Reklama

Kościół

Mocne duchem

Napełniony światłem Bożego Ducha Gwidon z Montpellier zakłada w latach 80. XII wieku zakon sióstr popularnie nazywanych dziś duchaczkami. Niedługo później rozpoczyna się ich 800-letnia posługa na ziemiach polskich

Niedziela Ogólnopolska 43/2019, str. 24-25

[ TEMATY ]

jubileusz

siostry

Archiwum Zgromadzenia Kanoniczek Ducha Świętego

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Jesteś, Czytelniku, Jego znakiem, skoro zabrałeś się do czytania wartościowej prasy. Dzisiaj chcę Ci pokazać inny znak, którego jestem częścią – to wiekowy znak, wielki i niezwykły, bo naznaczony mocą i działaniem Ducha Świętego. Ten znak w Polsce ma 800 lat, istnieje od 1220 r. i jest do dzisiaj żywy i prawdziwy. I wierzę, że będzie nadal, ponieważ jest ogromne zapotrzebowanie na miłość miłosierną! A taką miłość ma ten znak wpisany w swój charyzmat. Tym znakiem obecności Ducha Świętego jest Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego de Saxia – tak brzmi nazwa zgromadzenia zwanego popularnie duchaczkami. W Polsce pracujemy na siedemnastu placówkach, poza tym mamy domy na Ukrainie, we Włoszech i na misjach w Burundi, w centralnej Afryce (trzy domy). Na stronie internetowej zgromadzenia możesz, Czytelniku, poznać jego historię, jego duchowość, formy apostolstwa i zobaczyć różne oblicza wspólnot, w zależności od miejsca i formy pełnionego charyzmatu (www.kanoniczki.pl).

Reklama

Najważniejszy jest jednak Duch Święty, który powołuje i posyła w miejsca, które chce ubogacić swoją obecnością. Nie zwraca uwagi na teren, czas, strój, ale patrzy na serce, czy jest zdolne i gotowe iść do tych, którzy potrzebują miłości, w szczególny sposób do współczesnych głodnych, spragnionych, nagich, przybyszów, chorych, więźniów, do tych, którzy potrzebują pomocy. To właśnie te sparafrazowane przeze mnie słowa z Ewangelii wg św. Mateusza z 25. rozdziału: „(...) byłem głodny, a daliście Mi jeść; byłem spragniony, a daliście Mi pić; byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie; byłem nagi, a przyodzialiście Mnie; byłem chory, a odwiedziliście Mnie; byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie” (Mt 25, 35-36), wyrył Duch Święty w umyśle i sercu założyciela zakonu – Gwidona z Montpellier, którego tradycja nazywa błogosławionym, a który ten zakon powołał do istnienia w latach 80. XII wieku. Niesamowity człowiek, napełniony mocą i światłem Bożego Ducha, którego owoce możemy oglądać i smakować aż do naszych czasów. Wielki znak, wielka historia, wielkie dziękczynienie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Nie sposób o wielkim działaniu Ducha Świętego napisać jednego krótkiego tekstu. Stąd, Czytelniku, możesz się czuć zaproszony do kolejnych spotkań z Duchem Świętym i różnymi formami Jego działania w znaku, jakim jest Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego.

Podczas spotkań na łamach „Niedzieli” poznasz bliżej Zgromadzenie Sióstr Kanoniczek Ducha Świętego, będziesz mógł się również włączyć w uwielbienie Trzeciej Osoby Trójcy Świętej.

Z Duchem Świętym staniesz się także naszym przyjacielem i zyskasz potężne zaplecze modlitwy, ponieważ nasze zgromadzenie każdego dnia powierza Duchowi Świętemu wszystkich przyjaciół i dobroczyńców.

Reklama

W październiku 2019 r. zgromadzenie rozpoczyna Rok Dziękczynienia za wielkie rzeczy, które uczynił Bóg na przestrzeni wieków w historycznym miejscu, w sercu Krakowa, gdzie znajdowało się centrum życia i działalności zakonu przed 800 laty (dzisiejszy kościół Świętego Krzyża na pl. Świętego Ducha i ul. Szpitalna 10, gdzie obecnie znajduje się Dom Generalny zgromadzenia z jego przełożoną generalną i zarządem). Świętej pamięci m. Redempta Śledzińska, była przełożona generalna, która przeprowadziła reformę posoborową w zgromadzeniu, orędująca przed Bogiem za swoim umiłowanym zakonem, napisała przy okazji wcześniejszego świętowania, że jubileusz to nie tylko historia, ale także cała suma nowych zadań, które zgromadzenie z Ducha Świętego i w Nim pragnie realizować.

Tak też patrzymy na jubileusz, który się rozpoczyna. Nowy czas, nowe zadania, ale zawsze ta sama najpotężniejsza Miłość, objawiająca się w Duchu i przez Ducha, która – ufamy – wzbudzi nowe powołania do życia i dawania miłości miłosiernej współczesnemu światu.

