13 kleryków III roku częstochowskiego wyższego seminarium duchownego 18 października przyjęło strój duchowny. Kościół seminaryjny po brzegi wypełnił się rodzinami i przyjaciółmi alumnów, którzy po raz pierwszy założyli sutanny. - Przyjęliście strój duchowny, aby być świadkami Chrystusa - mówił w czasie homilii ks. Grzegorz Szumera, rektor seminarium. Zwrócił uwagę, że sutanna niesie ze sobą Bożą łaskę, ale nie raz może także nam przeszkadzać. To wtedy właśnie przychodzi chwila, aby jeszcze mocniej opowiedzieć się za Chrystusem, nie rezygnując z noszenia stroju duchownego.
Po Mszy Świętej klerycy III roku w auli seminaryjnej zaprezentowali program ewangelizacyjny. Dzieli się świadectwem swojej wiary i tym, co zmieniała w ich życiu decyzja o seminarium.
Nowo obleczonym alumnom życzmy, aby coraz pełniej uobecniali miłującą obecność Boga, gdziekolwiek się pojawią. Niech sutanna służy im w spełnianiu tej misji.
27 sierpnia w klasztorze ojców franciszkanów we Wschowie odbyła się uroczystość obłóczyn.
Swoją formację w postulacie zakończyli bracia Krzysztof, Sebastian i Mateusz. Przyjęli nowe imiona oraz otrzymali habity zakonne, które nałożyli im prowincjałowie o. Leonard Bielecki i o. Alard Maliszewski. Dalej formować będą się w nowicjacie w Leżajsku. Będzie to dla nich czas przygotowań do pierwszych ślubów.
O okolicznościach odejścia Klary z tego świata możemy się dowiedzieć z opowiadań jej sióstr z klasztoru San Damiano, zachowanych w Aktach Procesu Kanonizacyjnego.
Przy końcu swego życia zawołała wszystkie swe siostry i z największą pilnością poleciła im Przywilej ubóstwa. Ogromnie pragnęła mieć zatwierdzenie bullą reguły zakonu, tak żeby mogła przycisnąć bullę do swych ust i potem dopiero umrzeć; i tak jak pragnęła, tak się stało, albowiem kiedy była już bliska śmierci, przybył jeden z braci z listem opatrzonym bullą. Ona wzięła ją z największą czcią i przycisnęła ją do ust, by ją pocałować. A potem, w dniu następnym, wspomniana pani Klara przeszła z tego życia do Pana, zaprawdę jasna, bez zmazy, bez cienia grzechu, do jasności wiecznego światła. Rzecz tę, sama świadek, wszystkie siostry i wszyscy inni, którzy poznali świętość jej, stwierdzają bez wahania1.
W Kościele nazywa się to po prostu posługą i służbą - powiedział w homilii bp Marek Marczak, sekretarz generalny KEP podczas Mszy św. dziękczynnej za kończącą się misję ambasadora RP przy Stolicy Apostolskiej Adama Kwiatkowskiego. W kościele pw. św. Stanisława w Rzymie dziękowano za jego pracę na rzecz relacji Polski ze Stolicą Apostolską oraz za obecność i zaangażowanie w życie polskiej wspólnoty w Wiecznym Mieście.
Rodzina, przyjaciele, siostry zakonne, kapłani posługujący na co dzień w Rzymie i Watykanie oraz Polacy mieszkający w stolicy Włoch podczas Eucharystii dziękowali za cztery lata służby dyplomatycznej Adama Kwiatkowskiego przy Stolicy Apostolskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
