W sobotę 27 czerwca w katedrze świdnickiej bp Marek Mendyk udzielił święceń prezbiteratu i diakonatu dwóm kandydatom, którzy swoje życie postanowili oddać na służbę Chrystusowi i Kościołowi.

Tego dnia do grona prezbiterów diecezji świdnickiej dołączył ks. Paweł Kulesza z Parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Wałbrzychu, natomiast święcenia diakonatu przyjął alumn Krzysztof Kądziołka z Parafii Świętej Rodziny w Chełmsku Śląskim (diecezja legnicka). Liturgia święceń należy do najbardziej wymownych celebracji w życiu Kościoła. To w niej kandydaci, odpowiadając na wezwanie Chrystusa, oddają Mu całe swoje życie, przyjmując zobowiązanie wiernej służby Bogu i ludziom.

Serce kapłana

W homilii bp Marek Mendyk nawiązał do kończącego się czerwca, miesiąca poświęconego Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. To właśnie duchowość Serca Jezusowego uczynił osią swojego przesłania, wskazując, że jest ona najlepszą szkołą życia kapłańskiego. – Kapłańskie serce oddane Najświętszemu Sercu Jezusa zawsze rozpozna własną słabość i znajdzie siłę do oczyszczenia, która pochodzi od Chrystusa – podkreślił.

Hierarcha zaznaczył, że współczesny świat potrzebuje kapłanów odważnych, wiernych prawdzie i zdolnych do bezinteresownej miłości. Przypomniał również, że celibat nie jest jedynie wyrzeczeniem, lecz pełnym oddaniem serca Chrystusowi, aby na wzór Dobrego Pasterza prowadzić powierzony lud Boży. – Pierwszym i najważniejszym powodem kapłańskiego celibatu jest przykład Chrystusa Najwyższego Kapłana – przypomniał.

Szkoła przyjaźni

Znaczną część homilii bp Mendyk poświęcił duchowości Najświętszego Serca Jezusa, którą nazwał sprawdzonym podręcznikiem przyjaźni. – Chrystus odsłania przed nami swoje Serce. Dzięki temu również my możemy przed Nim otworzyć nasze serca. Ta duchowość towarzyszy człowiekowi od dzieciństwa aż po starość, ucząc pokory, służby i bezinteresownej miłości – podkreślił. Zwracając się bezpośrednio do kandydatów do święceń, przypomniał słowa św. Pawła o postępowaniu w sposób godny powołania, zachęcając ich, by nie oczekiwali, że inni będą im służyć, lecz sami stawali się sługami wszystkich.

Droga ziarna

Najbardziej obrazowym fragmentem homilii było rozważanie o drodze ziarna pszenicy do chleba. Biskup odwołał się do słów Ewangelii: „Jeśli ziarno pszenicy, wpadłszy w ziemię, nie obumrze…”. Ukazał kolejne etapy powstawania chleba – od pojedynczego ziarna, przez młyn, wodę i ogień, aż po wypiek – jako obraz dojrzewania chrześcijanina i całej wspólnoty Kościoła. – Tak powinna wyglądać droga każdego człowieka na Eucharystię. (…) „Starcie na proch”, choć jest dla człowieka czymś bolesnym, tak naprawdę służy jego duchowemu wzrostowi. Poprzez śmierć prowadzi bowiem droga do życia – powiedział.

Hierarcha zwrócił uwagę, że współczesny człowiek często przeżywa Eucharystię indywidualnie, zapominając o wymiarze wspólnotowym. Tymczasem Kościół rodzi się tam, gdzie ludzie pozwalają „skruszyć skorupę własnego egoizmu” i jednoczą się w Chrystusie.

Dar święceń

Po homilii biskup udzielił diakonowi Pawłowi Kuleszy święceń prezbiteratu, a alumnowi Krzysztofowi Kądziołce święceń diakonatu. Chwilę później nowo wyświęcony kapłan po raz pierwszy wraz z biskupem koncelebrował Eucharystię.

W uroczystości uczestniczyli liczni kapłani, na czele z proboszczem Parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Wałbrzychu ks. kan. Tadeuszem Wróblem, oraz proboszczem Parafii Świętej Rodziny w Chełmsku Śląskim ks. Stanisławem Kowalskim. Nie zabrakło rodziców, krewnych, przyjaciół oraz wiernych z rodzinnych parafii kandydatów, którzy swoją obecnością i modlitwą wyrażali wdzięczność za dar nowych powołań. Na zakończenie biskup zwrócił się do nowo wyświęconych z ojcowskim życzeniem, aby ich posługa owocowała jednoczeniem ludzi i prowadzeniem ich do Boga na wzór Dobrego Pasterza.

Był też jeszcze jeden ważny moment. Ksiądz Paweł Kulesza otrzymał dekret kierujący go do pierwszej placówki duszpasterskiej – Parafii Chrystusa Króla w Dzierżoniowie, gdzie 1 lipca rozpoczął swoją duszpasterską posługę.

Natomiast 28 czerwca neoprezbiter przewodniczył Mszy św. prymicyjnej w rodzinnej Parafii św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Wałbrzychu. W liturgii towarzyszył mu nowo wyświęcony diakon Krzysztof Kądziołka, dając piękne świadectwo braterskiej więzi zrodzonej na drodze wspólnego przygotowania do święceń.

Tegoroczne święcenia są kolejnym znakiem troski Boga o Kościół świdnicki. Ksiądz Paweł Kulesza jest trzecim neoprezbiterem wyświęconym w diecezji świdnickiej w 2026 r. Wcześniej, 23 maja, sakrament święceń prezbiteratu przyjęli ks. Paweł Baczmański oraz ks. Jan Rudnicki.