Reklama

Niedziela Świdnicka

Słudzy radości

O teologicznej głębi i wymagającej naturze kapłaństwa osadzonego na odpowiedzialności, odwadze i miłości mówił bp Marek Mendyk podczas święceń prezbiteratu w katedrze świdnickiej.

Niedziela świdnicka 22/2025, str. I

[ TEMATY ]

Świdnica

Ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Neoprezbiterzy 2025 diecezji świdnickiej. Od lewej: ks. Marcin Dudek, ks. Aksel Mizera, ks. Piotr Kaczmarek, ks. Jakub Dominas

Neoprezbiterzy 2025 diecezji świdnickiej. Od lewej: ks. Marcin Dudek, ks. Aksel Mizera, ks. Piotr Kaczmarek, ks. Jakub Dominas

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W sobotnie przedpołudnie, 24 maja, katedralna świątynia wypełniła się modlitwą i radością. Czterech diakonów, absolwentów Wyższego Seminarium Duchownego Diecezji Świdnickiej oraz Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, przyjęło sakrament święceń kapłańskich. Nowymi prezbiterami zostali: ks. Jakub Dominas z parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Wałbrzychu, ks. Marcin Dudek z parafii Miłosierdzia Bożego w Bielawie, ks. Aksel Mizera z parafii Matki Bożej Królowej Polski i św. Maternusa w Stroniu Śląskim oraz ks. Piotr Kaczmarek z parafii św. Jakuba Apostoła w Małujowicach (archidiecezja wrocławska).

Filary kapłaństwa

Reklama

W homilii bp Mendyk podkreślił, że kapłaństwo to misja oparta na czterech filarach: odpowiedzialności, odwadze, miłości i radości. Pierwszym z nich jest odpowiedzialność – nie tymczasowa, ale głęboka i zdecydowana. Kapłan ma czuwać nad powierzonym mu ludem, nie może być bierny ani obojętny wobec zagrożeń duchowych. Drugim filar to odwaga, która objawia się w głoszeniu prawdy bez względu na okoliczności. Biskup przestrzegł przed postawą milczenia z lęku przed opinią świata. Odwołując się do proroka Izajasza, powiedział wprost: – Kapłan nie może być „niemym psem”, który nie reaguje, gdy wokół rozbrzmiewa szczekanie wilków. Taki pasterz nie broni owczarni i nie spełnia swojej roli. Trzecim fundamentem kapłańskiej posługi jest miłość – nie sentymentalna, ale odpowiedzialna, sprawiedliwa i cierpliwa. Autorytet kapłana nie wypływa z urzędu, lecz z postawy służby i szacunku wobec powierzonych mu ludzi. Czwarty filar to radość – głęboka, wynikająca z wiary i doświadczenia Bożej obecności. – Bądźcie sługami radości! – zaapelował biskup do neoprezbiterów. Ta radość nie jest banalnym uśmiechem, ale owocem życia w łasce i wolności od grzechu.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Kapłaństwo, jak przypomniał bp Mendyk, nie opiera się na ludzkich siłach. – Nie swoją mocą będziecie głosić słowo Boże – podkreślił. Kapłan to tylko gliniane naczynie, w którym Bóg złożył swój skarb.

Piknik Młodych

Po Liturgii nowo wyświęceni kapłani spotkali się z młodzieżą podczas Pikniku Młodych zorganizowanego w ogrodach seminarium. Były rozmowy, modlitwa, integracja i grill. – To niecodzienna okazja, by spotkać nowych kapłanów i zobaczyć atrakcyjną stronę Kościoła – podkreślił Filip Zabrzewski z Młodzieżowej Rady Diecezji Świdnickiej.

Tego dnia diecezja nie tylko zyskała czterech nowych kapłanów, ale także przypomniała sobie, czym naprawdę jest kapłaństwo – nie zawodem, lecz życiem, nie stanowiskiem, lecz misją. Misją, która wymaga serca, rozumu, odwagi i łaski.

2025-05-27 14:43

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Świdnica. Niesłabnąca pasja i zaangażowanie bp. Ignacego Deca ponownie docenione

[ TEMATY ]

Świdnica

honorowy obywatel

bp Ignacy Dec

ks. Mirosław Benedyk/Niedziela

Bp Ignacy Dec - pierwszy biskup świdnicki (2004-2020)

Bp Ignacy Dec - pierwszy biskup świdnicki (2004-2020)

W poniedziałek 31 października, podczas 86. posiedzenia Rady Gminy Świdnica, podjęto uchwałę dotyczącą przyznania tytułu "Honorowego Obywatela Gminy Świdnica" bp. Ignacemu Decowi.

Jest to jedno z najwyższych wyróżnień, jakie gmina może przyznać danej osobistości, a jego nadanie bp. Decowi podkreśla wyjątkowy wkład Ekscelencji w życie duchowe i społeczne regionu. Pierwszy biskup diecezji świdnickiej od lat służy wiernym z niesłabnącą pasją i zaangażowaniem. Jego działalność duchowna, naukowa, duszpasterska i społeczna, przyczyniły się do umocnienia więzi wśród wiernych Kościoła świdnickiego i promowania wartości chrześcijańskich wśród mieszkańców.
CZYTAJ DALEJ

Przy jego grobie został cudownie uzdrowiony papież. Św. Feliks z Noli

[ TEMATY ]

wspomnienie

pl.wikipedia.org

Św. Feliks z Noli

Św. Feliks z Noli

Feliks żył w III w., był synem legionisty rzymskiego Hermiasa, który osiedlił się w Noli, na południe od Neapolu.

Kiedy Feliks przyjął święcenia kapłańskie, wybuchło prześladowanie wyznawców Chrystusa za panowania Decjusza. Feliks był torturowany. Jego poranione ciało wleczono po ostrych muszlach i skorupach. Udało mu się jednak ujść z więzienia. Ukrywał się przez pewien czas w wyschniętej studni. Po śmierci Decjusza powrócił. Ponieważ jednak skonfiskowano mu majątek rodzinny, żył z pracy swoich rąk. Po śmierci schorowanego Maksyma został wybrany na biskupa Noli, ale odmówił przyjęcia godności, proponując na to stanowisko Kwintusa.
CZYTAJ DALEJ

Nauczycielu, nic Cię to nie obchodzi, że giniemy?

2026-01-15 09:29

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Prorok Natan wchodzi do Dawida z opowieścią. Mówi o bogaczu, który zabiera ubogiemu jedyną owieczkę. Obraz dotyka najczulszego miejsca: owca rośnie w domu jak córka. Przypowieść (māšāl) ma formę sprawy sądowej. Dawid słyszy ją jak skargę i od razu staje w roli sędziego. Zapala się jego gniew. Pada przysięga: «Na życie Pana». Pada też wyrok: odda poczwórnie. Ten szczegół brzmi jak echo Prawa o zadośćuczynieniu za skradzioną owcę. Król rozpoznaje zło cudze, a własne nosi pod płaszczem władzy. Natan wypowiada zdanie jak ostrze: «Ty jesteś tym człowiekiem». Natan nie prowadzi sporu o szczegóły. On otwiera sumienie. Król zostaje doprowadzony do punktu, w którym sam wypowiedział prawdę. W dalszych wersetach brzmi teologiczne jądro: wzgarda wobec Pana. Grzech zaczyna się od odwrócenia się od daru. Przemoc rodzi przemoc. Miecz wchodzi do domu. Wina Dawida dotknęła Uriasza, a potem dotyka też dziecka. Tekst mówi o tajemnicy odpowiedzialności króla, który niesie w sobie los ludu. Dawid wypowiada: «Zgrzeszyłem przeciw Panu». Jedno zdanie wystarcza. Nie ma tu targowania się ani alibi. Natan ogłasza przebaczenie: «Pan odpuszcza ci grzech. Nie umrzesz». Miłosierdzie nie unieważnia skutków, a otwiera przyszłość. Dawid błaga o życie dziecka postem i leżeniem na ziemi. Starsi z domu nalegają, aby wstał. Dawid pozostaje na ziemi i odmawia posiłku. Pokuta przybiera kształt milczenia przed Bogiem. Skrucha prowadzi do modlitwy, w której człowiek nie ukrywa się ani przed Bogiem, ani przed sobą. W tle stoi modlitwa Izraela, która później zabrzmi w psalmie: «Zmiłuj się nade mną, Boże».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję