"W cudowny, tajemniczy sposób z maleńkiej, niewidocznej gołym okiem komórki przemieniłem się w całkiem sporego noworodka. To cud! Jak w najpiękniejszej baśni, w której wielkim czarodziejem jest Bóg. Teraz przede mną kolejna podróż - w nieznany, wielki, zupełnie nowy świat. Tak wiele muszę się jeszcze nauczyć... Ale jedno już wiem na pewno - najważniejsza jest miłość".

Szkoda, że niektórzy nie wierzą, że maleńka, dopiero co poczęta istotka naprawdę żyje i czuje. Nazywają ją embrionem lub płodem, a przecież jest po prostu dzieckiem, tylko jeszcze nie urodzonym. Człowiek istnieje bowiem od momentu poczęcia i od tej właśnie chwili przynależą mu wszelkie prawa.

Człowiek to dziecko Boga

Bronić ludzkiego życia w rzeczywistości deprecjonującej życie i rodzinę - nie jest sprawą łatwą. Tym godniejsze uwagi są działania, które wokół tych wartości skupiają wiernych diecezji sosnowieckiej. W niedzielę, 25 marca br., w Dzień Świętości Życia Wspólnota Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego złożyła uroczyste ślubowanie, biorąc tym samym w modlitewną opiekę dzieci, którym grozi śmierć w łonie matki. " Pragniemy przez ten akt odpowiedzieć na wezwanie Ojca Świętego do budowania cywilizacji życia i miłości. Niełatwe to zadanie, zwłaszcza w dzisiejszych, konsumpcyjnych czasach, ale widząc

coraz to nowych, pełnych zapału obrońców życia, z nadzieją podejmujemy to dzieło modlitwy na kolejne dziewięć miesięcy" - mówiła członkini Wspólnoty.

Uroczystej Eucharystii sprawowanej w bazylice katedralnej w intencji dzieci poczętych przewodniczył pasterz Kościoła sosnowieckiego, bp Adam Śmigielski SDB. "Kościół z wielkim optymizmem patrzy na wartość ludzkiego życia. Mimo że przeżywamy Wielki Post, nasze myśli nie kończą się na krzyżu czy pustym grobie Jezusa, ale idą dalej - ku zmartwychwstaniu. I tym życiem żyje Kościół, który walczy o każde życie ludzkie - zarówno to poczęte, jak i to, które zbliża się do swego finału" - powiedział rozpoczynając Mszę św. Ksiądz Biskup. W homilii Ordynariusz sosnowiecki mówił o bezwzględnej konieczności obrony ludzkiego życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Odwoływał się do dokumentów i stanowisk w tej kwestii dwóch wielkich Polaków: Ojca Świętego Jana Pawła II oraz Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego. " Życie ludzkie rozpoczyna się w momencie poczęcia. Świadome pozbawienie życia ludzkiej istoty jest zawsze zabójstwem. Nie ma takich przyczyn, które usprawiedliwiałyby zabicie bezbronnego człowieka, nawet w tak trudnych sytuacjach życiowych, jak gwałt czy kazirodztwo. Kościół popiera zdrową i szczęśliwą rodzinę, kochające się małżeństwa, otwarte na przekazywanie życia, wychowanie do wartości i opiekę nad dziećmi ( ...). Człowiek to nie średnia wypadkowa ewolucji zwierzęcej, ale przede wszystkim to dziecko Boga" - mówił bp Śmigielski.

"Otwieramy dziś nasze serca na wezwanie Ducha Świętego, by dać świadectwo naszej wiary z wdzięczności za dar życia każdego z nas. Poprzez podjęcie modlitwy w intencji nienarodzonych, których życie, choć pochodzi od Stwórcy, jest zagrożone zabiciem w łonie matki" - powiedział dyrektor Wydziału Duszpasterstwa Rodzin, ks. Kazimierz Rapacz.

Duchowy dar

Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego jest modlitwą w intencji dziecka zagrożonego zabiciem w łonie matki. Trwa dziewięć miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańcowej (Ojcze nasz i 10 Zdrowaś Maryjo) oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. Do modlitwy można dołączyć dodatkowe postanowienie, jak np. częsta spowiedź św., lektura Pisma Świętego, post o chlebie i wodzie, pomoc osobom potrzebującym.

Duchową Adopcję może podjąć każdy, jedynie dzieci podejmują ją pod opieką rodziców. Podejmując ją, należy złożyć przyrzeczenie w sposób uroczysty bądź prywatny. Prywatnie można złożyć przyrzeczenie poprzez przeczytanie formuły przyrzeczenia i odmawianie przez kolejnych dziewięć miesięcy jednej dowolnie wybranej tajemnicy różańca oraz modlitwy w intencji dziecka poczętego i jego rodziców. Dla zapamiętania dobrze jest zapisać datę rozpoczęcia i zakończenia modlitwy, ponieważ miesięczna przerwa przerywa Duchową Adopcję. W takiej sytuacji należy ponowić przyrzeczenie i starać się go bezwzględnie dotrzymywać. Adopcja dotyczy jednego dziecka, którego imię znane jest tylko Bogu.

Duchowa Adopcja powstała po objawieniach w Fatimie. Stała się w ten sposób odpowiedzią na wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, pokuty i zadośćuczynienia za grzechy, które najbardziej ranią Jej Niepokalane Serce. W 1987 r. została przeniesiona do Polski. Pierwszy ośrodek Duchowej Adopcji powstał w kościele Ojców Paulinów w Warszawie. Stąd rozprzestrzeniła się na cały kraj i sięgnęła nawet poza jego granice.

Duchowa Adopcja niesie pomoc przede wszystkim matce. Pozwala jej podjąć decyzję urodzenia dziecka. Kobietom, które zabiły dziecko w swoim łonie, pomaga leczyć wewnętrzne zranienie spowodowane grzechem aborcji.