Reklama

Moje serce bije po polsku

Czesława Kantor, sanoczanka, 18 lat temu wyjechała z Polski. Mieszka w Toronto w Kanadzie, ale jej serce cały czas bije „po polsku”, a nawet „po sanocku”.

Niedziela przemyska 30/2004

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

To dzięki jej pomysłowości i zaangażowaniu, kilka sanockich instytucji prowadzących działalność opiekuńczo-wychowawczą otrzymało pomoc od Polonii kanadyjskiej. Pani Czesława organizuje w Kanadzie kwesty i przesyła fundusze do Ojczyzny. Dzięki jej inicjatywie i niespożytym siłom, udało się skupić Polonię kanadyjską wokół Kościoła. Pani Czesława jest dobrze znana wszystkim, którzy są związani ze środowiskiem Rodziny Radia Maryja. To ona zajmuje się organizacją spotkań Redemptorystów ze słuchaczami Radia w Kanadzie.
W gronie instytucji, które otrzymały wsparcie od Polonii kanadyjskiej, jest ośrodek rehabilitacji dla dzieci, istniejący od 5 lat przy klasztorze Franciszkanów w Sanoku. „Chociaż jestem po zawale, ale zawsze aż coś mnie ściska za serce, kiedy widzę chore dzieci. Im zawsze trzeba pomagać” - powiedziała pani Czesława. Sanoczanka z Kanady ufundowała dla Ośrodka specjalistyczny sprzęt rehabilitacyjny i wyposażenie sal do ćwiczeń. Prawie 300 dzieci, pochodzących z terenu całego Podkarpacia, zgłasza się do Ośrodka na zajęcia rehabilitacyjne, psychokorekcyjne i logopedyczne. Mali pacjenci chorują głównie na porażenie mózgowe, autyzm i zespół Downa.
Uśmiech dzieci i wdzięczność ich rodziców były nagrodą, jaką pani Czesława otrzymała podczas pobytu w czerwcu br. w ośrodku. Do Kanady zabrała miłe wspomnienia, listy gratulacyjne, laurki wykonane przez dzieci dla Polonii oraz głębokie przekonanie, że warto mieć dobre serce.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2004-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Leon XIV radzi starszym księżom, jak radzić sobie z samotnością

2026-02-26 08:16

[ TEMATY ]

kapłani

Leon XIV

Vatican Media

Kapłani powinni od młodości przygotowywać się na to, że w starości nie będą mogli być tak aktywni, aby umieć ofiarować Bogu chwile samotności – wskazał Leon XIV w odpowiedzi na pytanie jednego ze starszych kapłanów, jak księża mają radzić sobie z samotnością i chorobą. Zachęcił młodszych kapłanów, by towarzyszyli starszym.

Co mogą czynić starsi księża, aby po latach aktywności nie czuć się na emeryturze lub w chorobie samotni i izolowani – zapytał jeden z rzymskich księży Papieża Leona XIV, podczas audiencji u Ojca Świętego. Dodał, że ze swego doświadczenia jako osoby starszej od Papieża wie, że wielu starszych księży odczuwa samotność po życiu całkowicie poświęconym Ewangelii i Kościołowi. „Po tak wielu spotkaniach z ludźmi, tak wiele samotności. Wielu dotkniętych chorobą musiało wycofać się jeszcze przed osiągnięciem wieku emerytalnego” – mówił ksiądz. I zapytał, jakie sugestie może Papież przekazać tym kapłanom, a także jak kapłani starsi mogą pomagać młodszym w głoszeniu z pasją Słowa Bożego.
CZYTAJ DALEJ

Barbara Nowacka: powinien być zakaz używania telefonów w szkołach podstawowych

2026-02-25 10:10

[ TEMATY ]

minister Nowacka

Barbara Nowacka

PAP/Adam Warżawa

Barbara Nowacka

Barbara Nowacka

Minister edukacji Barbara Nowacka uważa, że używanie telefonów komórkowych przez dzieci w szkołach powinno być ograniczone. Zakaz - jak powiedziała w RMF FM w środę - miałby obowiązywać na lekcjach w szkołach podstawowych.

Minister edukacji była pytana m.in. o to, czy w szkołach powinno być zakazane używanie telefonów komórkowych, a także o zapowiedziane ograniczenie dostępu do mediów społecznościowych dla dzieci poniżej 15 roku życia.
CZYTAJ DALEJ

Pusty dzban mojego życia

2026-02-26 09:12

[ TEMATY ]

rozważanie

rozważanie Słowa Bożego

Amata J. Nowaszewska CSFN

Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa

Chrystus i Samarytanka, Muzeum Archidiecezjalne Warszawa

Wyszła z dzbanem na rękach po wodę. Zwyczajny obraz ludzkiego życia. Zmusiła ją życiowa potrzeba. O tej porze nikt nie wychodzi z domu, gdy słońce stoi w zenicie. Trudno też spotkać kogokolwiek na drogach czy ulicach. Jedynie podróżni zatrzymują się przy studniach, by zaczerpnąć wody. Nie chciała nikogo spotkać. Chciała być sama. To była dobra pora – nikt nie wychodził na zewnątrz, nikt nie widział, nikt nie pytał. Wszystko, co żyje, szuka cienia, jakiegoś schronienia przed upałem. A ona, ukradkiem, niezauważona, chciała szybko dojść do studni, tak by nikt jej nie zobaczył, nikt jej nie spotkał i skrycie wrócić szybko do domu.

Niosła ze sobą pusty dzban, tak jak niesie się swoje puste, poplątane życie. Pragnienia, których woda nie potrafi ugasić. Codzienne ludzkie doświadczenia i zmagania. Troski. Pustkę serca i samotność. Swoje pragnienia i głód, którego nikt nie potrafi nazwać. Idzie sama – wtedy, gdy nikt nie patrzy, nikt nie pyta, nikt nie ocenia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję