w uroczystość Objawienia Pańskiego, podczas zamknięcia Drzwi Świętych Bazyliki św. Piotra i zakończenia Jubileuszu 2025 roku - informuje Vatican News.

Pastorał Leona XIV, stylistycznie nawiązuje do pastorału, który dla papieża Pawła VI wykonał rzeźbiarz Lello Scorzelli. Tamten pastorał przedstawiał Chrystusa Ukrzyżowanego. Nowy pastorał papieski Leona XIV ukazuje natomiast Chrystusa już nie przybitego gwoździami męki, lecz z ciałem uwielbionym, w akcie wstępowania do Ojca. „Jak w ukazaniach Zmartwychwstałego, przedstawia On swoim uczniom rany krzyża jako jaśniejące znaki zwycięstwa, które – nie usuwając ludzkiego cierpienia – przemieniają je w brzask życia Bożego” – wyjaśnia Biuro Papieskich Celebracji Liturgicznych, które informuje o szczegółach związanych z nowym pastorałem.
CZYTAJ DALEJ

Komunikat Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski w związku z wydarzeniami w szkole w Kielnie

2026-01-09 11:15

[ TEMATY ]

szkoła

BP KEP

Komisja Wychowania Katolickiego oczekuje od instytucji państwowych zdecydowanych działań na rzecz zagwarantowania szacunku do symbolu krzyża, by incydent, do którego doszło w szkole w Kielnie, nie powtórzył się więcej - czytamy w komunikacie Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski.

W związku z wydarzeniem zdjęcia i profanacji krzyża w szkole w Kielnie Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski wyraża oburzenie faktem, że dochodzi do tego rodzaju aktów wymierzonych przeciwko chrześcijaństwu oraz prawu dzieci do wychowania zgodnego ze światopoglądem ich rodziców. Bardzo dziękujemy wszystkim, którzy odważnie stanęli w obronie krzyża. Niech to bolesne doświadczenie nas nie dzieli, ale uczy wzajemnego szacunku dla własnych przekonań religijnych.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję