Reklama

Rodzina

Religijność a jakość życia seniora

Pozwalają uporządkować przeszłość, nadać sens obecnym doświadczeniom oraz przygotować się do tego, co w przyszłości. Bez religijności i duchowości egzystencja seniora byłaby trudna do zniesienia

W ostatnich latach coraz więcej miejsca zarówno w badaniach naukowych, jak i w dyskusjach w przestrzeni publicznej poświęca się tematyce starości i starzenia się. Nie dzieje się to bez powodu. Już od ponad 100 lat obserwuje się na świecie zmiany demograficzne wywołane zwiększaniem i utrzymywaniem się wysokiego odsetka osób starszych w krajach rozwiniętych oraz przyspieszaniem procesu starzenia się ludności w krajach rozwijających się.

Seniorzy w liczbach

Według prognoz Organizacji Narodów Zjednoczonych, odsetek ludności Europy powyżej 65. roku życia do 2030 r. wyniesie 23,8 proc., co oznacza, że liczba seniorów podwoi się w porównaniu z 1990 r. Wśród państw europejskich, w których odsetek osób starszych (65+) w społeczeństwie przekroczył 20 proc., są m.in. Włochy, Niemcy, Grecja. Również w Polsce w ostatnich latach obserwuje się gwałtowny przyrost odsetka osób starszych. Obecnie osoby w wieku powyżej 65 lat stanowią ponad 15 proc. ogólnej populacji ludności w naszym kraju. Według prognoz, w 2050 r. Polska stanie się jednym z krajów europejskich z najwyższym współczynnikiem starości. Liczba seniorów wzrośnie u nas dwukrotnie, co oznacza, że seniorzy będą stanowili 30 proc. ogółu ludności. Bardzo ważnym czynnikiem, który należy brać pod uwagę w kontekście starzejącego się społeczeństwa, jest wydłużanie się okresu ludzkiego życia. W perspektywie zmian demograficznych oznacza to wzrost odsetka osób powyżej 80. roku życia w subpopulacji osób starszych. Według danych Eurostatu, obecnie udział najstarszej grupy osób (80+) wynosi ok. 4 proc. w ogólnej populacji Polski, a w 2050 r. wzrośnie do prawie 10 proc. Dane demograficzne nie pozostają bez konsekwencji dla planowania polityki społecznej wobec starzejącego się społeczeństwa. Z jednej strony trzeba podejmować działania mające na celu aktywizację społeczną osób starszych, z drugiej – dużym wyzwaniem dla polityki jest stworzenie odpowiedniego systemu opieki nad osobami wymagającymi pomocy oraz opiekunami formalnymi i nieformalnymi, a także wsparcia dla nich.

Jakość życia pod lupą

Drogą, która prowadzi do najbardziej obiektywnego rozeznania potrzeb osób starszych, są badania nad jakością życia. Dają one najlepszą ocenę sytuacji seniorów i umożliwiają prowadzenie efektywnych działań, które mają na celu wspieranie tej właśnie grupy społecznej. W literaturze przedmiotu można odnaleźć liczne i zróżnicowane (uwzględniające różne perspektywy i obszary życia człowieka) definicje „jakości życia”, co zdaniem dr Morag Farquhar, wynika z tego, że różni ludzie cenią różne rzeczy. Już zatem sam ten fakt potwierdza, że jakość życia jest pojęciem złożonym, wielowymiarowym i trudnym do zdefiniowania. Najczęściej jest ona rozumiana jako „osobisty, ocenny bilans pozytywnych i negatywnych cech, statusów, sytuacji, stanów oraz zdarzeń charakteryzujących życie konkretnej osoby, obejmujący jej doświadczenia w sferze biologicznej, psychologicznej, interpersonalnej, społecznej i ekonomicznej”. Pozytywna ocena pewnych dziedzin życia, istotnych z punktu widzenia jednostki, będzie wpływała na pozytywną ocenę jakości życia, natomiast niezadowolenie z określonej płaszczyzny życia, do której jednostka przywiązuje wagę, może się przyczynić do obniżenia poziomu zadowolenia z życia w ogóle.

