Na Jasnej Górze zaprezentowano trzy nowe książki poświęcone papieżowi Janowi Pawłowi II i jego pierwszej pielgrzymce do Polski, którą odbył 40 lat temu. Promocja odbyła się 6 czerwca br. w Sali Papieskiej. Spotkali się na niej autorzy, wydawcy i świadkowie obecności Ojca Świętego na Jasnej Górze w czerwcu 1979 r. Wydarzenie uświetnił występ piosenkarza młodego pokolenia – Antka Smykiewicza.
Pierwsza pozycja to album „Spełniła się wola Pani Jasnogórskiej”, wydany przez wydawnictwo Zakonu Paulinów Paulinianum. Autorem zdjęć jest Zdzisław Sowiński – częstochowski fotografik, reżyser i operator filmowy, a w 1979 r. fotograf współpracujący z klasztorem jasnogórskim. Album powstał z inicjatywy przeora Jasnej Góry o. Mariana Waligóry. – Przez te fotografie przemawia do nas św. Jan Paweł II, i te wydarzenia mogą do nas wracać, a najmłodsze pokolenie ma okazję wejść w klimat tego, co się wydarzyło – powiedział ojciec przeor. Jak podkreślił Zdzisław Sowiński, wiele zdjęć, które zostały zamieszczone w albumie, nigdy dotąd nie było publikowanych. – Oczywiście, nie było wtedy aparatów cyfrowych. Miałem trzy aparaty, różne nośniki, żeby się coś technicznego nie wydarzyło, a każda klatka była na wagę złota. Wiedziałem, że dzieje się coś niezwykłego w historii, a ja mogę w tym uczestniczyć – wspominał.
Tytuł drugiej z prezentowanych publikacji: „Sprawy, które toczą się w Polsce, mają znaczenie światowe” – to słowa wypowiedziane podczas przemówienia Jana Pawła II do Rady Głównej Episkopatu Polski. To wyjątkowy, niepublikowany wcześniej dokument. Książka została wydana nakładem wydawnictwa Paulinianum i Centrum Myśli Jana Pawła II z okazji 40. rocznicy pierwszej pielgrzymki Ojca Świętego do Polski. O publikacji opowiadali: o. Samuel Pacholski, dyrektor wydawnictwa Paulinianum, oraz dr hab. Michał Łuczewski, dyrektor programowy Centrum Myśli Jana Pawła II. – Papież wypowiada się tam bardzo swobodnie. To nie jest spotkanie kurtuazyjne, to nie jest wymiana grzeczności, ale mówi o tym, co przeżywa w związku z pielgrzymką, która trwa już trzeci dzień, jak reagują ludzie i jakie oczekiwania i plany wiąże z tym, co się stanie po pielgrzymce. Warto, żeby ten tekst poznała szeroka opinia społeczna – zaznaczył o. Pacholski.
„Księga jedności Narodu” nazwana została „najpiękniejszą książką na świecie” i książkowym dziełem sztuki jubilerskiej. To niezwykłe dzieło powstało dzięki wspólnemu wysiłkowi wydawnictwa Wejdźmy na Szczyt, Artystycznej Pracowni Wydawniczej Petrus Libri oraz wydawnictwa Paulinianum. Księga jest zbiorem myśli, sentencji i aforyzmów św. Jana Pawła II wybranych z 16 tomów jego dzieł. Materiał był selekcjonowany przez 5 lat. Dzieło zaprezentowali: o. Zbigniew Ptak, paulin, inicjator powstania księgi, oraz Piotr Adamczyk z Petrus Libri. Księga jest wykonana z miedzi, srebra i złota w częściach metalowych oraz z drewna i skóry koźlęcej ręcznie barwionej. Waży ponad 10 kg. Zdobiona jest turkusami i malachitami. Przód księgi stanowi postać św. Jana Pawła II opartego o krzyż – jest to płaskorzeźba autorstwa Mariusza Drapikowskiego i jego syna Kamila, wybitnych artystów w tej branży. Księga nosi podtytuł: „Myśli, sentencje i aforyzmy św. Jana Pawła II”. – Chodziło o to, żeby z jednej strony zrobić streszczenie całego nauczania Jana Pawła II przez zebranie jego sentencji, myśli i aforyzmów, a z drugiej – żeby to ubrać w piękną szatę – powiedział o. Ptak.
* * *
Krótko
Reklama
• 8 czerwca br. 29. Pielgrzymka Sportowców zgromadziła na wspólnej modlitwie sportowców, trenerów, działaczy sportowych, dzieci i młodzież oraz przedstawicieli parafialnych klubów sportowych. Obecni byli bokserzy, byli mistrzowie olimpijscy: Marian Kasprzyk oraz Jerzy Rybicki.
• 8 czerwca br. odbyła się jubileuszowa 20. Pielgrzymka Poczty Polskiej z udziałem ok. 2 tys. osób. Mszy św. przewodniczył bp Andrzej Przybylski z Częstochowy.
• 8-9 czerwca br. z udziałem ok. tysiąca osób, w tym wiernych z Łotwy i Białorusi, odbyła się 2. Pielgrzymka Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym. Pielgrzymka była połączona z nocnym czuwaniem sióstr wspomożycielek dusz czyśćcowych i świeckich członków Apostolstwa pod hasłem: „Z Maryją opróżnijmy czyściec!”. Podczas pielgrzymki Apostolstwo ponowiło zawierzenie Matce Bożej Jasnogórskiej.
• 9 czerwca br. 35. Ogólnopolska Pielgrzymka Ogrodników zgromadziła ponad 2 tys. osób. Mszy św. przewodniczył ks. kan. Wojciech Kołakowski, krajowy duszpasterz ogrodników.
• 9 czerwca br. modlili się uczestnicy 27. Ogólnopolskiej Pielgrzymki Lekarzy i Służb Weterynaryjnych. Mszy św. przewodniczył o. Jerzy Brusiło, krajowy duszpasterz lekarzy weterynarii.
• 13 czerwca br. na 1. Ogólnopolską Pielgrzymkę Zakonu Rycerzy Jana Pawła II przybyli rycerze 13 komandorii (diecezje) i 51 chorągwi (parafie) – w sumie kilkudziesięciu braci w zakonnych płaszczach. Podczas pielgrzymki Zakon obrał Matkę Bożą Jasnogórską za patronkę prowincji. Obecni byli: br. Krzysztof Wąsowski, generał Zakonu, i o. Leon Pokorski, kapelan.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
Zmarły 551 lat temu Jan Kanty zdumiewa liczbą cudów, do których się przyczynił. Które należą do tych najbardziej spektakularnych?
Jeszcze za życia Jana Kantego narosło wokół niego wiele legend. Wyłania się z nich obraz pobożnego, pokornego i skromnego profesora, wrażliwego na ludzką krzywdę – w dziełach miłosierdzia był tak radykalny, że potrafił zdjąć z siebie płaszcz i oddać go zmarzniętemu biedakowi, a samemu wystawić się w ten sposób na niedogodną aurę. Z tych legend dowiadujemy się jeszcze jednego – Bóg obdarzył Kantego łaskami, dzięki którym mógł czynić cuda na Jego chwałę.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
