Jubileusz postanowili uczcić modlitwą. Przez cały rok spotykają się na specjalnych rekolekcjach zwanych oazami modlitwy. Są one przygotowaniem do wielkiej jubileuszowej pielgrzymki na Jasną Górę w dniach 12-13 czerwca. Z diecezji warszawsko-praskiej wybiera się już ponad 500 osób, ale lista jest jeszcze otwarta.
Oazowicze przekażą też Papieżowi jubileuszowy list. - Postanowiliśmy wysłać list do Ojca Świętego, który przez te wszystkie lata towarzyszył Ruchowi Światło-Życie. Ma to być też taki nasz mały wyraz wdzięczności jednoczący tych wszystkich, którzy kiedykolwiek zetknęli się z charyzmatem Ruchu. Niektórzy wyrośli już z zaangażowania w oazę, mają swoje sprawy i zajęcia, ale to, czego doświadczyli kiedyś odcisnęło ważny ślad w ich sercach - podkreśla ks. Piotr Główka, odpowiedzialny za Ruch Światło-Życie w diecezji warszawsko-praskiej. Ruch oazowy kształtował i wychował kilka pokoleń Polaków, dla których ważne są takie wartości jak Bóg, Honor i Ojczyzna. Pod listem podpisali się dawni i obecni członkowie oazy. A wśród nich są znani piosenkarze, politycy, osoby ze świata mediów i showbiznesu, m.in. Stanisław Sojka czy Tomasz Zubilewicz.

Oaza i Karol Wojtyła

Oazowicze mogą czuć się tak jakby Wojtyła towarzyszył im, a oni jemu. Poczuli się wyróżnieni, kiedy podczas ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny usłyszeli na krakowskich Błoniach: „Bogu dziękuję za ten Ruch, który przyniósł tyle błogosławionych owoców w sercach młodzieży w minionych trudnych latach, a i dziś stanowi prężne środowisko duchowego rozwoju młodzieży i rodzin”. Po odśpiewaniu Barki Ojciec Święty powiedział: „Ta oazowa pieśń wyprowadziła mnie z Ojczyzny przed 23 laty. Miałem ją w uszach, kiedy słyszałem wyrok konklawe i z nią, z tą oazową pieśnią nie rozstawałem się przez te 23 lata. Była jakimś ukrytym tchnieniem Ojczyzny. Była też przewodniczką na różnych drogach Kościoła. I ona przyprowadziła mnie tu wielokrotnie, na te krakowskie Błonia, pod Kopiec Kościuszki. Dziękuję Ci, pieśni oazowa!”.
Kardynał Karol Wojtyła mocno związany był z Ruchem oazowym jako metropolita krakowski. Odwiedzał grupy oazowe, uczestniczył w dniach wspólnoty. W Episkopacie stał się rzecznikiem kolejnych inicjatyw ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu Światło-Życie. Na ile było to możliwe bronił Ruchu oazowego przed szykanami władz państwowych. Niezapomnianym wydarzeniem dla oazowiczów było dokonanie w 1973 r. przez Wojtyłę aktu oddania Ruchu Światło-Życie Maryi - Niepokalanej Matce Kościoła. To zawierzenie Ruch uznaje za swój „akt konstytutywny”.
Gdy kard. Wojtyła został w 1978 r. papieżem, na audiencji dla Polaków powiedział: „Proszę abyście przeciwstawiali się wszystkiemu, co uwłacza ludzkiej godności i poniża obyczaje zdrowego społeczeństwa, co czasem może aż zagrażać jego egzystencji i dobru wspólnemu, co może umniejszać jego wkład do wspólnego skarbca ludzkości, narodów chrześcijańskich, Chrystusowego Kościoła”. W odpowiedzi na to wezwanie w 1979 r. Ruch Światło-Życie rozpoczął Krucjatę Wyzwolenia Człowieka. Oazowicze w ramach krucjaty podejmują abstynencję od alkoholu oraz modlitwę. Intencją tej praktyki jest wyzwalanie Polaków z nałogów, zwłaszcza z alkoholizmu.
W ubiegłym roku, w związku z jubileuszem, Ojciec Święty skierował na ręce bp. Wiktora Skworca, delegata KEP ds. Ruchu Światło-Życie list: „Bogu dziękuję za te trzy dziesięciolecia «Oazy». Miałem okazję kilka tych lat przeżywać razem z młodzieżą zaangażowaną w Ruchu i z bliska obserwować jak owocna była ta forma duszpasterstwa… Przeżywanie tych tajemnic wydało błogosławione owoce w sercach ludzi młodych, z których wielu dzisiaj prowadzi dorosłe życie w rodzinach, kontynuując wędrówkę drogą Ewangelii. Bogu dziękuję za ich wierność i konsekwencję. Czynię to również w przekonaniu, że formacja oazowa przygotowała ich, aby byli aktywnymi świadkami Chrystusa, a równocześnie świadomymi obywatelami, zaangażowanymi w życie społeczne najbliższego środowiska, regionu czy państwa… Dziś wracam pamięcią do przeżyć z tamtych lat i chcę wyrazić przekonanie, że nowe czasy nie mniej niż dawne potrzebują tego świadectwa. Może nawet bardziej niż kiedykolwiek dotąd…”.

Iskra poszła w świat

Wśród ruchów formacyjnych Kościoła Światło-Życie jest jednym z nielicznych powstałych w Polsce. W lipcu 1954 r. ks. Franciszek Balchnicki zorganizował 2-tygodniowe rekolekcje dla ministrantów z parafii, w której był wikariuszem. Blachnickiemu zależało, żeby chłopcy skupili się nie tylko na słuchaniu nauk, ale by doświadczyli chrześcijańskiego życia we wspólnocie. Rekolekcje dały początek Ruchowi Światło-Życie. Wspólnoty rozwijały się dość szybko aż do 1960 r. Wtedy to władze państwowe zlikwidowały akcję trzeźwościową „Krucjata Wstrzemięźliwości”, prowadzoną przez ks. Blachnickiego. Kapłana na kilka miesięcy osadzono w więzieniu.
Już w 1963 r. udało się wznowić organizowanie rekolekcji oazowych. Ośrodkiem Ruchu stało się Krościenko nad Dunajcem. W 1969 r. uczestnicy letnich skupień zaczęli prowadzić pracę formacyjną również w ciągu roku. Od tego czasu można mówić o istnieniu Ruchu oazowego. Gałąź rodzinna nosi nazwę Domowego Kościoła. Kapłani utworzyli Unię Kapłanów Chrystusa Sługi.
Ukształtowana w Polsce formacja oazowa znalazła także zainteresowanie poza granicami naszego kraju: w dawnej Czechosłowacji, Kanadzie, Austrii, Australii, Brazylii, Francji, Luksemburgu, Bułgarii, Rosji, Kazachstanie, na Litwie, Białorusi, Ukrainie.
W diecezji warszawsko-praskiej wspólnoty oazowe istnieją w 45 parafiach. Spośród nich 21 znajduje się pod opieką księży związanych z oazą. W spotkaniach formacyjnych dla młodzieży uczestniczy ok. 1600 osób. Domowy Kościół tworzy 57 kręgów, liczących po 5 małżeństw z dziećmi.
Na wakacyjne rekolekcje wyjeżdża około 1200 osób. Ks. Główka chwali tutaj owocną współpracę z Seminarium Warszawsko-Praskim. W ubiegłym roku kilkunastu kleryków zgłosiło się na wyjazd. W ten sposób nie tylko mogli zapoznać się z oazową formą duszpasterstwa, ale także służyć pomocą w prowadzeniu rekolekcji.
Księża moderatorzy i opiekunowie raz w miesiącu spotykają się na wspólnej modlitwie i omówieniu pracy we wspólnotach. Także raz w miesiącu odbywają się Dni Skupienia Unii Kapłanów Chrystusa Sługi.
Wspólnoty oazowe diecezji warszawsko-praskiej aktywnie uczestniczą w kształtowaniu liturgii i życia w diecezji - włączają się w organizację diecezjalnych spotkań ruchów w naszej katedrze czy zjazdu młodzieży w Ossowie. W parafiach pomagają w prowadzeniu m.in. katechez, kursów do bierzmowania. Wśród młodzieży starają się promować spędzanie wolnego czasu bez alkoholu i innych używek: tradycją jest organizowanie zabaw karnawałowych bez alkoholu oraz turniejów piłki nożnej i koszykówki dla zespołów parafialnych.

Zainteresowani pielgrzymką jubileuszową Ruchu Światło-Życie mogą zgłaszać się do ks. Piotra Główki, moderatora diecezjalnego: PGlowka@wpraga.oaza.pl lub w parafialnych grupach oazowych. Pełna treść listu do Ojca Świętego znajduje się na stronie internetowej diecezjalnej oazy www.wpraga.oaza.pl

Drogi Ojcze Święty!
Ten rok jest szczególnym rokiem wdzięczności dla wszystkich, którym drogi jest Ruch Światło-Życie, zwany także Ruchem Oazowym. (...) Tyle setek tysięcy Polaków przez te 50 lat miało dar uczestnictwa w Oazie danej Polsce przez Opatrzność Bożą na te trudne czasy. My - dziś ludzie dorośli, którzy kiedyś zostaliśmy ukształtowani w Ruchu Światło-Życie pragniemy dziękować Bogu za bogactwo darów, które otrzymaliśmy. (...)
Ojcze Święty, założyciel Ruchu Światło-Życie ksiądz Franciszek Blachnicki spotkania z Tobą - Kardynałem Krakowskim, a później Papieżem nazwał „godzinami Taboru”, godzinami przemiany. Coś się wtedy przemieniało w świadomości Ruchu. Głoszone wtedy słowo pomagało odkrywać powołanie Oazy i drogę, po której kroczyć ma cały Ruch Światło-Życie.
Także w naszym osobistym życiu spotkania z Tobą Ojcze Święty stawały się „godzinami Taboru” - godzinami przemiany naszych serc. Twoje słowo wielokrotnie stawało się drogowskazem w życiowych wyborach i umocnieniem w trudnych chwilach. Wyrażamy więc ogromną wdzięczność także Tobie nasz Ojcze, który jesteś dla nas znakiem Boga Ojca Niebieskiego.
Wielu z nas w dorosłym życiu także towarzyszy pieśń oazowa „Barka”, którą Ty umiłowałeś. Świętując Jubileusz Ruchu Światło-Życie pragniemy jednoczyć się z Tobą śpiewając: „Pan kiedyś stanął nad brzegiem, szukał ludzi gotowych pójść za Nim, by łowić serca słów Bożych prawdą...”.
Dzisiaj w dorosłym życiu, zaangażowani w życie rodzinne, zawodowe i społeczne pragniemy wyrażać wdzięczność Bogu, gdyż „uczynił nam wielkie rzeczy”. Naszą wdzięczność pragniemy wyrazić podczas Jubileuszowej Pielgrzymki Ruchu Światło-Życie na Jasną Górę w 12-13 czerwcu 2004 roku.
Nieustannie modlimy się za Ciebie!