Mówi o sobie, że jest "starym papieżem". Ale przecież wiek czy ograniczenia fizyczne, które w ostatnich latach coraz bardziej dokuczają Papieżowi Janowi Pawłowi II, nie zgasiły w nim woli życia, przenikliwości umysłu i niezwykłej głębi, jaką możemy dostrzec, jeśli tylko umiemy przejść ponad to, co widoczne dla oczu. Jest w Ojcu Świętym tyle młodości i tchnie z niego taka "świeżość", że niejeden młody mógłby mu pozazdrościć. Ale to chyba logiczne, bo kto jest blisko Boga, który jest wiecznością - czyli wieczną młodością - w pewnym sensie nigdy się nie starzeje...
O tym właśnie pomyślałem, kiedy jeden z księży z naszej diecezji, po lekturze listu apostolskiego Różaniec Najświętszej Maryi Panny, powiedział: "Popatrz, jak ten "stary Papież" umie mówić o Różańcu; z jakim zapałem i świeżością, tak jakby ta modlitwa była dla niego ciągle nowa i fascynująca".
Rzeczywiście, Ojciec Święty znowu nas zaskoczył. Zaskoczył tym Listem, w którym osobiste świadectwo przeplata się z głęboką teologią oraz troską o to, by wszystkim nam pomóc wzrastać w sztuce modlitwy. Zaskoczył nas świeżością spojrzenia na modlitwę, która, wydawałoby się, jest tylko praktyką dla starszych ludzi, i której dziś wielu nie rozumie.
Jest też jeszcze inny powód, dla którego Ojciec Święty uważa sprawę modlitwy różańcowej za aktualną. Papież widzi bowiem, że szczególnie dziś pojawia się potrzeba duchowości i wspólnoty chrześcijańskie bardziej niż kiedykolwiek winny być prawdziwymi "szkołami modlitwy". Różaniec może być w tym bardzo pomocny.
Jan Paweł II sam daje tego najlepszy przykład, pisząc, że od najmłodszych lat modlitwa ta miała ważne miejsce w jego życiu duchowym, towarzyszyła mu w chwilach radości i doświadczenia, zawierzał jej wiele trosk i zawsze doznawał dzięki niej otuchy. A kiedy zasiadł na Stolicy Piotrowej, w październiku 1978 r., mówił: "Różaniec to modlitwa, którą bardzo ukochałem. Przedziwna modlitwa! Przedziwna w swej prostocie i głębi zarazem. [...] Oto bowiem na kanwie słów Pozdrowienia Anielskiego (Ave Maria) przesuwają się przed oczyma naszej duszy główne momenty z życia Jezusa Chrystusa. [...] Jakbyśmy obcowali z Panem Jezusem poprzez - można by powiedzieć - Serce Jego Matki. Równocześnie zaś w te same dziesiątki różańca serce nasze może wprowadzić wszystkie sprawy, które składają się na życie człowieka, rodziny, narodu, Kościoła, ludzkości. [...] W ten sposób ta prosta modlitwa różańcowa staje się życiem ludzkim".
Czy nie warto więc choć trochę "odmłodzić" nasz Różaniec i w tę tradycyjną modlitwę wnieść powiew świeżości? Czy nie trzeba uczyć się takiego świeżego spojrzenia? Chyba tak, skoro w innym miejscu wspomnianego Listu Ojciec Święty wyznaje, że przez 25 lat jego pontyfikatu właśnie poprzez Różaniec otrzymał mnóstwo łask.
Cóż znaczy jednak "odmłodzić" Różaniec, jeśli nie właśnie głębiej wniknąć w to, co jest jego istotą, jeśli nie nauczyć się tak go odmawiać, by nie był tylko bezmyślnym powtarzaniem tych samych słów. "Odmłodzić", znaczy więc odkryć w nim "źródło wody żywej", którą jest sam Chrystus, i umieć ją czerpać z tej modlitwy.
Powoli dobiega już końca Rok Różańca. Na łamach naszego tygodnika chcemy raz jeszcze podjąć papieskie zaproszenie do ponownego odkrywania całej głębi zawartej w modlitwie różańcowej, a zwłaszcza tego, co kryje się w nowych tajemnicach światła. Ojciec Święty zaproponował je bowiem jako stosowne uzupełnienie dla dotychczas praktykowanej modlitwy różańcowej. Uczynimy to m.in. przez cykl rozważań ks. Józefa Kudasiewicza - znanego i wybitnego biblisty. Publikację rozpoczniemy od następnego numeru, w ramach rubryki "Rok Różańca Świętego". W dwóch pierwszych medytacjach będziemy mieli okazję zrozumieć Różaniec jako streszczenie Ewangelii i jako modlitwę, w której możemy kontemplować oblicze Chrystusa. Następne medytacje będą poświęcone poszczególnym tajemnicom światła i posłużą jako bezpośrednie wprowadzenie do modlitwy różańcowej.
Wierzę, że przez lekturę tych medytacji - może nie zawsze łatwą, ale na pewno owocną - choć trochę spełnimy to papieskie życzenie: "Patrzę na Was wszystkich, Bracia i Siostry, wszelkiego stanu, na Was, rodziny, chrześcijańskie, na Was, osoby chore i w podeszłym wieku, na Was młodzi: weźcie znów ufnie do rąk koronkę różańca, odkrywając ją na nowo w świetle Pisma Świętego, w harmonii z liturgią, w kontekście codziennego życia".