Św. Maksymilian wierzył, iż wprowadzając Maryję do ludzkich serc, przyspiesza ich zbliżenie się do Jezusa. Dlatego chciał, aby na całym świecie powstawały Niepokalanowy - miejsca przeznaczone wyłącznie na szerzenie czci Niepokalanej. Sam założył Niepokalanów polski pod Warszawą w 1927 r., a w 1930 r. Niepokalanów japoński.
Pragnął, by powstał także Niepokalanów żeński, w którym młodzież żeńska mogłaby żyć duchem bezgranicznego oddania się Niepokalanej i przyczyniać się do szerzenia Jej czci. Myśl tę zrealizował jego wierny uczeń o. Mieczysław Maria Mirochna, który przez 6 lat pracował z o. Kolbe w Japonii. W 1949 r. powołał on do życia w Japonii zgromadzenie żeńskie pod nazwą Siostry Franciszkanki Rycerstwa Niepokalanej.
Pierwszy Niepokalanów żeński w naszej Ojczyźnie powstał w Strachocinie. Przez swoją modlitwę i pracę siostry starają się uświęcić siebie i innych. Prowadzą parafialne wspólnoty MI. Organizują rekolekcje dla dziewcząt. Spotykają się tu na dniach skupienia lekarze, młodzież przygotowująca się do bierzmowania. Przez cały rok odbywają się tu rekolekcje, np. Akcji Katolickiej, w czasie których siostry służą jak ewangeliczna Marta i propagują ideę MI. Czynią to też wobec pielgrzymów przybywających do tutejszego sanktuarium św. Andrzeja Boboli.