W kościelnej liturgii w tym czasie przeżywamy dwa wydarzenia związane z kultem aniołów (29 września oraz 2 października). Warto zatem bliżej przyjrzeć się tym niebiańskim istotom. Czas też najwyższy, aby nie kojarzyć aniołów tylko i wyłącznie z historyjkami dla dzieci. Niestety, często też bywają one kojarzone z tandetnymi figurkami lub z postaciami różnorakich gier komputerowych.
Wymawiając wyznanie naszej wiary, potwierdzamy nasze przekonanie o realnym istnieniu aniołów. Mówimy bowiem, że Bóg jest Stwórcą rzeczy niewidzialnych, czyli sfery bytów, do których zaliczamy właśnie anioły. Pismo Święte wspomina o nich ponad 220 razy. W Katechizmie Kościoła Katolickiego czytamy zaś, że aniołowie są niecielesnymi istotami, stworzeniami osobowymi oraz nieśmiertelnymi, które służą Bogu i są Jego wysłannikami. Na ich temat pisał m.in. św. Augustyn, twierdząc, że z natury byty te są duchami, z funkcji zaś są aniołami, najważniejszym zatem motywem ich istnienia jest służenie Bogu i adorowanie Go.
Biblia, posługując się obrazowym językiem, określa liczbę aniołów na „tysiąc tysięcy”, czyli po prostu bardzo wiele. Z imienia natomiast znani są nam trzej. Są nimi: Michał, Gabriel i Rafał – archaniołowie. Przytoczenie ich historii w Piśmie Świętym ma za zadanie ukazać jeszcze bardziej oddanie aniołów w służbie Bogu i opiece nad ludźmi.
Nam szczególnie bliscy powinni być aniołowie stróże. To właśnie oni są uosobieniem Opatrzności Bożej wobec każdego z nas. Pomagając nam, służą Bogu. Od początku naszego zaistnienia troszczą się więc o uchronienie nas od wszelkich niebezpieczeństw i nieustannie orędują u Boga o potrzebne nam łaski. Są w stanie uczynić dla nas bardzo wiele. Jedynie tylko my sami możemy ograniczyć ich możliwości, jeśli zamkniemy się na życiodajny powiew Bożej łaski. Warto wobec tego przypomnieć sobie wyuczoną w dzieciństwie modlitwę: Aniele Boży, stróżu mój… Być może właśnie wtedy na nowo podejmiemy owocną współpracę z naszym osobistym Aniołem Stróżem.
Nie wolno jednak poprzestawać tylko i wyłącznie na modlitwie do aniołów stróżów. My sami, choć należymy do świata widzialnego, możemy stać się częścią jego niewidzialnej strony. Możemy przyczynić się do przybliżenia tego, co niebiańskie, ku temu, co ziemskie. Wystarczy czynić dobro innym, aby już w pewnym sensie stawać się swoistymi aniołami stróżami dla naszych braci i sióstr w wierze.