Zachęcam Cię, Czytelniku, do włączenia się w to wielkie dziękczynienie i uwielbienie. Pomódl się, proszę, po przeczytaniu tego tekstu za ten wielowiekowy cud i o nowe powołania, w których założyciel, Gwidon z Montpellier, odnajdzie wierność temu, co przed 800 laty rozpoczął Duch Święty na ziemiach polskich.

2019-10-22 12:59

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Miejsce zwycięstwa

Niedziela częstochowska 43/2019, str. 2

[ TEMATY ]

parafia

jubileusz

Beata Pieczykura/Niedziela

Zaangażowanie, determinacja i odwaga towarzyszyły wiernym, którzy pragnęli wybudować kościół. Dziś ta wspólnota dziękuje za 50 lat istnienia parafii św. Wojciecha BM w Częstochowie. Jednym z akcentów roku jubileuszu było dziękczynienie za konsekrację świątyni

Świadectwo wiary, która góry przenosi i angażuje się w Boże sprawy, oraz trud minionych pokoleń przyczyniły się do powstania wspólnoty parafialnej. W tym roku społeczność parafii św. Wojciecha BM w Częstochowie wysławia Boga i dziękuje za ofiarę pierwszego proboszcza i budowniczego kościoła ks. Józefa Słomiana, bp. Stefana Bareły, biskupów, kapłanów, sióstr zakonnych, szczególnie sióstr nazaretanek, oraz niezłomnych wiernych dzielnicy Tysiąclecie. O Bożym trudzie obecny proboszcz ks. prał. Stanisław Iłczyk powiedział: – Ta parafia jest symbolem zwycięstwa wiary, nadziei i miłości, wierności Bogu, krzyżowi, Kościołowi i ojczyźnie. Dzisiaj chcemy złożyć dziękczynienie za dar świątyni oraz trud minionych lat, a jednocześnie powiedzieć: Boże, przebacz tym, którzy tak utrudniali powstanie tej wspólnoty.
CZYTAJ DALEJ

„Na tej skale zbuduję mój Kościół”

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

commons.wikimedia.org

Wyrocznia przenosi nas na dwór jerozolimski czasów Ezechiasza. Urząd, o który chodzi - „ten, który jest nad domem” (ašer al-habbajit) - odpowiadał majordomowi pałacu: człowiek ten czuwał nad dostępem do króla, nad sprawami dworu i państwa (por. 1 Krl 4,6; 18,3). Bezpośrednio wcześniej prorok wypowiedział przeciw piastującemu go Szebnie jedną z najostrzejszych inwektyw księgi: dostojnik kuł sobie okazały grobowiec w skale i obnosił się ze wspaniałymi rydwanami - urząd stał się sceną prywatnej chwały. Ta kariera zostaje przerwana: „strącę cię z twego urzędu”. Na miejsce Szebny zostaje powołany Eliakim, syn Chilkiasza. Opis inwestytury wylicza insygnia: tunika, pas, władza przekazana w ręce - a nade wszystko „klucz domu Dawidowego, położony na jego ramieniu”: „gdy on otworzy, nikt nie zamknie, gdy on zamknie, nikt nie otworzy”. Klucz noszony publicznie mówi o realnej i jawnej odpowiedzialności. Nowy zarządca ma być „ojcem dla mieszkańców Jeruzalem i dla domu Judy” - władza w zamyśle Boga osłania i porządkuje, nie eksploatuje. Obraz kołka wbitego w pewnym miejscu dopowiada resztę: na takim kołku dom wieszał naczynia i sprzęty - urząd istnieje po to, by inni mieli się na czym oprzeć. Dalszy ciąg wyroczni, już poza lekcjonarzem, zawiera przestrogę: i ten kołek kiedyś się obluzuje - żaden ludzki urząd nie jest absolutny. Trwałe okaże się dopiero to, co Apokalipsa powie o Chrystusie „mającym klucz Dawida” (Ap 3,7) - i to zestawienie tłumaczy, dlaczego liturgia kładzie dziś ten tekst przed Ewangelią o kluczach powierzonych Piotrowi.
CZYTAJ DALEJ

Arcybiskup Paryża: prawo do eutanazji wezwaniem do zaangażowania

2026-08-23 16:17

[ TEMATY ]

eutanazja

Adobe Stock

Abp Laurent Ulrich zwrócił się do wiernych w związku z zatwierdzeniem przez francuską Radę Konstytucyjną przepisów, dopuszczających eutanazji i ich podpisaniem przez prezydenta Emmanuela Macrona. Zachęca m.in. do modlitwy, troski o upowszechnianie dostępu do opieki paliatywnej.

W przesłaniu, opublikowanym w mediach diecezji paryskiej, hierarcha zwraca uwagę na sprzeczność we francuskim prawodawstwie. Z jednej bowiem strony francuski parlament jednogłośnie opowiada się za opieką paliatywną, która powinna być dostępna dla wszystkich i która należy do priorytetów państwa. Z drugiej jednak wyklucza się z niej najsłabszych, którym oferuje się śmierć na życzenie, przedstawiając ją jako formę opieki, zanim jeszcze system opieki paliatywnej zostanie upowszechniony w całym kraju na właściwym poziomie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję