Nagroda im. ks. Idziego Radziszewskiego przyznawana jest od 1974 roku za wybitne osiągnięcia naukowe w duchu humanizmu chrześcijańskiego. Wśród laureatów znajdują się m.in.: Władysław Tatarkiewicz, Stefan Swieżawski, Izydora Dąmbska, o. Mieczysław Krąpiec, Andrzej Stelmachowski, Anna Świderkówna. Tegoroczną nagrodę im. ks. Idziego Radziszewskiego wręczono ks. prof. Michałowi Hellerowi podczas publicznego zebrania Towarzystwa Naukowego KUL 22 marca w Auli im. kard. Wyszyńskiego. Po raz pierwszy Prezes Towarzystwa Naukowego KUL - ks. prof. Andrzej Bronk wręczył laureatowi oprócz dyplomu statuetkę autorstwa lubelskiego artysty Kazimierza Stasza.

Laudację na cześć laureata wygłosił ks. abp Józef Życiński. Charakteryzując osiągnięcia Księdza Profesora, Ksiądz Arcybiskup powiedział, że "znamienną cechę dorobku naukowego i stylu pracy naukowej u ks. prof. Michała Hellera stanowi jego dążenie do wielkiej integracji intelektualnej". Po pierwsze odnaleźć można u niego poszukiwanie unifikacji w fizyce, która dzięki zastosowaniu nowych kategorii pojęciowych pozwoliłaby przełamać obecny rozdział między kosmologią, a fizyką mikroświata. Po drugie w jego pracach widoczny jest dialog interdyscyplinarny, który umożliwia poszukiwanie prawdy istotnej nie tylko dla fizyków, lecz także dla filozofów i teologów. Ksiądz Profesor obrazuje też życiową integrację logosu i etosu, ukazującą przykład postawy intelektualnej szczególnie doniosłej dla świadectwa życia kapłana, który w Chrystusie poszukuje wzorców uosobionej prawdy. Laureat poszukuje intelektualnych niezmienników, które nie zależą od przyjętego systemu pojęć lecz jawią się jako uniwersalny, intelektualny składnik naszego dziedzictwa kulturowego. W swych publikacjach książkowych ukazuje z jednej strony filozofię otwartą na nowe odkrycia nauk przyrodniczych, z drugiej zaś ukazuje humanistyczny wymiar i kontekst współczesnych nauk przyrodniczych. Według Wielkiego Kanclerza KUL dla środowiska akademickiego czymś inspirującym z dzisiejszego spotkania może być ta refleksja nad pytaniem o odpowiedzialność, za ten styl dialogu Kościoła z myślą współczesną, który jest wyrazem prawdy, humanizmu chrześcijańskiego i odjęcia wyzwań kulturowych.

Po odebraniu nagrody ks. prof. Heller podziękował min. ks. Radziszewskiemu za jego dalekowzroczność, za to, że rozumiał iż Polsce na progu niepodległości będzie potrzebna głęboka, odnowiona nauka i katolicka inteligencja.

Uroczystość uświetnił występ Chóru Akademickiego. Dziękując za nagrodę Zaprezentowany później odczyt przez ks. prof. Michała Hellera "Czas i przyczynowość" dotyczył dwóch pojęć filozoficznych, które zrobiły również karierę w fizyce. Mówił także o modelu fizyki teoretycznej, która nie korzysta z pojęcia punktu, rozpatrując przestrzeń globalnie i zastępuje je pojęciem stanu..

Sylwetka laureata

Ks. prof. Michał Heller, laureat Nagrody im. I. Radziszewskiego 2001, jest profesorem Wydziału Filozofii Papieskiej Akademii Teologicznej, pracownikiem Obserwatorium Watykańskiego, członkiem Zwyczajnym Papieskiej Akademii Nauk i wielu towarzystw naukowych, m.in. Towarzystwa Naukowego KUL, Polskiego Towarzystwa Teologicznego, Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Polskiego Towarzystwa Astronomicznego, International Astronomical Union, European Physical Society, International Society for General Relativity and Gravitation, International Society for Science and Theology.

Jest autorem lub współautorem ponad pięćdziesięciu książek wielu książek, artykułów, recenzji, sprawozdań i polemik, których cechą wspólną jest poszukiwanie pomostów, które pozwoliłyby zespolić dorobek nauk przyrodniczych z osiągnięciami filozofii i teologii w spójnej wizji świata. Idea ta jest bliska wizji intelektualnej ukazanej przez Ojca Świętego Jana Pawła II.

Pełniąc obowiązki kierownika katedry filozofii przyrody nieożywionej na Wydziale Filozoficznym PAT oraz rektora Instytutu Teologicznego w Tarnowie, kierując Ośrodkiem Badań Interdyscyplinarnych oraz organizując Krakowską Grupę Kosmologiczną, ks. Heller troszczy się o bliską więź przedstawicieli nauk przyrodniczych z chrześcijańską tradycją intelektualną i w ten sposób przezwycięża negatywne elementy dziedzictwa pozytywizmu, w którym miejsce wzajemnej współpracy zajmowała nieufność i wrogość.

Dorobek Księdza Profesora Michała Hellera z dziedziny fizyki, w którym szczególnie cenione są prace dotyczące osobliwości kosmologicznej, prezentowany jest na łamach prestiżowych periodyków poświęconych teorii względności i mechanice kwantowej. Popularyzatorskie prace Profesora Hellera dotyczące ewolucji kosmicznej, początkowych stadiów rozwoju wszechświata, humanistycznego wymiaru nauki ukształtowały już mentalność wielu przyrodników, którzy dzięki nim mogli uniknąć nieuzasadnionych uprzedzeń wobec chrześcijaństwa. Fizycy cenią go za umiejętność zastosowania najnowszej aparatury matematycznej do skomplikowanych zagadnień fizyki związanych z kwantowaniem grawitacji. Matematycy podziwiają jego umiejętność zastosowania w fizyce abstrakcyjnych pojęć.