W dniu 4 grudnia 2003 r. w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Lublinie odbyła się konferencja upamiętniająca uchwalenie przez Sobór Watykański II Konstytucji o Liturgii. Była ona okazją do głębszego zastanowienia nad wielką tajemnicą wiary realizującą się we Mszy św., a także stanowiła przypomnienie wprowadzania reformy soborowej w całym Kościele i diecezji lubelskiej. Na spotkanie przybyli ks. dr Bogusław Migut, ks. dr hab. Czesław Krakowiak, ks. inf. prof. Franciszek Greniuk, ks. dr Tadeusz Stolz.
Sacrosanctum Concilium stwierdza dobitnie, że liturgia jest źródłem i szczytem życia chrześcijańskiego, w której Jezus formuje i wychowuje swoją owczarnię. Wyłania nową koncepcję kultu, który nie jest zespołem pobożności prywatnej czy publicznej, ale pochodzi od Chrystusa - Arcykapłana gromadzącego w Duchu i prawdzie. Ponadto przypomina o ofiarniczym charakterze Mszy św., który stanowi jeden z czynników wyróżniających ją od innych celebracji. Soborowy dokument również podkreśla, że Kościół, czyli Lud Boży stanowi jedność z liturgią, ponieważ jest zrodzony z Misterium Paschalnego. Dekret o posłudze kapłanów dodaje, że posługa wychodzi i prowadzi do liturgii, która objawia Kościół jemu samemu i całemu światu. Kapłan „in persona Christi” przewodniczy zgromadzeniu wiernych, którzy na mocy kapłaństwa wspólnego również celebrują Eucharystię.
Reforma miała swój wymiar również praktyczny. W każdym krajowym episkopacie i diecezji została powołana komisja liturgiczna, która pod przewodnictwem biskupa jako moderatora miała za zadanie wprowadzać nowy ryt w życie. W ówczesnej Konferencji Episkopatu Polski zajął się tym bp Franciszek Jop, a w diecezji lubelskiej ustanowił ją bp Piotr Kałwa 4 stycznia 1965 r. Głównymi celami tego gremium było objaśnianie i tłumaczenie nowych ksiąg liturgicznych. Na wielu wizytacjach parafialnych oraz spotkaniach dekanalnych upowszechniano zmiany w sprawowaniu sakramentów św. Szczególną troską objęto Seminarium Duchowne, w którym nowe pokolenia kapłańskie otrzymywały rzeczową informację teoretyczną i praktyczną. Narzędziem pomocniczym w tej materii było wydawanie Wiadomości Diecezjalnych oraz kalendarza liturgicznego. Poza tym Archidiecezjalna Komisja Liturgiczno-Muzyczna podczas swej działalności przygotowała do pełnienia posługi 130 nadzwyczajnych szafarzy Komunii św., w tym 60 sióstr zakonnych. Wykształciła ponadto 600 operatorów kamer filmujących celebracje kościelne.
Na konferencji prelegenci przedstawili również kilka migawek z postaw prezentowanych przez duchownych. Ordynariusz lubelski był wyjątkowo przekonany do zmian zatwierdzonych przez Sobór Watykański II. Popierał wszelkie inicjatywy związane z wprowadzaniem ich. Inni księża także odnajdywali w tych wydarzeniach odnowienie Kościoła i jego „aggiornamento”, czyli przystosowania do dzisiejszego życia. Jednak wielu na początku pozostawało przy trydenckim rycie. Przy stopniowym reformowaniu wielką pomocą stali się młodzi kapłani, którzy idąc na swoje wikariaty rozszerzali zdobytą wiedzę o liturgii.
Pogłębianie znajomości bogactwa i wartości Tajemnicy Odkupienia zawartej w Najświętszej Ofierze jest powinnością każdego chrześcijanina, gdyż jest okazją do zrozumienia samego siebie i bliźniego za pośrednictwem Chrystusa. Konstytucja jest dokumentem przybliżającym piękno liturgii w jej duchowym wymiarze. Stara się na nowo ukazać drogę dla wiernych do pełnego zjednoczenia ze Zbawicielem w Eucharystii.