Reklama

Halloween jest objawem strachu i słabości

2016-10-31 08:34

Artur Stelmasiak

Artur Stelmasiak

Dynie, wampiry oraz kościotrupy są doskonałą propozycją dla tych, którzy boją się śmierci i postanowili ją wyśmiać. Najgorsze jest jednak, że takiej postawy uczy się w polskich szkołach

Wszystkich Świętych i Zaduszki, czyli Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, jest mocno zakorzenione zarówno w liturgii Kościoła, jak i w polskiej kulturze. Choć religia mówi nam, że charakter tych świąt powinien być radosny, to my jednak tradycyjnie wspominamy najbliższych, ale także zadajemy sobie pytanie o sens własnego życia w kontekście nieuchronnej śmierci. Początek listopada jest wiec czasem, kiedy każdy z nas na miarę własnych możliwości stawia sobie pytania egzystencjalne.

Takich pytań nie lubi współczesny świat, a zwłaszcza dyskurs komercyjnej popkultury. Mainstream, czyli główny nurt przekazu wmawia nam wieczną młodość i szczęśliwość, a prawdziwe wartości są zastępowane konsumpcją i niekończącymi się przyjemnościami. Na masową skalę wpajana jest doktryna uznająca przyjemność, rozkosz za najwyższe dobro, cel życia i główny motyw ludzkiego postępowania. Natomiast unikanie cierpienia i bólu jest podstawowym warunkiem osiągnięcia szczęścia.

Reklama

To, co starożytni nazwali i odrzucili, jako hedonizm, dziś wraca ze wzmożoną siłą. Dlatego podstawowe pytania o kres, sens i cel ludzkiego życia, są tak bardzo odrzucane przez współczesny świat. Nie ma dziś miejsca na refleksję nad sensem życia, a śmierć staje się tematem tabu. Nie dyskutuje się o niej, a jedynie odrzuca i wyśmiewa. Przeniesienie obcej "tradycji" halloween na grunt polskiej kultury masowej ma właśnie ten cel - spłycenie i wyśmianie tematu śmierci, z którą każdy z nas musi się zmierzyć. Są ludzie, którzy celowo propagują to nowe "świętowanie", ale większość czyni to bezmyślnie, z lenistwa, lub też z osobistego strachu przed śmiercią.

Nie od dziś wiadomo, że sarkastyczne obśmiewanie tematu jest tylko pozorną obroną, a w istocie oznacza ucieczkę. W tym przypadku jest oznaką intelektualnej słabości i ucieczką od trudnego tematu śmierci. "Świętowanie" halloween stało się więc wygodną "tradycją" zastępczą, aby nie poruszać tematu, który każdego człowieka nurtuje i uwiera. Najgorsze jest jednak, że od wielu lat takie spustoszenie dokonuje się w publicznych szkołach.

To zjawisko jest już masowe i przekonałem się o nim, gdy mój starszy syn poszedł najpierw do przedszkola, a teraz został uczniem. W przeddzień Wszystkich Świętych dzieci przebierają się za wiedźmy, wampiry, demony i różnego rodzaju trupy, a sale masowo są dekorowane dyniami, wiedźmami i krwiopijczymi nietoperzami. Jest to więc święto, którego dziecko w naturalny sposób powinno się bać i odrzucać, jako coś brzydkiego, przeraźliwego i złego. Nie będę też używał argumentów religijnych, które są dla wszystkich oczywiste. Nie będą tu się rozwodził na temat szkód duchowych wyrządzanych dzieciom oraz wypaczaniu ich zmysłu estetycznego, a jedynie skupię się na kiepskiej kondycji kadry nauczycielskiej.

Moim zdaniem halloween jest po prostu pójściem na łatwiznę i świadczy o lenistwie wielu (na szczęście nie wszystkich) nauczycieli i wychowawców. O wiele łatwiej jest bowiem urządzić dzieciom makabryczną zabawę, niż porozmawiać z nimi o bardzo ważnym sensie pierwszych dni listopada, które są tak mocno zakorzenione w polskiej kulturze. Przeprowadzić wśród dzieci lekcję na poważny temat jest o wiele trudniej, niż urządzić im nic nie wnoszącą zabawę, która w najlepszym wypadku trywializuje zagadnienie śmierci. W efekcie powszechna zabawa w halloween odziera dzieci z naturalnego myślenia, a polskie szkoły masowo uczą ignorancji od najmłodszych lat życia.

Nie jest wcale łatwo odwrócić halloweenowy trend w edukacji, o czym słyszałem i nawet przekonałem się na własnej skórze. Może w mniejszych miejscowościach i miastach jest łatwiej, ale w dużych miastach niestety jest to wyboista droga. Mam osobiste doświadczenia, ale też słyszałem opowieści wielu katechetów, którzy dwoją się i troją, aby przekonać pozostałych członków rady pedagogicznej do zaniechania "tradycji" halloween. Nie jest też łatwo wychowawcom, którzy sprzeciwiają się takiemu "świętowaniu". Jedna z nauczycielek z mojej rodziny, co roku jest uznawana przez innych pedagogów za "nawiedzoną" tyko dlatego, że nie zgadza się, aby dzieci z jej grupy obchodziły halloween.

Dobrą formą przezwyciężania tego szaleństwa, jest odpowiedź organizowania zabawy inspirowanej chrześcijaństwem. Atrakcyjną dla dzieci formą są bale Wszystkich Świętych, kiedy to wykorzystuje się naturalną skłonność najmłodszych do przebierania się za święte postacie. Dzieci uczą się dobrych wzorców i jednocześnie można im przekazać głęboko chrześcijański sens uroczystości Wszystkich Świętych.

Zanim ta dobra tradycja zaczęła się upowszechniać, już pojawili się jej przeciwnicy. Przykładem może być szkoła publiczna, do której uczęszcza mój starszy syn, gdzie jeden człowiek zmienił palny szkoły. Zaczął protestować przeciwko balowi Wszystkich Świętych, aby nie mógł on mieć charakteru ogólnoszkolnego. O ile halloween lub bal przebierańców może być powszechnie organizowany w klasach, świetlicach i salach gimnastycznych w wielu szkołach w Polsce, to okazało się, że tańczące dzieci przebrane za świętych mają pod górkę.

Na wszelki wypadek w tym roku bal Wszystkich Świętych nie został w ogóle zorganizowany. Okazało się, że jedna osoba potrafiła skutecznie sterroryzować całą społeczność szkolną. O ironio, ta publiczna szkoła na warszawskim Bemowie ma demokratycznie wybranego przez uczniów patrona, a jest nim św. Jan Paweł II.

W tym roku nie było balu świętych, ale też nie zorganizowano halloween. Można więc odnieść wrażenie, że przynajmniej częściowo udało się rozwiązać problem. Jednak w kontekście tych zmagań muszę przyznać, że z prawdziwą nostalgią wspominam swoją peerelowską podstawówkę, kiedy w ostatnich dniach października cała szkoła chodziła na cmentarz sprzątać groby obrońców Warszawy w 1939 roku. Nikomu do głowy nie przyszło, by w tym szczególnym czasie robić sobie głupie żarty przebierając się z upiory, wiedźmy i wampiry.

Tagi:
komentarz Halloween

„Zabawa” w… Halloween!

2018-10-31 17:57

Ks. Sebastian Kępa

Jeden z kapłanów został poproszony o zastępstwo w szkole podstawowej w wiejskiej parafii, uchodzącej za pobożną i gorliwą w wypełnianiu praktyk religijnych. Gdy wszedł do jednej z sal, ku swojemu zdumieniu, a później przerażeniu dostrzegł na szafach wydrążone dynie. Jak się okazało w całej szkole zorganizowano konkurs na najbardziej „magiczną” dynię Halloween. Całemu temu wydarzeniu nadano ogromną rangę i prestiż, a na zwycięzcę czekała sowita nagroda w postaci wysokiej klasy odtwarzacza DVD.

Arch.

Warto zastanowić się nad tym, w jaki sposób traktuje się zmarłych, pielęgnuje pamięć o nich. Tym bardziej, że obserwuje się zanik postawy szacunku i miłości dla zmarłych, a w jej miejsce propaguje się postawę zabawy i żartu. Przykładem może tu być uroczystość Wszystkich Świętych, która w chrześcijańskiej kulturze i zwyczajach kojarzyła się zawsze z modlitwą, powagą, nawiedzaniem cmentarzy, zadumą nad przemijaniem.

Od kilku już lat w ten dzień zaczyna pobrzmiewać obca nuta. Coraz częściej mówi się o Halloween – festiwalu demonów, upiorów, wampirów, wiedźm, kościotrupów, wilkołaków i dziwacznych postaci. Wydrążone dynie z zapaloną świeczką można spotkać w wielu miejscach publicznych, a w sklepach pojawiają się maski wampirów i czarownic. Społeczeństwo, dzięki relacjom telewizyjnym z obchodów tego pogańskiego święta i medialnemu szumowi, powoli oswaja się z jego treściami i zaczyna je akceptować. To rzuca także zdecydowanie negatywne światło na uroczystość Wszystkich Świętych i Dzień Zaduszny, poświęcony pamięci zmarłych. Chrześcijańska zaduma nad tymi, jakże istotnymi dla ludzkości wydarzeniami, ulega spłyceniu, a nawet erozji, powoli tracąc na znaczeniu.

