Zrozumiałym wydawało się żądanie pieszych do pierwszeństwa, którzy w dobie zwiększonego ruchu samochodowego mieli trudności z przejściem przez jezdnię. Wielokrotnie sama dawałam pierwszeństwo pieszym, by mogli swobodnie się przemieszczać, jednak o ile zmianę przepisów można traktować neutralnie, tak zachowanie pieszych w ostatnich tygodniach budzi sporo zastrzeżeń. Jedną sprawą jest prawo pierwszeństwa, drugą utrata zdrowia lub życia. Piesi, mając prawo do „swobodnego” przemieszczania się, zapomnieli w wielu przypadkach o zasadzie ograniczonego zaufania. Wielokrotnie byłam świadkiem bezmyślnego wkraczania na jezdnię bez wcześniejszego upewnienia się, że nie zbliża się żaden pojazd. Jest to jednak oczywiste, że mimo prawa pierwszeństwa łatwiej jest zatrzymać się pieszemu, niż samochodowi jadącemu nawet 50 km/h. Często piesi przechodzą przez przejście w ostatniej chwili, nie zwracając uwagi na fakt, że zbliżający się do nich pojazd jest już naprawdę bardzo blisko. W ten sposób narażają nie tylko swoje życie, ponieważ kierowca nie miał wystarczającego czasu hamowania, ale i innych uczestników ruchu. Byłam już świadkiem nagłego hamowania pojazdów, które w ostatniej chwili zatrzymały się, cudem unikając kolizji.

Pierwszeństwo nie zwalnia z ostrożności. Cóż z tego, że policja lub sąd przyzna po wypadku, że to my mieliśmy pierwszeństwo, skoro w najlepszym wypadku spędzimy kilka miesięcy w szpitalu, w gipsie i na rehabilitacji. Zawsze należy patrzeć na sprawę z perspektywy wszystkich uczestników ruchu. Kierowcy, zbliżając się do przejścia dla pieszych, powinni spuszczać nogę z gazu, jednak piesi nie powinni wykorzystywać swojego prawa pierwszeństwa do narażania siebie i innych na nieprzyjemne konsekwencje udowodnienia całemu światu, że teraz na drodze to ja jestem najważniejszy. Nasz brak rozsądku może kosztować nie tylko utratę zdrowia, ale i życia. Rozejrzyjmy się, czy nie nadjeżdża żaden pojazd w naszym kierunku i nie jest na tyle blisko, że nagłe hamowanie może stanowić zagrożenie dla wielu osób. Niestety, od początku czerwca wielu pieszych nawet nie zatrzymuje się przy przejściu. Bądźmy odpowiedzialni za siebie nawzajem. I cóż z tego, że udowodnimy swoją rację, skoro może to kosztować nas życie?