11 stycznia br. w kościele Nawrócenia św. Pawła przy ul. Bernardyńskiej w Lublinie abp Józef Życiński celebrował Mszę św. w intencji osób uzależnionych, ich rodzin
oraz osób niosących im pomoc. Spotkanie zorganizowało Katolickie Stowarzyszenie Pomocy Osobom Uzależnionym AGAPE.
W homilii Ksiądz Arcybiskup, zwracając się do wszystkich, którzy pracują na rzecz osób zagrożonych różnego rodzaju patologiami, podkreślił wielką potrzebę dotarcia z konkretną ofertą pomocy
do osób, które przeżywają dramat zniewolenia nałogami. „Wszyscy pracujący na rzecz tych osób musicie wnosić nowego ducha w środowiska, które dotychczas pozostawały osamotnione. Współcześnie
tak wiele zależy od naszej inicjatywy, dlatego też starajcie się odważnie wychodzić naprzeciw problemom i pomimo trudności bądźcie zawsze ludźmi nadziei. Być tym, który przynosi Boże światło,
to zadanie dla was wszystkich. Ten ośrodek jest takim właśnie miejscem, gdzie wnosi się światło nadziei, w którym Boża łaska zespolona z ludzką wrażliwością serc potrafi czynić cuda
przemiany duchowej osób objętych programem pomocy. Życzę wam wszystkim, abyście cały czas byli ludźmi o wrażliwych i otwartych sercach” - podkreślał Metropolita.
„Katolickie Stowarzyszenie Pomocy Osobom Uzależnionym AGAPE istnieje od 1998 r. i od samego początku swojego istnienia zajmuje się profilaktyką i przeciwdziałaniem
problemom alkoholizmu i narkomanii szczególnie wśród młodzieży” - mówił ks. Jacek Jakubiec, archidiecezjalny duszpasterz osób uzależnionych. Codziennie od poniedziałku do piątku
w siedzibie Stowarzyszenia w godz. 16.00--19.00 dyżurują psychologowie, terapeuci i wolontariusze gotowi udzielić wszelkich porad. „Bardzo często dzwonią do nas
zaniepokojeni rodzice, którzy dostrzegają niepokojące sygnały ze strony swoich dzieci. Obawiają się, że ich pociechy mają kontakt z alkoholem i narkotykami. Kiedy pojawia
się ten problem nie wiedzą, co robić, jak pomóc swojemu dziecku. Staramy się wówczas zorganizować indywidualne spotkanie z terapeutą, by stwierdzić czy rzeczywiście sytuacja jest groźna. W skrajnych
przypadkach staramy się nakłonić osobę uzależnioną do podjęcia wysiłku terapii odwykowej”. Stowarzyszenie współpracuje z Monarem, organizacjami samorządowymi, Krajowym Biurem ds. Przeciwdziałania
Narkomanii czy też Krajowym Centrum ds. HIV AIDS, ponieważ i tego rodzaju problemami zajmuje się AGAPE. By ułatwić dostęp do ośrodka osobom spoza Lublina, uruchomiono filie Stowarzyszenia w Puławach,
Chełmie i Krasnymstawie, gdzie działają punkty konsultacyjno-doradcze.
Inną formą działalności Stowarzyszenia jest organizowanie świetlic dla dzieci. Jedną z nich oficjalnie otworzono 12 stycznia br. przy Bernardyńskiej. Tutaj w godz. 14.00-18.00
pod okiem pedagogów i psychologów dzieci ze Śródmieścia mogą bezpiecznie spędzać wolny czas. Przede wszystkim nie wałęsają się bez celu po ulicach miasta, mogą odrobić lekcje, a następnie
uczestniczyć w zabawach edukacyjnych, uczą się zachowań społecznych, już tutaj objęte są programami przeciwdziałającymi różnym patologiom społecznym. „Ta nasza inicjatywa spotkała się
z dużym zainteresowaniem, bardzo nas to pozytywnie zaskoczyło, na chwilę obecną do świetlicy zapisanych jest 41 dzieci. Myślę, że to bardzo ważne, ponieważ tutaj dzieci są bezpieczne, jak również
rodzice mogą być spokojniejsi o swoje pociechy” - dodaje ks. Jakubiec. „Ponadto dzięki współpracy z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie zostało wytypowanych 600
dzieci, dla których Stowarzyszenie przygotowuje paczki od św. Mikołaja, zabawy choinkowe i karnawałowe, na których wszyscy bawią się naprawdę fantastycznie”.
Wszelkie informacje o działalności AGAPE i formach udzielanej pomocy uzyskać można w siedzibie Stowarzyszenia przy ul. Bernardyńskiej 5 lub pod numerem tel. (0-81)
534-38-87 w godz. 16.00 -19.00.
