Takim zawołaniem mogą posługiwać się mieszkańcy parafii św. Jana Chrzciciela w Jeleniej Górze-Cieplicach od Niedzieli Bożego Miłosierdzia.
Potrójna uroczystość
Tego dnia w parafii odbyły się potrójne uroczystości. Należały do nich: intronizacja relikwii św. Jana Pawła II – relikwią jest kropla krwi papieskiej; pobłogosławienie obrazów św. Jana Pawła II i św. Józefa Kalasancjusza, założyciela ojców pijarów; oraz inauguracji działalności Zakonu Rycerzy św. Jana Pawła II, jako pierwszej tzw. chorągwi i komandorii w diecezji.
Uroczystości przewodniczył o. Mateusz Pindelski, prowincjał Polskiej Prowincji Pijarów. Koncelebransami byli: dziekan dekanatu Jelenia Góra-Zachód ks. Bogdan Żygadło i proboszcz parafii o. Grzegorz Sekuła, pijar. Ceremonię przyjęcia 8 rycerzy i 1 kadeta przeprowadził brat Krzysztof Wąsowski, rycerz Matki Bożej Zwycięskiej, generał Zakonu Rycerzy Jana Pawła II.
Papież i Boże Miłosierdzie
Homilię wygłosił prowincjał o. Mateusz Pindelski. Przypomniał o związkach najpierw Karola Wojtyły, potem biskupa krakowskiego, kardynała i papieża z tajemnicą Bożego Miłosierdzia.
Reklama
Tajemnica ta objawiona przez Jezusa s. Faustynie, zapisana w Dzienniczku, przez lata pozostawała ukryta. Kiedy po II wojnie światowej podjęta została próba ukazania Kościołowi idei Bożego Miłosierdzia, spotkało się to z oporami Stolicy Apostolskiej. Było to podyktowane tym, że Dzienniczek nie został poprawnie przetłumaczony, a ponadto uznano, że ten kult nie jest potrzebny, bo wystarczy w Kościele kult Serca Jezusowego.
Kiedy Karol Wojtyła został biskupem krakowskim w 1958 r., zastał taki stan rzeczy i przez cały czas swego biskupstwa próbował przekonać Stolicę Apostolską do wprowadzenia jednak tego kultu, by to, co Jezus z taką siłą mówił do s. Faustyny, spełniło się. Jednocześnie sam prowadził nad tym refleksję. Wyrazem tego jest np. utwór dramatyczny napisany przez niego: Promieniowanie ojcostwa. Kiedy został papieżem, zrealizował to polecenie. Pierwszym krokiem była encyklika Dives in misericordia, w której rozwija myśl o Bogu – Ojcu Miłosierdzia. Następnymi: wyniesienie na ołtarze s. Faustyny, ustanowienie Niedzieli Bożego Miłosierdzia i poświęcenie sanktuarium, które jest światową stolicą kultu.
– Kiedy będziecie przychodzić, aby uczcić relikwie św. Jana Pawła II, róbcie to w ten sposób, aby siebie i innych przybliżać do tajemnicy Bożego Miłosierdzia – apelował o. Mateusz.
Widzialne znaki
Znakami uobecnienia osoby św. Jana Pawła II stały się w parafii: relikwie, obraz oraz nowo utworzona chorągiew Zakonu Rycerzy Jana Pawła II, którzy występują w strojach z herbem papieskim.
– Dziękujemy Panu Bogu za wiele łask, które daje nam, parafii, zakonowi. Dziękujemy za to, co się dzisiaj wydarzyło. Zaiste jest to wielki dar Bożego Miłosierdzia, że mogliśmy uczestniczyć w tych wielkich wydarzeniach – mówił proboszcz parafii o. Grzegorz.
Przedstawiciele parafii spotkali się z kard. Stanisławem Dziwiszem
Po raz 9. wierni z parafii Matki Bożej Anielskiej w Nowej Wsi Grodziskiej wraz z proboszczem ks. Łukaszem Langenfeldem odwiedzili Kraków. Tym razem przywieźli relikwie św. Jana Pawła II.
W grudniu ubiegłego roku, podczas jednego ze spotkań z kard. Stanisławem Dziwiszem, osobistym sekretarzem krakowskiego metropolity i papieża Polaka, ks. Łukasz poprosił o przekazanie dla parafii relikwii św. Jana Pawła II. Ksiądz kardynał z radością przyjął tę prośbę, polecając przygotowanie stosownych dokumentów.
Sędziowie Krzysztof Kwiatkowski (L) i Tomasz Salachna (P) w Sądzie Okręgowym w Katowicach
Trzej lekarze oskarżeni w związku ze śmiercią ciężarnej Izabeli, która zmarła w 2021 r. w szpitalu w Pszczynie, zostali we wtorek skazani na kary bezwzględnego więzienia - od roku do półtora roku - oraz kilkuletnie zakazy wykonywania zawodu.
Tak zdecydował we wtorek Sąd Okręgowy w Katowicach, rozpoznający apelacje od ubiegłorocznego wyroku sądu w Pszczynie, który uznał wszystkich oskarżonych za winnych narażenia pacjentki na niebezpieczeństwo utraty życia, a jednego również nieumyślnego spowodowania jej śmierci.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
