W finale Wimbledonu Novak Djoković tak jak przed rokiem wygrał z Rogerem Federerem 7:6 (7-1), 6:7 (10-12), 6:4, 6:3 i obronił tytuł na londyńskich trawiastych kortach, sięgając po swój dziewiąty tytuł wielkoszlemowy. Po zakończeniu spotkania Serb wzniósł głowę ku niebiosom, wspominając swoją pierwszą trenerkę Jelenę Gencić.
Po pierwszym secie Roger Federer mógł czuć ogromny niedosyt. Zanim doszło do tie-breaka, w którym Djoković szybko uporał się ze Szwajcarem, Federer prowadził z przełamaniem 4:2, a przy 6:5 i podaniu Szwajcar miał dwie piłki setowe.
W drugim secie szwajcarski tenisista poradził sobie już bardzo dobrze i to Djoković zmarnował szanse na szybkie wygranie drugiej odsłony meczu. Pierwszą okazję na podwyższenie prowadzenia na 2:0 w setach Djoković zmarnował przy 5:4. Koniec końców nie wykorzystał żadnej z siedmiu piłek setowych, co otworzyło szansę Federerowi na powrót do meczu.
W trzecim secie na trybunach mieliśmy kilkunastominutową przerwę, bo znów tradycji stało się zadość i finał Wimbledonu został przerwany przez opady deszczu. Djoković utrzymał swoje przełamanie na 2:1 i po szybkich siedmiu gemach znów prowadził.
Wygranie meczu z Federerem ułatwiło Djokoviciowi przełamanie na 3:2, które zdecydowało o losach czwartej i, jak się okazało, ostatniej części w tym spotkaniu. Serb zdążył jeszcze obronić dwa breakpointy i przypieczętował zwycięstwo drugim w tym secie przełamaniem na 6:3.
Świętujący triumf, Djoković wskazał na niebo, dziękując swojej pierwszej trenerce, nieodżałowanej Jelenie Gencić, która zmarła przed dwoma laty.
Novak Djoković wygrał Wimbledon po raz trzeci, ale w tym wieku pod względem liczby tytułów w Londynie poza zasięgiem pozostaje Roger Federer, który wygrywał turniej w latach 2003-2007, a następnie w 2009 i 2012 roku.
To, że europoseł Janusz Lewandowski zachowuje się zdaniem wielu żenująco, to wiemy. Ale za to piłkarz Robert Lewandowski jest w wyśmienitej formie i zachwyca. To też oczywiście wiemy. Ostatnio ujawniono w mediach, że jest on najlepiej opłacanym piłkarzem Bayernu Monachium. Pewnie słusznie. To gwiazda. I to w dodatku skuteczna na boisku. Wykorzystują go w stolicy Bawarii, ciułają ligowe punkty, ale żeby przesadnie chwalić, promować... . To przecież Polak, mimo wszystko. Nie znam się na piłce nożnej, w przeciwieństwie do większości, ale wiem, że jest bardzo, bardzo dobry. Najlepszy w Bayernie, co oczywiście potwierdzają zarobki. Jako poseł do Parlamentu Europejskiego latam co tydzień do Brukseli i raz w miesiącu do Strasburga. Niemal za każdym razem przez Monachium. Stolicę Bawarii. Przesiadając się na drugi samolot, każdorazowo na lotnisku mijam firmowy sklep Bayernu. Tam wszelakie gadżety klubowe. Koszulki, dresy, buty, kubki, etc. W witrynie ogromne kolorowe zdjęcia dwóch klubowych piłkarzy. Jest niemiecki napastnik Thomas Müller (podobnie opłacany jak Robert) i holenderski pomocnik Arrien Robben (bodajże dopiero dwunasty na liście płac Bayernu). Nie widzę Roberta Lewandowskiego. Czyżby się go wstydzili? Pewnie oficjalnie nie zdefiniują tego aż tak, no ale... Ale podchodzę bliżej, jednak jest i Lewandowski, mniejszy, czarno-biały w nogach Thomasa Müllera. .Z oczami uniesionymi w górę, wpatrującymi się w wielkiego gracza. Czy nie powinno być odwrotnie? Po co jednak afiszować się Polakiem? Skoro tylu jest piłkarzy. Dobrych zresztą. Ale nie aż tak dobrych, jak kapitan naszej narodowej reprezentacji. Grając na co dzień w Bayernie chciałby, aby klub ten szybował jeszcze wyżej w europejskiej Lidze Mistrzów. Do tego potrzebuje wsparcia, ale władze klubu nie zdecydowały się na mocne transfery. Gdy wyraził swoje rozczarowanie, skrytykował go prezes Karl-Heinz Rummenigge. Czy zatem brak reklamowania i eksponowania w Bawarii najlepszego napastnika, wicekróla strzelców Bundesligi, z tego wynika? Nie sądzę. Bez względu na "pijarowskie" zamieszanie pozycja "Lewego" w Bayernie, na boisku, jest kluczowa. Co rusz dementowane są plotki o jego rzekomym transferze do Realu Madryt, bądź innych znanych klubów.
Ratownicy przeszukują gruzy po trzęsieniu ziemi w Kolumbii
Ratownikom udało się w poniedziałek wydostać matkę i jej sześciomiesięczne dziecko spod gruzów zawalonego budynku w kolumbijskim mieście Cali po trzęsieniu ziemi – podała telewizja Caracol TV, powołując się na członka ekipy ratowniczej Carlosa Ortiza.
Wszystkie wejściówki na największy francuski stadion piłkarski, Stade de France, zostały zarezerwowane w pierwszej godzinie zapisów na spotkanie z Ojcem Świętym. 25 września Leon XIV spotka się tam z młodzieżą na wieczornym czuwaniu modlitewnym.
Entuzjazm młodych ludzi, który w ostatnim czasie stanowi fenomen Kościoła katolickiego we Francji, ponownie dał o sobie znać. W poniedziałek, 10 sierpnia, w pierwszej godzinie zapisów na czuwanie młodzieży z Ojcem Świętym, wyczerpały się dostępne miejsca, a tysiące osób otrzymały powiadomienie, że dostępna jest już jedynie lista oczekujących. We francuskich mediach nie brak komentarzy, że tempo zapisów na wieczorną modlitwę z Papieżem może zawstydzić największe gwiazdy sportu i muzyki, których występy nie były nigdy przedmiotem tak dynamicznego „wyścigu” o miejsca.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
