Kain nie wypowiedział tych słów. Ale tak można streścić logikę jego czynu. Bóg przyjął ofiarę Abla, więc Kain patrzył na brata i widział już nie brata, tylko człowieka, który dostał coś, czego jemu odmówiono. Uznanie dla kogoś staje się osobistą krzywdą. Zamiast zapytać, co się dzieje w jego sercu, Kain chciał usunąć tego, komu się powiodło.
Zawiść rzadko zaczyna się od noża. Częściej od westchnienia: „jemu to zawsze się udaje”. Potem przychodzi podejrzenie: „Ciekawe, jakim sposobem?”. W końcu człowiek czuje ulgę, gdy szczęśliwemu powinie się noga. Nie musi nawet klaskać. Wystarczy, że pomyśli: „a nie mówiłem?”.
Zawiść nie mówi: „chciałbym też zbudować coś takiego”. Mówi: „nie mogę znieść, że zbudował to on”. Katechizm nazywa ją smutkiem na widok dobra drugiego człowieka i nieumiarkowanym pragnieniem, by zdobyć to dobro dla siebie. To grzech główny, bo potrafi rodzić obmowę, nienawiść i radość z czyjegoś nieszczęścia. Nie znaczy to, że każdy grzech główny jest od razu śmiertelny; zawiść staje się śmiertelna, gdy życzy bliźniemu poważnej krzywdy.
Chrześcijaństwo nie mówi, że seks jest brudny. Mówi coś o wiele bardziej skandalicznego: seks jest zbyt wielki, żeby nic nie znaczył.
Nasz czas na ziemi, nasze tu i teraz – skomplikowane i rozchwiane – wymaga stałego rachunku sumienia. Dlaczego nie przeprowadzić go na podstawie siedmiu grzechów głównych? Dotknąć miejsc, które bolą najbardziej, tematów, którymi żyje cała Polska. Bo one, trochę jak w krzywym zwierciadle, pokazują naszą prawdziwą twarz – grzeszność i świętość. Zaczniemy od chciwości, a skończymy na pysze.
Śmierć Benedykta, Jana, Mateusza, Izaaka i Krystyna, pierwszych męczenników Polski obraz umieszczony w kościele opactwa Kamedułów w Bieniszewie
W 1001 r. przebywał w Pereum cesarski krewny Bruno z Kwerfurtu. Pełen zapału, żył Bruno myślą o pracy misyjnej w Polsce i jej krajach ościennych, o czym musiała być mowa w czasie niedawnej wizyty cesarza u Bolesława Chrobrego. Niewątpliwie Bruno skłonił św. Romualda, który myśl misyjną podejmował kilkakrotnie w życiu, do wysłania na północ małej ekipy misjonarskiej. Wybrani zostali do niej Benedykt i Jan, cesarz zaś wyposażył ich w księgi i naczynia liturgiczne, może także w inne środki na drogę.
Gdy w początkach 1002 r. przybyli do Polski, na dworze Bolesława Chrobrego zdziwienia nie wywołali, bo rzecz omówiona musiała być już wcześniej, być może w czasie zjazdu gnieźnieńskiego.
Do trwania w jedności, otwierania serc na słowo Boże i wierności Chrystusowi zachęcił 12 listopada papież Leon XIV wiernych zgromadzonych przed Nuncjaturą Apostolską. Ojciec Święty podziękował im za obecność i entuzjazm, a następnie udzielił błogosławieństwa.
Podziel się cytatem
Prośmy Boga o błogosławieństwo dla was wszystkich, aby pomagał nam być zawsze wiernymi, byśmy otwierali nasze serca, umieli słuchać Jego słowa, a przede wszystkim trwali w jedności jako siostry i bracia w Chrystusie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.