Tajniki kuchni frankońskiej oraz podkarpackiej w ramach projektu „Kuchnia jak życie – podróż do Frankonii i na Podkarpacie”, realizowanego z programu Erasmus+, zgłębiają uczniowie Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Tarnobrzegu oraz ich rówieśnicy z Deutschhaus-Gymnasium w Würzburgu.
Główny cel projektu to opracowanie i wydanie książki kucharskiej zawierającej potrawy nie tylko tradycyjne dla kuchni obu regionów, ale przede wszystkim nowe receptury w oparciu o połączenie przepisów frankońskich i podkarpackich. Młodzież z tarnobrzeskiego liceum oraz würzburskiego gimnazjum zajęła się zatem charakterystycznymi dla obu regionów daniami, m.in.: schäufelami i kacapołami.
Reklama
Jak mówi Luiza Majcher, nauczyciel i opiekun projektu, jest on wyjątkowy: – Realizowaliśmy już różne projekty, ale ten jest zdecydowanie inny, bo zajmujemy się kuchnią. Jego celem jest uświadomienie młodzieży, jak ważną rolę odgrywa tradycyjna kuchnia w podtrzymywaniu i kreowaniu świadomości lokalnej społeczności, podtrzymywania zwyczajów i przynależności do konkretnego regionu. Niestety, pandemia i wynikające z niej restrykcje mocno nam utrudniają realizację projektu. Nie mogliśmy zorganizować warsztatów w kuchni z udziałem zawodowego kucharza, ponadto nie doszło do wyjazdów młodzieży – naszej do Frankonii i niemieckiej do nas na Podkarpacie. Nie tracimy jednak nadziei, że jednak chociaż raz zdołamy odwiedzić naszych partnerów w Niemczech. Gimnazjalistom z Würzburgu natomiast udało się dwukrotnie uczestniczyć w zajęciach kulinarnych, podczas których pod okiem kucharza przygotowywali swoje regionalne dania. My przygotowaliśmy przepisy na kilka potraw lasowiackich oraz z typowych dla obszaru Bieszczadów. Przetłumaczyliśmy je na język angielski i udostępniliśmy na platformie eTwinning, na której pracujemy, gdyż jak wspomniałam, projekt nie może być realizowany normalnie.
Młodzież zaprojektowała logo projektu, przetłumaczyła regionalne przepisy na język angielski, przygotowała filmy instruktażowe nt. sposobu wykonania wybranej potrawy. Uczestnicy brali również udział w wideokonferencjach z kucharzami nt. zdrowego żywienia, zbilansowanej diety, tworzenia różnych potraw, a także estetyki dania i sposobu jego podania. Obecnie, pracując w grupach narodowych, skupiają się na przygotowaniu po sześć zestawów menu, by każde danie zawierało elementy typowe dla Podkarpacia i Frankonii.
– Na platformie spotkaliśmy się z naszymi koleżankami i kolegami z Niemiec. Wymieniliśmy informacje nt. siebie, co lubimy, co nas interesuje. Obecnie będziemy gotować potrawy – każdy ze swoim niemieckim partnerem. Stałe kontakty pozwalają nam poznać kulturę, tradycje i obyczaje Frankonii – mówi Amelia, uczennica II klasy liceum.
Tomasz Stróż, dyrektor tarnobrzeskiego liceum, podkreśla, iż obecny projekt to już kolejny, jaki realizowany jest wspólnie z Deutschhaus-Gymnasium oraz Fundacją Europafels.
– Dzięki naszej współpracy powstało sporo projektów. Jej efektem są m.in.: tablica upamiętniająca znanego tarnobrzeskiego malarza Mariana Ruzamskiego, umieszczona w centrum miasta, czy foldery informacyjne w języku niemieckim o naszym mieście (w Muzeum Historycznym Miasta Tarnobrzega) i w wersji polskiej poświęcone Würzburgowi, przeznaczone dla turystów z Polski, odwiedzających to miasto. Nasze projekty były doceniane jako przykład dobrych praktyk, otrzymywały także narodową oraz europejską odznakę jakości – informuje dyrektor.
Zwieńczeniem projektu będą wizyty młodzieży w Niemczech oraz Polsce, w trakcie których odbędą się imprezy charytatywne z serwowaniem potraw przygotowanych w oparciu o przepisy opracowane przez uczniów i zawarte w książce kucharskiej ich autorstwa. Zamknięcie projektu ma nastąpić 31 stycznia 2022 r.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
W Siemiatyczach ma odbyć się koncert pt. „Piekielne lato”. W lokalnym ośrodku kultury ma wystąpić zespół Vader. W tej sprawie głos zabrał ks. Jarosław Błażejak, diecezjalny egzorcysta. Kapłan zwraca uwagę na zło, które – jego zdaniem – kryje się pod płaszczykiem muzyki, i apeluje o post o chlebie i wodzie - informuje portal siemiatycze.podlasie24.pl.
Każde spojrzenie Maryi coś odsłania: Boga, człowieka, drogę. W maju zapraszamy Cię do zatrzymania się przy 31 takich spojrzeniach. Dziś zobacz jedno z nich.
Pod krzyżem Maryja otrzymuje nowe zadanie.
Nie zamyka się w swoim bólu.
Jej spojrzenie rozszerza się.
Staje się miejscem dla innych.
To jest dojrzałość miłości:
nie tylko przeżyć swoje — ale otworzyć się na czyjeś życie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