Pieśń o winnicy zaczyna się jak liryka miłosna: „chcę zaśpiewać memu Przyjacielowi pieśń o Jego miłości ku swojej winnicy”. Prorok występuje jak pieśniarz na uczcie, i słuchacze zapewne przyklaskują, nie przeczuwając, że pieśń jest pułapką. Przyjaciel uczynił dla winnicy wszystko. Żyzne zbocze, okopanie, oczyszczenie z kamieni, szlachetna winorośl (hebr. sorek), wieża strażnicza, tłocznia. Po stronie właściciela nie brakło niczego. Oczekiwanie było zasadne. „A ona wydała cierpkie jagody”. Wtedy pieśń zmienia gatunek i staje się mową procesową: „teraz więc, o mieszkańcy Jeruzalem i mężowie z Judy, rozsądźcie, proszę, między Mną a winnicą moją”. Bóg czyni słuchaczy sędziami we własnej sprawie, dokładnie tak, jak Natan uczynił sędzią Dawida, a Jezus uczyni arcykapłanów (zob. glossę na 27 IX). Wyrok, który słuchacze muszą wydać, spada na nich samych, bo pointa odsłania tożsamość stron: „winnicą Pana Zastępów jest dom Izraela, a ludzie z Judy szczepem Jego wybranym”. Hebrajski oryginał zamyka oskarżenie grą słów nieprzetłumaczalną, a doskonałą: Bóg „oczekiwał mišpat (prawa), a oto mispach (rozlew krwi); oczekiwał sedaqa (sprawiedliwości), a oto seaqa (krzyk uciśnionych)”. Między prawem a bezprawiem jest różnica jednej głoski. Tak blisko siebie leżą w ludzkich dziejach. Zapowiedź kary jest odwróceniem wszystkich dobrodziejstw. Rozebrany mur, zdeptana ziemia, cierń i oset, chmurom zakazano deszczu. Winnica pozostawiona sobie samej to najcichsza z kar. Bóg przestaje przeszkadzać skutkom. Pieśń Izajasza stanie się w ustach Jezusa osnową dzisiejszej przypowieści o rolnikach. Różnica będzie znamienna. U Izajasza zawodzi winnica, u Jezusa dzierżawcy. Winnica, lud Boży, pozostaje dobra. Sąd przenosi się na tych, którym ją powierzono.
List do Galatów zaczyna się bez zwyczajowego dziękczynienia. Zamiast niego Paweł uderza od pierwszych zdań: „nadziwić się nie mogę, że tak szybko chcecie od tego, który was łaską Chrystusa powołał, przejść do innej Ewangelii”. Natychmiast koryguje własne słowa: „innej jednak Ewangelii nie ma”. Są tylko „ci, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową”. Sprawa galacka dotyczyła nauczycieli żądających od pogan obrzezania i Prawa. Paweł widzi w tym zamach na samą istotę łaski. Stąd zdanie o mocy anatemy, powtórzone dwukrotnie dla powagi: „gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy - niech będzie przeklęty!” Greckie anathema estō to formuła wyłączenia, oddania pod sąd Boży. Kanonista zatrzyma się tu z zawodowym dreszczem. To zdanie jest praźródłem kościelnych formuł „anathema sit”, którymi sobory przez wieki obwarowywały granice wiary, i dalekim przodkiem dzisiejszych norm o karach za herezję (kan. 751; 1364). Najważniejsze jest w nim jednak co innego. Nawet autorytet osobisty, choćby apostolski, choćby anielski, stoi niżej niż przekazana Ewangelia. Głosiciel pozostaje sługą depozytu (zob. glossę na 17 IX i 23 IX). „Czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga?” Paweł odsłania kryterium, które rozstrzyga o prawdziwości posługi. Kto chce się przypodobać ludziom, nie jest sługą Chrystusa. Dodaje wyznanie o źródle swojej Ewangelii: „nie otrzymałem jej ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus”. Apostoł pogan nie jest uczniem drugiej ręki. Jego posłannictwo pochodzi z tego samego źródła, co posłannictwo Dwunastu. Wspomnienie św. Faustyny kładzie na ten tekst ciekawe światło. Także jej orędzie przeszło próbę badania przez Kościół, łącznie z okresem notyfikacji i zakazu, zanim zostało rozpoznane. Prywatne objawienie nigdy nie poprawia Ewangelii. Może ją tylko przypominać, i po tym Kościół poznaje jego autentyczność.
Nie zawsze wiemy, dokąd prowadzi nas życie. Maryja w chwili Zwiastowania również nie znała całej przyszłości. Wiedziała tylko, komu może zaufać. Jeśli stoisz przed ważną decyzją, weź dziś Różaniec i zrób z Nią pierwszy krok.
W październiku mamy dla Ciebie 31 powodów, żeby wziąć Różaniec do ręki. Każdego dnia – jeden powód, jedna tajemnica, jedna intencja.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.