Halloween i uroczystość Wszystkich Świętych dotykają śmierci, ale w radykalnie odmienny sposób. Halloween przybiera w maskę z horroru i piekła; Wszystkich Świętych to dzień pełen nadziei, zadumy i Bożego światła. Korzenie Halloween wywodzą się z czarnej magii, a nawet satanizmu. Nie jest przypadkiem, że Anton Szandor La Vey, założyciel „Kościoła Szatana” i autor „Biblii Szatana”, określił Halloween jako najważniejszy dzień w roku dla jego „Kościoła”. Jest to bowiem „święto” wszelkiej maści neopogan, okultystów i spirytystów. Halloween ma bowiem swoje korzenie w modnej wśród okultystów kulturze pogańskich Celtów, którzy witali Nowy Rok właśnie pierwszego listopada. Bogowi śmierci Samhainowi na ołtarzach poświęcano resztki plonów, zwierzęta, a nawet ludzi. Wokół stosu, odurzeni w stanie transu Celtowie, tańczyli taniec śmierci, zapraszając i wypuszczając zarazem duchy ciemności. Zdaniem La Veya, w tym czasie demony mają szczególną moc. Może ona zaistnieć wówczas, jeśli złe duchy będą przywoływane w wigilię 1 listopada. Ze świadectw nawróconych na chrześcijaństwo satanistów wynika wprost, że w tę noc składane są nawet rytualne ofiary z małych dzieci. Sataniści łączą te zbrodnie z celebracją tzw. czarnych mszy i orgii seksualnych, związanych z inicjacyjnym łączeniem się z demonami. Noc z 31 października na 1 listopada – obok Nocy Walpurgii (30 kwietnia) – jest największym świętem lucyferycznym.

W tradycji amerykańskiej to kalendarzowe już „święto”, które zatacza coraz szersze kręgi w kulturach państw europejskich, wygląda pozornie niewinnie. Dzieci przebierają się za czarownice, wampiry, duchy czy diabły. Problem polega jednak na tym, że wszystkie te postaci w tradycji duchowości chrześcijańskiej związane są z osobą Szatana. Poruszanie tych tematów, choćby tylko na poziomie znaczeń i zabawy – przygotowuje na otwarcie się na tę niebezpieczną rzeczywistość duchową. Zamiast modlitwy za zmarłych, jest ich przyzywanie i zaklinanie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Ks. Grzegorz Wiśniewski krajowym moderatorem Eucharystycznego Ruchu Młodych w Polsce

2019-07-18 18:00

ks.sk / Katowice (KAI)

W liście skierowanym do metropolity katowickiego abp. Wiktora Skworca abp Stanisław Gądecki, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski informuje, że ks. Grzegorz Wiśniewski został nominowany na narodowego dyrektora Eucharystycznego Ruchu Młodych.

ermpolska.pl

- Ufam, że ks. Wiśniewski podejmie powierzoną sobie funkcję z zasłuchaniem w Słowo Boże, dynamizmem apostolskim i śląską pracowitością – pisze abp Gądecki.

Eucharystyczny Ruch Młodych jest częścią Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy (Apostolstwa Modlitwy). Opiera się na duchowości czerpiącej z kultu Najświętszego Serca Pana Jezusa.

– Głębokie życie duchowe wzorowane na Sercu Jezusa, głębokie doświadczenie Eucharystii oraz adoracji oraz służba misji Kościoła to istota Eucharystycznego Ruchu Młodych – napisał do ks. Wiśniewskiego ks. Frederic Fornos SJ, międzynarodowy dyrektor Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy oraz ERM.

Eucharystyczny Ruch Młodych jest młodzieżową gałęzią Apostolstwa Modlitwy. Został odnowiony dekadę temu, aby duchowe skarby Kościoła trafiały do jak największej ilości osób, zwłaszcza młodych. Aktualnie Ruch jest obecny w 56 krajach na świecie.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Kraków: o patriotyzmie na barce

2019-07-19 13:27

Łukasz Gołaś SAC

Jak być patriotą we współczesnych czasach? To temat sierpniowej ewangelizacji na barce, która odbędzie się 14 sierpnia (środa) 2019 r. o godz. 19.00 na statku NIMFA pod Wawelem obok Mostu Grunwaldzkiego. Spotkanie poprowadzą uczestnicy Rejsu Niepodległości. Zapraszamy na niezwykły rejs Wisłą. Koszty związane z organizacją spotkania to 10 zł. Rejestracja na stronie www.pallotti.fm

Pallotti.fm
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem