Reklama

Biały Kruk - nowość

Niezwykła powieść

2019-04-30 09:13

Anna Makowska
Niedziela Ogólnopolska 18/2019, str. 28-29

Jest 1 stycznia 1858 r. W Teatrze Wielkim w Warszawie rozpoczyna się właśnie premierowe przedstawienie „Halki”. Rozbrzmiewają pierwsze takty uwertury, na scenę zjeżdżają ostatnie dekoracje, dopiero co zakończyła się pospieszna, nerwowa bieganina wykonawców i obsługi. Umilkły nawoływania, a także padające w ferworze pracy przekleństwa. Z kanału dla orkiestry potoczyście płyną dźwięki muzyki. Za jedną z kulis ukrywa się niepozorny słuchacz – niski, tęgi, mocno już łysiejący, ciemno ubrany. Słucha wzruszony i zatopiony w muzyce do tego stopnia, że o mało co nie zostaje uderzony w głowę opuszczanym właśnie na scenę końcowym elementem scenografii. Ledwie uniknięty wypadek ściąga na niego gniew głównego maszynisty, który nie szczędzi intruzowi wymysłów, pewien, że ma do czynienia z ciekawskim gapiem, który zapuścił się za scenę, w miejsce zakazane dla publiczności, by podglądać baletnice. Wściekły nie daje mu dojść do słowa; dopiero pojawienie się reżysera spektaklu pozwala wyjaśnić, że to bynajmniej nie wdzięki odzianych w trykoty tancerek zwabiły tutaj owego mężczyznę. Za kulisami, niczym nieproszony gość, ukrywa się bowiem skromnie nie kto inny, tylko sam kompozytor właśnie wystawianej opery – Stanisław Moniuszko. Gromkie brawa i wywoływanie przez zgromadzoną publiczność zmuszają go do opuszczenia kryjówki.

„Halka” – opowieść o losie nieszczęsnej góralskiej dziewczyny uwiedzionej przez wiarołomnego panicza – odniosła niebywały wprost sukces. To wielki dzień i wielki tryumf twórcy, przełomowy w jego dotychczasowej karierze.

Taką sceną – zabawną, a jednocześnie głęboko wzruszającą – zaczyna się biograficzna powieść „Moniuszko”, której autorem jest Władysław Fabry. Był on wybitnym polskim muzykologiem, publicystą, recenzentem i literatem. Jako krytyk muzyczny publikował w pismach zarówno ogólnopolskich, jak i regionalnych. Założył pierwsze Stowarzyszenie Sprawozdawców Muzycznych i Teatralnych, a także periodyk „Nowiny Muzyczne i Teatralne”. Przez długie lata pracował jako prelegent radiowy, tłumaczył korespondencję Ludwiga van Beethovena, wykładał również reportaż muzyczny w Szkole Reporterów Dziennikarskich w Warszawie. Jego powieść ukazała się po raz pierwszy na krótko przed II wojną światową – w 1938 r. Została przychylnie przyjęta przez czytelników i cieszyła się znaczną popularnością. Nie była jednak później wznawiana i w związku z tym popadła w zapomnienie. Ustanowiony uchwałą Sejmu i Senatu Rok Stanisława Moniuszki w dwusetną rocznicę urodzin kompozytora stał się wspaniałą okazją do tego, by zapoznać z kolejami życia Stanisława Moniuszki i z książką Fabrego następne pokolenia czytających. Podjęło się tego zadania krakowskie wydawnictwo Biały Kruk, pod patronatem „Niedzieli”, które wzbogaciło publikację o znakomicie towarzyszące tekstowi ilustracje i fotografie, pozwalające poznać zarówno miejsca, o których mowa w książce, jak i twarze pojawiających się w niej autentycznych postaci czy sceny z oper Moniuszki.

Reklama

Jak pisze autor we Wstępie, gdy charakteryzuje swojego głównego bohatera: „Ten skromny człowiek, żyjący tylko w ramach własnego ogniska rodzinnego, otoczony gromadą dzieci, dla których zdobycie chleba nie było dla muzyka rzeczą łatwą, sam zresztą słabego zdrowia, zmuszony do corocznego wyjazdu do Druskiennik, z natury raczej nieśmiały i nielubiący głośno wypowiadać swych sądów o ludziach, zabierający głos chyba w obronie kogoś pokrzywdzonego, niemający żadnych przygód ani romansów – czyż nadawał się na bohatera powieści, chociażby tylko biograficznej? (...) Obok pomnika spiżowego należał się Moniuszce również pomnik słowa drukowanego, z którego by przemówił do czytelników człowiek żywy, pracujący i borykający się z życiem i kłopotami dnia powszedniego, radujący się i cierpiący. Współczesny czytelnik niechętnie bierze do ręki monografie, woli powieść biograficzną. Trzeba mu więc dać powieść. Niechajże idzie w świat na chwałę tego, którego szare i znojne życie opowiada”.

Choć w istocie „szare i znojne”, naznaczone codziennymi troskami, spośród których najpierwszymi są bez wątpienia stały brak pieniędzy i nękający wciąż zewsząd wierzyciele, życie Moniuszki na kartach powieści Fabrego iskrzy się jednak barwnie obfitością biograficznych szczegółów, co czyni lekturę książki pasjonującą przygodą. Autor bowiem pieczołowicie zapoznawał się nie tylko ze źródłami wydanymi drukiem, lecz także z materiałami udostępnionymi mu przez Warszawskie Towarzystwo Muzyczne. Pietyzm we wznoszeniu owego „pomnika słowa drukowanego” sprawia, że przed oczyma czytelnika jawi się faktycznie Moniuszko nie z okolicznościowego portretu, lecz jako ktoś, komu można współczuć w kłopotach i cieszyć się wraz z nim z drobnych chociażby uśmiechów losu, z kim można się uśmiechnąć podczas zabawnych perypetii, których opisów również w książce nie brakuje.

Nie bez znaczenia są również podkreślane przez twórcę powieści głęboka wiara i szczera pobożność kompozytora, a także pełna szacunku miłość, którą żywi do swojej rodziny. Upływ czasu od chwili pierwszego wydania książki dodaje jej nostalgicznego uroku, o czym świadczy już na wstępie sentymentalna okładka przedstawiająca Moniuszkę na tle staropolskiego dworu, w którym się urodził. W Roku Stanisława Moniuszki ta bogato ilustrowana powieść warta jest polecenia szczególnie młodzieży, by wzrastała w duchu narodowej tradycji i wiary katolickiej.

WYJĄTKOWA OKAZJA DLA CZYTELNIKÓW „NIEDZIELI”

Czytelnicy „Niedzieli” mają wyjątkową możliwość nabycia powieści biograficznej „Moniuszko” w promocyjnej cenie 52 zł, czyli 17 zł taniej.
Jeszcze bardziej opłaca się kupić dwa egzemplarze – zestaw dwóch książek kosztuje tylko 90 zł. Koszty wysyłki – 14 zł.
Wystarczy zwrócić się bezpośrednio do wydawnictwa Biały Kruk i powołać na powyższy artykuł.
Tel.: 12 260 32 40, 12 260 32 90, e-mail: dystrybucja@bialykruk.pl .

Tagi:
książka

Reklama

Pierwszy na Księżycu

2019-07-16 11:47

wd
Niedziela Ogólnopolska 29/2019, str. 52

Tuż po filmie „Pierwszy człowiek” w reż. Damiena Chazelle’a pojawiła się książka Jamesa R. Hansena pod tym samym tytułem. Nieprzypadkowo: jej treść stanowiła podstawę scenariusza filmu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Toruń: w piątek rozpoczyna się Song of Songs Festival

2019-07-17 16:05

tk / Toruń (KAI)

Adam Strug, Natalia Niemen, Gospel Rain, Darek Majelonek Hyperhemon – to niektórzy spośród wykonawców, jacy pojawia się na tegorocznym Song of Songs Festival. Jeden z największych festiwali muzyki chrześcijańskiej w Europie odbędzie się w dniach 19-20 lipca na Scenie Plenerowej Centrum Kulturalno-Kongresowego Jordanki w Toruniu.

Jakub Szymczuk

Idea i cel organizowania tej cyklicznej imprezy wynika z przekonania, że w niespokojnej Europie można i trzeba szukać obszarów, w których młodzi ludzie znajdą wspólną płaszczyznę z innymi, podobnie czującymi i myślącymi – zaznaczają organizatorzy.

Ich zdaniem najlepszą formą takiego kontaktu jest muzyka, w szczególności ta inspirowana chrześcijańską tradycją i prawdą płynącą z Ewangelii. „Jest ona jednocześnie drogą do pokonywania uprzedzeń, wrogości i obojętności wobec innych ludzi, czy innych wyznań religijnych” – czytamy na stronie internetowej Festiwalu. Dlatego, zgodnie z formułą towarzyszącą Festiwalowi od początku, także i tym razem zaprezentują się chrześcijańscy muzycy różnych wyznań.

W programie dwanaście koncertów, które zagrają znakomite gwiazdy Polskiej sceny muzycznej.

W trakcie Festiwalu prowadzona będzie zbiórka pod hasłem: „Budujemy i utrzymujemy Most do Nieba – pierwsze hospicjum dla dzieci na Litwie”. To element ogólnopolskiej akcji fundacji Fundacja Aniołów Miłosierdzia.

Song of Songs Festival to międzynarodowy festiwal muzyki chrześcijańskiej, którego pierwsza edycja odbyła się w 1998 r. (z przerwą w latach 2011-16).

Festiwal jest jedną największych w Europie Środkowo-Wschodniej prezentacją czołówki polskich artystów wykonujących współczesną, profesjonalną muzykę chrześcijańską.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy: oburzenie skazaniem na śmierć głodową Vincenta Lamberta

2019-07-17 18:03

lk / Warszawa (KAI)

Przygnębienie i oburzenie decyzją lekarzy, którzy zaniechali odżywiania i nawadniania, skazując na śmierć głodową Vincenta Lamberta, pacjenta Kliniki Uniwersyteckiej w Reims we Francji, wyraziło Katolickie Stowarzyszenie Lekarzy Polskich. Mężczyzna zmarł dziewięć dni po odłączeniu go od aparatury podtrzymującej życie.

Poniżej tekst stanowiska przesłanego KAI:

Stanowisko Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich wobec zaniechania żywienia chorego Vincenta Lamberta

1. Jesteśmy oburzeni i przygnębieni decyzją lekarzy, którzy od dnia 3.07.2019 r. zaniechali odżywiania i nawadniania, skazując na śmierć głodową Vincenta Lamberta - pacjenta Kliniki Uniwersyteckiej w Reims we Francji.

2. Działania zespołu medycznego w ostatnich 9 dniach życia Vincenta są sprzeczne z prawami człowieka i zasadami etyki lekarskiej, są formą eutanazji i aktem okrucieństwa wobec pacjenta i jego rodziców. Niszczy to wizerunek lekarza i podważa zaufanie do naszego zawodu.

3. Nie jest uporczywą terapią żywienie przez sondę i pojenie wodą pacjenta z zachowanym samodzielnym oddechem oraz minimalną świadomością.

4. Żaden wyrok sądowy ani opinia specjalistów nie usprawiedliwiają działań zmierzających do zakończenia życia chorego, pozbawienia go jedzenia, picia i pomocy najbliższych oraz odbierania mu możliwości leczenia i rehabilitowania w innym ośrodku medycznym.

5. Mamy nadzieję, że historia choroby i śmierci głodowej Vincenta Lamberta oraz walka jego rodziców i tysięcy ludzi na całym świecie o jego ocalenie przyczynią się do ochrony życia i godności innych ciężko chorych pacjentów.

W imieniu Katolickiego Stowarzyszenia Lekarzy Polskich:

dr n.med. ELŻBIETA KORTYCZKO, prezes KSLP, specjalista pediatrii i neonatologii,

prof. BOGDAN CHAZAN, wiceprezes KSLP i prezes Oddz. Mazowieckiego, specjalista ginekologii i położnictwa,

lek. ANNA GRĘZIAK, Honorowy Prezes KSLP, anestezjolog, członek Zespołu przy Rzeczniku Praw Pacjenta ds. opracowania standardów postępowania w terapiach medycznych stosowanych w okresie kończącego się życia,

lek. GRAŻYNA RYBAK, delegat Oddz. Mazowieckiego KSLP, specjalista pediatrii,

lek. MARZENNA KOSZAŃSKA, wiceprezes Oddz. Mazowieckiego KSLP, specjalista pediatrii

----

42-letni Vincent Lambert, który po wypadku w 2008 r. był sparaliżowany, żył przez 11 lat w stanie minimalnej świadomości. Na wniosek żony i lekarzy, wbrew prośbom rodziców, którzy chcieli go przenieść do ośrodka opieki, francuski wymiar sprawiedliwości wydał zgodę na jego uśmiercenie. Zmarł 11 lipca, dziewięć dni po tym, jak został odłączony od sztucznego nawodnienia i odżywiania. Dwa dni później odbył się jego pogrzeb.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem