Reklama

Kościół

Anioł Challapata

Mija 10. rocznica tragicznej śmierci misjonarza z Boliwii ks. Mariusza Graszka.

Niedziela Ogólnopolska 10/2023, str. 24-25

[ TEMATY ]

kapłan

Archiwum Diecezji Ełckiej

Dodaj nasz portal do preferowanych źródeł Google
Artykuły z niedziela.pl będą pojawiać się częściej w Twoich wynikach wyszukiwania

Był misjonarzem największych nadziei. Wyjechał do Boliwii znakomicie przygotowany i absolutnie przekonany o swoim misyjnym powołaniu. W wysokich Andach pracował zaledwie 2 lata. Zginął tragicznie 9 lutego 2013 r. po potrąceniu przez autobus, kiedy niósł pomoc siostrom zakonnym.

Jego polscy przyjaciele, a także Indianie z Challapata i okolic są przekonani o jego świętości. Zaraz po śmierci ks. Mariusza Graszka rada miasta, w którym pracował, ogłosiła go „Aniołem Challapata”. To była świecka kanonizacja misjonarza z Polski, bo dla tamtejszych ludzi tytuł ten oznacza więcej niż patron.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Pokora pisana życiem

Mariusz już od młodych lat zmierzał drogą do świętości. Święcenia kapłańskie otrzymał w 2003 r. w Ełku wraz ze swoim bratem bliźniakiem, Jackiem. Tematem jego pracy magisterskiej była pokora, a on tę pracę pisał właściwie całym swoim życiem. To był człowiek, który wyrzekł się całkowicie własnego „ja”, niezwykle skromny, cichy, wręcz wycofany, ale zarazem nieprzeciętnie wyczulony na potrzeby ludzi, którym służył jako duszpasterz w Polsce i Boliwii.

Nie był jednak mięczakiem. Do radzenia sobie z realiami życia i w każdej sytuacji przygotował go i jego brata ojciec – Ireneusz, rybak z Mazur, któremu bliźniacy pomagali w pracy od dzieciństwa.

Reklama

Zaraz po przyjeździe do Boliwii ks. Mariusz został rzucony na szerokie wody. Przyszło mu pracować w Andach, na wysokości 4 tys. m n.p.m., w mieście, które nie cieszyło się dobrą reputacją. Challapata, położone 150 km od górzystej granicy z Chile, to centrum handlu przemycanych z tego kraju samochodów. Kradzionymi pojazdami jeżdżą pracownicy urzędu miasta, a nawet funkcjonariusze policji i wojskowi.

Z Ewangelią wśród przestępców

Kiedy władze państwowe wypowiedziały wojnę temu procederowi, wywiązała się regularna bitwa między wojskiem a przemytnikami. Na ulicach pojawiły się czołgi, a na niebie – helikoptery. Na mieszkańców miasta padł blady strach. Wtedy to na zadymionych od strzału z broni ulicach pojawiła się sylwetka młodego księdza o chłopięcym wyglądzie. Ryzykując życiem, krążył między jedną a drugą stroną konfliktu. To padre Mario, ksiądz z dalekiej Polski, którego akceptowali wszyscy, mimo że przybył tu niedawno. To właśnie przywódcy przemytników, przestępcy o „zakazanych gębach”, poprosili go o mediację z wojskiem. Okazała się ona skuteczna. Mieszkańcy miasta odetchnęli z ulgą, obyło się bez ofiar, choć nielegalny proceder kwitł dalej.

Misje to nie romantyczna przygoda, lecz praca pełna niebezpieczeństw. „Owieczkami” padre Mario byli także handlarze narkotyków. Docierał również do miejsc w górach o ponurej sławie, gdzie praktykowano kanibalizm i gdzie bała się zaglądać policja.

A jednak ks. Mariusz w ciągu krótkiego czasu zdołał sobie zaskarbić szacunek i zaufanie nawet przestępców i surowych Indian. Wielu z nich ochrzcił. Nieufnym ludziom z plemienia Uru Mururatos, którzy mieszkają na jeziorze Poopó na pływających wyspach, wyznał, że jest rybakiem. Przyjęli go jak swojego, ochrzcił im wiele dzieci.

Reklama

Stykał się też z sytuacjami trudnymi do wyobrażenia dla Europejczyka. Jedną z nich opisał w liście do zaprzyjaźnionego księdza z Polski: „Czeka mnie koszmarny pogrzeb dwudziestoośmioletniego przemytnika, z przestrzeloną głową. Dlaczego koszmarny? Miał mieć ślub i rodzina wymusza, aby na pogrzebie dziewczyna poślubiła nieboszczyka. Trudno to sobie wyobrazić – trzymasz rękę trupa dziesięć dni po śmierci... Tłumaczą, że nie chcą, by dusza się błąkała. Rozszyfrowaliśmy jednak, że chodzi o brudne sprawy dziedziczenia, i nie damy się nabrać przez wyrachowaną rodzinę”.

Natchnieniem były dla niego modlitwa i Eucharystia. Czuł się bezpieczny, mając za ścianą swojego pokoju Najświętszy Sakrament. Zginął w wyniku nieodpowiedzialności kierowców dwóch autokarów, którzy ścigali się na szosie, nie bacząc, że po obu stronach jezdni znajdują się ludzie. Mariusz wraz z żołnierzami akurat wyciągał przyczepę, która odczepiła się od samochodu znajomych sióstr zakonnych. Zginął tak, jak żył: pomagając ludziom.

W ostatnich dniach z Papui-Nowej Gwinei dotarła informacja o śmierci wspaniałego misjonarza, bp. Wilhelma Kurtza, werbisty pochodzącego ze Śląska. Na misje wyjechał w 1967 r. w wieku 32 lat, a już 15 lat później został biskupem nowo utworzonej diecezji Kundiawa. Biskup Kurtz był misjonarzem spełnionym. Przepracował w Papui-Nowej Gwinei 55 lat, podczas gdy ks. Graszk misjonarzem był tylko 2 lata. Jak mawiał jednak mędrzec Seneka, nawet krótkie życie wystarcza, aby je przeżyć godnie i szlachetnie.

2023-02-28 13:23

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Oceń: +1 0 dodaj do źródeł Google

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dokonało się coś wielkiego

Diecezja zielonogórsko-gorzowska ma czterech nowych kapłanów. Księża Michał Bala, Michał Dekiert, Piotr Skrocki i Paweł Sztyber 25 maja w katedrze w Gorzowie przyjęli święcenia z rąk bp. Stefana Regmunta

Podczas Mszy św. kandydaci do kapłaństwa zostali przedstawieni zgromadzonym wiernym. Po homilii publicznie wyrazili wolę przyjęcia święceń. Zobowiązali się do głoszenia Ewangelii, sprawowania sakramentów, modlitwy oraz życia w duchu współofiarowania się z Chrystusem za zbawienie ludzi. Przyrzekli też cześć i posłuszeństwo swojemu biskupowi.
CZYTAJ DALEJ

Francja: więcej kandydatów do seminarium niż miejsc

2026-11-21 07:38

[ TEMATY ]

seminarium

Francja

Adobe.Stock.

Odrodzenie duchowe we Francji jest faktem. Chrystus przyciąga do siebie młodych. Proszą o chrzest, bierzmowanie, po wielu latach wracają do konfesjonału. Niektórzy - i z roku na rok jest ich coraz więcej - odkrywają powołanie do kapłaństwa. Wskazuje na to ks. Matthieu Williamson, odpowiedzialny w Episkopacie Francji za kursy propedeutyczne dla kandydatów do seminariów.

Aktualnie na roku propedeutycznym przygotowuje się do kapłaństwa 170 młodych mężczyzn. W roku 2022 była ich niespełna setka. Ks. Williamson prowadzi ośrodek propedeutyczny w Wersalu. Dysponuje 16 miejscami, a kandydatów zgłosiło się 31. - 15 musiałem odesłać do innych ośrodków. Nigdy wcześniej się to nie zdarzyło - opowiedział w wywiadzie dla tygodnika „France Catholique”.
CZYTAJ DALEJ

Dzień Życia Kontemplacyjnego w łódzkim Karmelu Klauzurowym

2026-11-22 08:00

[ TEMATY ]

archidiecezja łódzka

Archidiecezja Łódzka

Dzień Życia Kontemplacyjnego w łódzkim Karmelu

Dzień Życia Kontemplacyjnego w łódzkim Karmelu

Święto Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny jest obchodzony w Kościele Rzymskokatolickim jako Dzień Życia Kontemplacyjnego. W Kościele Łódzkim miejsce nieustannej modlitwy kontemplacyjnej jest Klasztor Sióstr Karmelitanek Bosych na łódzkim Julianowie.

Bp Piotr Kleszcz OFM Conv. wraz z ks. Wojciechem Majchrzakiem SDB i siostrami zakonnymi z różnych zgromadzeń zakonnych Łodzi odwiedzili łódzki Karmel Klauzurowy. Odwiedzający wraz z łódzkimi Mniszkami uczestniczyli we wspólnym Nabożeństwie Adoracyjnym podczas którego franciszkański biskup, będący przewodniczącym wydziału do spraw instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego w Archidiecezji Łódzkiej nawiązując do dzisiejszego święta mówił o spotkaniu Jezusa w domu Marty i Marii. Biskup Kleszcz wskazał na to, że zarówno zakony kontemplacyjne jak i czynne są Kościołowi bardzo potrzebne. Jedne zgromadzenia zakonne - tak jak Marta - posługują, krzątają się, dbają o to, by rodziny, dzieci i młodzież były przygotowane do sakramentów świętych, przygotowane religijnie, a inne - jak Maria - siadają u stóp Mistrz i słuchają, adorują, umartwiają się, i oddają się nieustannej modlitwie - zauważył hierarcha.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję