O św. Annie, matce Maryi i babci Pana Jezusa, tak naprawdę wiemy niewiele. Wywodzące się z hebrajskiego imię Anna znaczy „łaska”. Anna była żoną Joachima. Oboje z mężem pochodzili z królewskiego rodu Dawida i zamieszkali w Nazarecie. Tradycje różnie opisują ich życie i okoliczności najważniejszego w nim wydarzenia - narodzin ich córki Maryi, która została wybrana przez Boga na Matkę Zbawiciela. Wszystkie tradycje wydają się jednak być zgodne, że okoliczności narodzin ich córki były cudowne, a Anna powiła ją, będąc już w podeszłym wieku.
Św. Anna jest czczona w Jordanowie (na północ od Świebodzina). Tamtejszy kościół wraz z ołtarzem i znajdującym się w nim obrazem św. Anny został wzniesiony staraniem cystersów paradyskich w pierwszej połowie XVI w., a poświęcił go w 1629 r. sufragan wrocławski bp Jan Baltazar von Liesch de Horland.
Odnowiony w 1934 r. ponadmetrowej wysokości obraz nieznanego autora znajdujący się w ołtarzu głównym przedstawia św. Annę stojącą pod baldachimem. Poniżej świętej znajduje się jej córka Maryja w srebrnej koronie trzymająca na kolanach Dzieciątko Jezus. Św. Anna trzyma rozłożone ręce nad nimi i patrzy na Dzieciątko.
Wiadomo, że kult św. Anny był tu żywy na początku istnienia kościoła. Później nieco osłabł i odżył mocno na początku XX w.