Reklama

Gdy mówi się o jakości życia osób starszych, warto skoncentrować uwagę na badaniach jakości życia prowadzonych wśród tej grupy społecznej. Przegląd badań nad jakością życia seniorów przeprowadzony przez prof. Zbigniewa Woźniaka umożliwił wskazanie tych obszarów/sfer życia osób starszych, które wpływają na ocenę jakości ich życia. Wynika z nich, że osoby starsze oceniają jakość życia na podstawie takich parametrów, jak:

1) fizyczna i umysłowa sprawność i chorobowość;

2) systematyczność i dostęp do leczenia i rehabilitacji;

Reklama

3) uwarunkowania środowiskowe – warunki mieszkaniowe, standard życia, przynależność do grup, stan rodzinny, system wsparcia;

4) możliwości wypoczynku i rekreacji w miejscu zamieszkania, warunki transportu publicznego, poczucie bezpieczeństwa;

5) styl życia, sposób odżywiania się, palenie tytoniu, konsumpcja alkoholu, uprawianie ćwiczeń fizycznych, uczestniczenie w działalności rekreacyjnej, samodoskonalenie się, praktyki religijne, działalność na rzecz najbliższego otoczenia;

6) cechy osobowościowe związane z umiejętnością radzenia sobie z trudnymi sytuacjami, pokonywania stresu, przystosowywania się do zmian, z życzliwością wobec innych, postawami wobec starości;

7) warunki ekonomiczno-bytowe – dochody z emerytur, rent, inne formy finansowego wsparcia;

8) cechy demograficzno-społeczne (wiek, płeć, wykształcenie, stan cywilny, status społeczny osiągnięty w przeszłości).

Wachlarz potrzeb

W omówieniu zagadnienia jakości życia współczesnych seniorów nie sposób pominąć tego obszaru życia, który jest związany z życiem religijnym i duchowym. W koncepcji jakości życia przedstawionej powyżej życie religijne pojawia się w sferze związanej ze stylem życia. Aby móc zobaczyć, jaką rolę odgrywa czynnik duchowy w funkcjonowaniu osoby starszej, warto się odnieść do koncepcji jakości życia opartej na teorii potrzeb. W ujęciu psychologicznym najbardziej znana jest typologia potrzeb według Abrahama Maslowa. Jednak według Marii Susułowskiej, niektóre z nich się nasilają i dają o sobie znać w stopniu większym niż w poprzednich etapach życia. Starość jest fazą życia, w której zmieniają się ważność i intensywność poszczególnych potrzeb. Silniej są odczuwane potrzeby np. bezpieczeństwa, przynależności oraz szacunku. Szczególnie ważne są również potrzeby społecznej użyteczności, akceptacji i więzi emocjonalnej, nadają one bowiem sens życiu starzejącego się człowieka. Szczególnie istotne są też potrzeby o charakterze psychospołecznym. Dla seniorów ważne jest ponadto zaspokajanie potrzeb religijnych i duchowych. Porządkują one ludzką egzystencję i pozwalają się oswoić z nieuchronnością śmierci jako zakończeniem etapu życia na ziemi. Dzięki udziałowi w nabożeństwach obok potrzeb duchowych zaspokajane są również potrzeby społecznych kontaktów i uznania.

Sfera duchowa

Sfery duchowa i religijna decydują o wielu kwestiach życiowych osoby starszej – w zakresie zarówno sensu i celu życia, jak i odpowiedzi na pytania o jego wartość: co będzie, kiedy umrę, co będzie dalej i czy to, co robiłem w życiu doczesnym, będzie miało jakiekolwiek znaczenie dla życia wiecznego. Pozwalają uporządkować przeszłość, nadać sens obecnym doświadczeniom (np. cierpienia fizycznego) oraz przygotować się do tego, co będzie w przyszłości. Brak rozpoznania z perspektywy zarówno subiektywnej, jak i obiektywnej tej sfery człowieka uniemożliwia pełne i rzetelne rozpoznanie jakości życia starszego jako osoby; pomijanie tego wymiaru życia zubaża obraz jego jakości.

Religijność i duchowość są ważnym aspektem życia osób starszych, uwidaczniającym się w częstości i jakości podejmowanych praktyk. Z badań prowadzonych obecnie nad potrzebami egzystencjalnymi wynika również, że religia i jej wymiar duchowy są podstawą poczucia sensu życia, pozytywnego życiowego bilansu, rozumienia własnego życia i dokonań, rozumienia doświadczenia chorób, cierpienia i jego sensu czy tego, co człowieka czeka po śmierci.

Religijność i duchowość to subiektywny wymiar funkcjonowania człowieka w przestrzeni sacrum. Dla osób starszych jest tym, co daje wiarę i nadzieję na bycie pod opieką Opatrzności Bożej, daje poczucie bezpieczeństwa, porządkuje rozumienie doświadczeń, pozwala wytłumaczyć bieg życiowych zdarzeń i nadawać im sens oraz daje siłę do pokonywania tego, co trudne, nieprzewidywalne, nowe, naznaczone cierpieniem. W trudnych chwilach daje wsparcie i motywuje do podejmowania nowych działań lub zmiany obecnych.

Religijność i duchowość są zatem tymi aspektami życia osoby starszej, bez których nie da się dokonać pełnej i obiektywnej oceny jakości życia człowieka jako osoby, jako istoty ludzkiej.

Ks. dr hab. Norbert G. Pikuła – Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie

2019-11-13 08:09

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Watykan: opieka nad starszymi, to nie tylko leczenie chorób

[ TEMATY ]

Watykan

starość

maxlkt/pixabay.com

„Ludzie starsi, szczególnie ci z niepełnosprawnością i zaburzeniami umysłowymi, mogą się czuć odrzuceni i niepotrzebni. Potrzebują naszej miłości i troski, aby poczuli, że są częścią wspólnoty” – powiedział bp Nöel Simard z Quebecu, członek Papieskiej Akademii Życia. Hierarcha bierze udział w sympozjum poświęconym opiece i zdrowiu psychicznemu osób starszych, które od dwóch dni trwa w Watykanie.

Duchowość i religia są ogromną pociechą dla osób w podeszłym wieku, ponieważ niosą ze sobą możliwość odnalezienia sensu życia i cierpienia. „Nie można pozbywać się cierpienia przez pozbycie się osoby cierpiącej. Wyzwaniem jest pomóc jej w odnalezieniu radości w ostatnich latach życia” – powiedział bp Simard.

„Żyjemy dziś w świecie, w którym uważa się, że cierpienie nie ma sensu. Dlatego czasami chcemy eliminować nie tylko cierpienie, ale i osobę cierpiącą. Tymczasem, jeżeli tylko możemy, powinniśmy się starać przynieść światło i nadzieję osobom żyjącym z niepełnosprawnością i zaburzeniami umysłowymi. Jeżeli stworzymy im warunki komfortu, miłości i współczucia, ich życie zmieni się na lepsze – powiedział Radiu Watykańskiemu powiedział bp Nöel Simard. – Należy pamiętać, że opieka nad osobami w podeszłym wieku to nie tylko zapewnienie świadczeń medycznych, ale przede wszystkim troska o całego człowieka, obdarowanie ich swoją obecnością. Dlatego uważam, że duchowość w opiece nad osobami w podeszłym wieku jest sprawą podstawową. Bardzo istotne jest tworzenie sieci relacji, aby staruszkowie nie czuli się samotni. Poruszyła mnie ostatnio postawa mojego kuzyna, który każdego dnia przygotowuje dla swojej rodziny posiłki. Przy okazji robi to dla starszych sąsiadów. Przynosi im tym samym nie tylko jedzenie, ale także swoją obecność”.

CZYTAJ DALEJ

Transmisja Mszy św. z kaplicy na Jasnej Górze

2020-03-23 13:11

[ TEMATY ]

Msza św.

Aby umożliwić osobom pozostającym w domu duchową łączność ze wspólnotą Kościoła, Tygodnik Katolicki "Niedziela" na swoim portalu niedziela.pl uruchamia transmisje Mszy św. z kaplicy Cudownego Obrazu na Jasnej Górze.

PROGRAM DNIA. Kaplica Cudownego Obrazu Matki Bożej.

Msze św. w dni powszednie: 6:00, 7:00, 7:30, 8:00 (j. łaciński), 9:30, 11:00, 15:30, 18:30;

Msze św. w soboty, niedziele i uroczystości: 6:00, 7:00, 8:00 (j. łaciński), 9:30, 11:00, 12:30, 14:00, 15:30, 17:00, 18:30, 20:00;

Zasłonięcie Cudownego Obrazu: 12:00 w dni powszednie, 13:30 w soboty, niedziele i uroczystości;

Odsłonięcie Cudownego Obrazu: 6:00 codziennie, 13:30 w dni powszednie, 14:00 w soboty, niedziele i uroczystości;

Godzinki ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP: 5:30 codziennie; Różaniec: 16:00 w dni powszednie, 16:15 w niedziele i uroczystości;

Droga Krzyżowa: 16:45 w Wielkim Poście;

Apel Jasnogórski: 21:00 codziennie;

Nowenna do Matki Bożej Jasnogórskiej: 18:00 w każdą sobotę;

Akatyst z modlitwą o pokój dla świata: 20:00 w każdą sobotę;



CZYTAJ DALEJ

Watykan: papież zapewnił Włochów i cały świat o swej bliskości i modlitwie

2020-04-03 21:02

[ TEMATY ]

Wielki Tydzień

Włochy

przesłanie

papież Franciszek

pandemia

PAP

Dziś wieczorem na początku wieczornych wiadomości włoskiej telewizji publicznej RAI 1 wyemitowano wideoprzesłanie Ojca Świętego w związku z dramatyczną sytuacją, w jakiej znalazły się Włochy i cały świat na początku Wielkiego Tygodnia.

Oto tekst papieskiego orędzia w tłumaczeniu na język polski:

Drodzy przyjaciele, dobry wieczór!

Dziś wieczorem mogę wejść do waszych domów w sposób inny niż zwykle. Jeśli mi pozwolicie, chciałbym z wami porozmawiać przez kilka chwil, w tym okresie trudności i cierpień. Wyobrażam sobie was prowadzących niecodzienne życie w waszych rodzinach, by uniknąć zarażenia. Myślę o żywotności dzieci i młodzieży, która nie może wychodzić, chodzić do szkoły, żyć swoim życiem. Zależy mi na wszystkich rodzinach, szczególnie tych, które mają jakieś ukochane osoby chore lub które niestety przeżyły żałobę z powodu koronawirusa lub z innych przyczyn. W tych dniach często myślę o osobach samotnych, którym trudniej jest stawić czoła tym chwilom. A przede wszystkim myślę o starszych, którzy są mi bardzo drodzy.

Nie mogę zapomnieć o tych, którzy są chorzy na koronawirusa, osobach leczonych w szpitalach. Zdaję sobie sprawę z wielkoduszności osób, które się narażają, aby leczyć tę pandemię lub zapewnić społeczeństwu podstawowe usługi. Iluż bohaterów, przez wszystkie dni, przez wszystkie godziny! Pamiętam również, jak wielu z nich znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i martwią się o pracę i o przyszłość. Myślę także o osadzonych w więzieniach, którym do cierpienia dołącza się lęk przed epidemią, o nich samych i swoich bliskich; myślę o pozbawionych dachu nad głową, którzy nie mają domu, który by ich chronił.

To trudny czas dla wszystkich. Dla wielu, niezwykle trudny. Papież o tym wie i tymi słowami chce powiedzieć wszystkim o swojej bliskości i miłości. Postarajmy się, jeśli możemy, jak najlepiej wykorzystać ten czas: bądźmy hojni; pomagajmy potrzebującym w naszej okolicy; poszukajmy być może przez telefon lub sieć społecznościową osoby najbardziej samotne; módlmy się do Pana za tych, którzy są poddawani próbie we Włoszech i na świecie. Nawet jeśli jesteśmy odizolowani, myśl i duch mogą iść daleko z twórczością miłości. Tego dzisiaj potrzebujemy: kreatywności miłości.

Obchodzimy Wielki Tydzień w sposób naprawdę niezwykły, który ukazuje i streszcza orędzie Ewangelii, czyli bezgranicznej miłości Boga. A w milczeniu naszych miast rozbrzmiewać będzie Ewangelia paschalna.
Apostoł Paweł mówi: „Za wszystkich umarł po to, aby ci, co żyją, już nie żyli dla siebie, lecz dla Tego, który za nich umarł i zmartwychwstał" (2 Kor 5, 15). W zmartwychwstałym Jezusie życie zwyciężyło śmierć. Ta wiara paschalna żywi naszą nadzieję. Dzisiaj wieczorem chciałbym się nią z wami podzielić. Jest to nadzieja na lepszy czas, w którym możemy być lepsi, w końcu uwolnieni od zła i od tej pandemii. Jest to nadzieja: a nadzieja nie zawodzi; to nie jest iluzja, jest to nadzieja.

Jedni obok drugich, w miłości i cierpliwości, możemy w tych dniach przygotować lepszy czas. Dziękuję, że pozwoliliście mi wejść do waszych domów. Uczyńcie gest czułości wobec tych, którzy cierpią, wobec dzieci, wobec osób starszych. Powiedzcie im, że papież jest blisko i modli się, aby Pan wkrótce wybawił nas wszystkich od zła. I wy módlcie się za mnie. Dobrej kolacji. Do zobaczenia wkrótce.

CZYTAJ DALEJ
E-wydanie
Czytaj Niedzielę z domu

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję