Trwa już czas Adwentu, oczekiwania na narodziny Zbawiciela świata, a zarazem okres czuwania, który przypomina nam o paruzji – ponownym przyjściu Chrystusa.
Godnemu przeżyciu tego czasu służą tradycyjne nabożeństwa oraz inicjatywy charytatywno-opiekuńcze, które są podejmowane w parafiach naszej archidiecezji.
Roraty
Najbardziej tradycyjnym duchowym wymiarem włączenia się w kontemplację adwentowych prawd są roraty. Ta piękna i bogata w symbolikę Eucharystia ukazuję tęsknotę za Odkupicielem świata, a zarazem przygotowuje serca wiernych na szlachetne przeżycie „cichej, świętej nocy” Wcielenia Syna Bożego. W wielu wspólnotach parafialnych naszej archidiecezji już o 6 rano jest odprawiana Msza św. roratnia. W dużej części przychodzą na nią szczególnie najmłodsi, którzy z wielkim przejęciem niosą w swych dłoniach lampiony, które mają rozświetlać mroki grzechu i prostą drogą prowadzić ku Betlejem. Nawet trudna sytuacja pandemiczna nie zagasi ducha tego bogatego w treści przybywania na roraty, które także powielane są dla pozostałych wiernych popołudniami.
Z wiadomych względów w tym roku nie odbędą się w naszych parafiach rekolekcje adwentowe, zamiast których są organizowane czuwania modlitewne i kilkugodzinne adoracje. Bardzo bogata i zróżnicowana jest jednak oferta rekolekcji, które będą się odbywać za pomocą internetu, radia, czy telewizji. Warto zaznajomić się z tymi propozycjami, by bezpiecznie móc zadumać się nad ich treściami i podjąć pracę nad sobą, która sprzyja naszej wewnętrznej przemianie i udoskonaleniu.
Reklama
Ważnym elementem duchowej przemiany będą liczne okazje ku pojednaniu z Bogiem i drugim człowiekiem w sakramencie pokuty. Niech tegoroczna celebracja sakramentu miłosierdzia Bożego pomoże nam w uświęceniu siebie i świata, który przeżywa czas niepokoju i także duchowego zamętu.
Duchowa adopcja
W czasie Adwentu, 8 grudnia, przypada Uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, która jest związana z przeżywaną już od wielu lat Godziną Łaski. Idąc za orędziem z Montichiari-Fontanelle, w południe przez godzinę będziemy trwać na modlitwie i medytacji. Powierzymy wtedy Maryi wszystkie fundamentalne treści, a głównym przesłaniem będzie prośba o szerzenie kultu Matki Bożej Róży Duchownej w intencji uświęcenia dusz konsekrowanych. W niektórych parafiach w tym dniu odbędą się również ceremonie przyjęcia Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego. Poszczególne osoby zobowiążą się wówczas do wytrwałej 9-miesięcznej modlitwy w intencji konkretnego poczętego dziecka, aby mogło przyjść na świat i cieszyć się pełnią życia.
Akcje pomocowe
Fundacja Małych Stópek do wybranych parafii prześle choinki w ramach „Paczuszki dla Malucha”. Wierni będą mogli wziąć symboliczne bombki, na których są wypisane produkty chemii dziecięcej, by w ten sposób stworzyć paczkę dla podopiecznych domów samotnych matek. Sztandarową akcją Adwentu będzie także coroczne „Wigilijne Dzieło Pomocy Dzieciom”, w ramach którego Caritas będzie rozprowadzać świece, które ubogacą nasze stoły podczas wieczerzy wigilijnych, a dochód z nich będzie przeznaczony na wsparcie ubogich, wielodzietnych rodzin.
Przeżywajmy więc tegoroczny, specyficzny ze względu na ograniczenia epidemiczne czas Adwentu, jako otwarcie serca na udoskonalenie siebie, ale też z nastawieniem na niesienie czynnej pomocy bliźnim. Niech godne jego przeżycie zaowocuje później błogosławionym spotkaniem z nowonarodzonym Zbawicielem.
Oto znowu wkraczamy w nowy rok kościelny. Rozpoczynamy go okresem Adwentu. Do naszych kościołów powróciły bogate w religijną treść adwentowe pieśni. Na ołtarzu pojawiła się dodatkowa świeca. Będziemy zapraszani na Mszę św. roratnią o Matce Bożej. Już niedługo nadejdą radosne, kolędowe święta Bożego Narodzenia. Wnet ogarnie nas atmosfera przedświąteczna. Na progu tego czasu pytamy, jaką treścią wypełnimy w Adwencie nasze życie? Co nam proponuje Kościół w swojej liturgii na ten pierwszy okres roku kościelnego?
W adwentowym czasie stoją przed nami dwa podstawowe zadania, wyznaczone przez liturgię Kościoła. Po pierwsze: Adwent jest okresem naszego przygotowania się na święta Bożego Narodzenia. W czasie świąt będziemy wspominać ziemskie narodziny Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela. Będzie to już kolejna pamiątka, kolejna rocznica Jego narodzin, Jego przyjścia do nas. Stąd też adwentowa liturgia będzie wracać do czasów bezpośrednio poprzedzających Jego przyjście na ziemię, do czasów oczekiwania na Jego pierwsze przyjście.
Po drugie: Adwent jest także czasem zapowiadającym drugie przyjście Chrystusa. Będzie to przyjście na końcowy sąd, przyjście w chwale i majestacie. Dlatego słuchamy Ewangelii mówiącej o powtórnym przyjściu Chrystusa, o potrzebie czujnego oczekiwania na Jego powrót: „Uważajcie i czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie... Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodziewanie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie” (Mk 13,33.35-37).
Słowo „czuwajcie” jest niezwykle ważne. Wytycza nam bowiem program na cały Adwent, a także poniekąd na całe życie, dlatego winniśmy rozważyć jego treść. Czuwanie wymaga napiętej uwagi i wytężonej świadomości. Czuwaniu towarzyszy gotowość do słuchania i działania. Czuwanie podejmujemy, by z jednej strony nie pozwolić się osaczyć złu, a z drugiej, by nie przeoczyć okazji do tworzenia dobra. Po Ostatniej Wieczerzy mówił Chrystus do swoich uczniów w Ogrodzie Oliwnym przed męką i śmiercią: „Zostańcie tu i czuwajcie... Szymonie, śpisz? Jednej godziny nie mogłeś czuwać? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie” (Mk 14,34.37b.38a). Podobnie potem św. Piotr nawoływał do czuwania w obliczu złego ducha: „Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży, szukając, kogo pożreć” (1 P 5,8). Jest zatem szatan, który ludzi nieostrożnych, nieuważnych łapie w swoje szpony i wciąga do szerzenia zła. Zło spotykamy na co dzień. Zło niekiedy nas przeraża i przede wszystkim nas unieszczęśliwia. Dlatego należy czuwać, by się mu nie dać opanować.
Czuwanie ma też na celu aspekt pozytywny. Czuwając, wyszukujemy okazje, by czynić dobrze. Człowiek ospały, osowiały, nieuważny zaprzepaszcza okazje do pełnienia dobra. Natomiast człowiek czuwający łatwiej doświadcza Boga i mobilizuje się do szerzenia prawdy i dobra. Czuwanie tego typu, o którym tu mowa, winno być wypełnione modlitwą: „Czuwajcie i módlcie się” - mówi Chrystus. Modlitwa nadaje czuwaniu pełniejszą treść i bardziej usposabia do pełnienia dobra.
Adwent winien być dla nas czasem zwiększonej tęsknoty za Bogiem, za świętością, za głębszą modlitwą, za pełniejszym doświadczaniem Boga. Chciejmy także, by naszej adwentowej modlitwie towarzyszyła większa gorliwość w zachowywaniu Bożych przykazań, w pełnieniu woli Bożej, także tej trudnej.
W środę 10 czerwca, w Zespole Szkół Technicznych im. Jana Pawła II w Częstochowie miało miejsce podsumowanie X Wojewódzkiego Konkursu Recytatorskiego Poezji św. Jana Pawła II. Podczas gali finałowej zostali ogłoszeni laureaci i przyznano wyróżnienia.
O świętości życia i posługi Jana Pawła II nie trzeba zapewniać. Niewątpliwie dziś wielu ludzi wskazuje na przykład papieża Polaka, cytuje go, docenia i czci. Ale czy dla obecnej młodzieży wyrazy wielkiej czci wyrażanej nie tylko przez pokolenia JPII i budowanie pomników są wystarczającymi środkami pozwalającymi im poznać osobę świętego? Bądźmy szczerzy – pewnie nie. Jedną z koncepcji, która umożliwia przyjrzenie się i zainteresowanie młodzieży osobą św. Jana Pawła II, jest na pewno konkurs recytatorski, który realizowany jest od dekady w częstochowskim ZST im Jana Pawła II. Twórczość św. Jana Pawła II na pewno nie należy do najłatwiejszych tekstów, ale niezaprzeczalnie może sprowokować do głębszego odkrywania refleksji nad sensem życia, przemijaniem i relacją człowieka z Bogiem – o czym stanowi choćby „Tryptyk rzymski”, który pojawiał się podczas przesłuchań uczestników konkursu.
Niedawno w Drezdenku odbyła peregrynacja obrazu Matki Bożej Gietrzwałdzkiej. Teraz chcą wybudować w mieście kapliczkę. Mowa o parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Drezdenku prowadzonej przez Kanoników Regularnych Laterańskich. To pierwsza taka budowla na terenie diecezji zielonogórsko-gorzowskiej.
Jak przypominają kanonicy to jedyne w Polsce miejsce objawień maryjnych, które zostały oficjalnie zatwierdzone przez Kościół katolicki. - Zbliżający się wielkimi krokami rok 2027 przyniesie jubileusz 150. rocznicy tych niezwykłych wydarzeń. Z tej okazji w całej Ojczyźnie rodzi się historyczna i głęboko prorocza inicjatywa: powstanie dokładnie 150 kaplic na 150-lecie objawień gietrzwałdzkich. Z ogromną radością i dumą pragniemy ogłosić, że jedna z tych wyjątkowych kapliczek stanie na terenie naszej parafii. Będzie to zarazem pierwsza tego typu budowla w całej diecezji zielonogórsko-gorzowskiej oraz na Ziemi Lubuskiej, co nadaje temu przedsięwzięciu wymiar pionierski i wyjątkowo uroczysty - zauważa proboszcz ks. Paweł Greń CRL.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
