18 lutego Kościół katolicki wspomina w liturgii bł. Fra Angelico, wielkiego średniowiecznego malarza, dominikanina.
Guido da Pietro urodził się w 1387 lub 1400 r. w Vicchio (Toskania). Młodość spędził we Florencji, gdzie wyuczył się malarstwa. Czuł jednak powołanie do życia zakonnego. W wieku 20 lat wstąpił do zreformowanego konwentu dominikanów w Fiesole. Około 1420 r. otrzymał habit i przybrał imię Giovanni da Fiesole.
Po święceniach kapłańskich został dwukrotnie wikariuszem, a później przeorem konwentu. W Fiesole w latach 1425-38 ozdobił obrazami wiele ołtarzy. Wkrótce sława jego sztuki przekroczyła mury klasztoru: w 1437 r. wykonał freski w krużganku, kapitularzu, w celach i na korytarzu klasztoru San Marco we Florencji.
Zaczęto go nazywać Fra Angelico, tj. Brat Anielski. Wezwany do Rzymu przez papieża Eugeniusza IV, wymalował dwie kaplice w kościele św. Piotra i w Pałacu Watykańskim. Na polecenie kolejnego papieża Mikołaja V przyozdobił jego prywatną kaplicę i apartament (1445-49). Pracował też w Kortonie, w konwencie św. Dominika (1438 r.) i katedrze w Orvieto (1447 r.).
Zmarł w Rzymie 18 lutego 1455 r. w konwencie Santa Maria Sopra Minerva. Do dzisiaj w bazylice znajduje się jego grób z marmurową podobizną.
3 października 1982 r. Jan Paweł II dokonał beatyfikacji Fra Angelico przez zatwierdzenie jego kultu.