Kapłan i naukowiec

Ks. Jan Flis studiował w latach 1963-1969 filozofię i teologię na KUL-u, święcenia kapłańskie otrzymał w 1969 r., w latach 1972-1976 odbył studia doktoranckie w zakresie nauk biblijnych, a w 2000 r. uzyskał habilitację. Był wikariuszem w Turobinie, Chełmie (parafia Rozesłania Świętych Apostołów), Horodle, Zamościu (parafia Świętego Krzyża), Rejowcu i Lublinie (parafia Świętej Rodziny i Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny) oraz proboszczem w Giełczwi. Wykładał egzegezę Nowego Testamentu w Seminarium Księży Marianów oraz w Instytucie Wyższej Kultury Religijnej przy KUL-u. Jest autorem wielu publikacji, opracował też film wideo na środkowoeuropejskie Dni Katolików. Obecnie ks. Flis jest proboszczem w parafii Sigmundsherberg w Austrii.

Spotkanie z rodakami

Było to drugie w tym roku, modlitewne i uroczyste spotkanie Księdza ze swoimi rodakami z racji jego jubileuszu 35-lecia kapłaństwa. Pierwsze odbyło się 20 czerwca br., kiedy to Jubilat odprawił Mszę św., a następnie odbył rozmowy w gronie swoich kolegów i koleżanek ze szkoły podstawowej. Głosząc zaś kazania, przypomniał genezę swego powołania, które zawdzięcza rodzicom i ks. prał. Stefanowi Jastrzębskiemu. Wyeksponował też znaczenie modlitwy Ojcze nasz, podkreśliwszy jej wagę w doczesności i w wieczności. Analizował zwłaszcza formułę „bądź wola Twoja”, popierając przywołanym przykładem znanym z długoletniej pracy kapłańskiej, jak warto nawet w najtrudniejszych chwilach życia zaufać Bogu. Przypomniał też, że obecnie tylko dwóch księży wywodzi się z parafii Polichna, więc zachęcał wiernych do modlitwy o powołania kapłańskie, by „Kościołowi nigdy nie zabrakło robotników na żniwo swoje”. Dziękował również tym, którzy modlitwą wspierali jego powołanie tak, by pozostał wierny i mógł trwale je realizować.

Rola kapłana

Przeżyty odpust ku czci patrona proboszczów uświadamia nam, że gdzie jest kapłan, tam odprawia się Msza św., tam obecna jest sakramentalna ofiara męki Chrystusa. Kapłani, w swojej postawie religijnej i misji służenia człowiekowi w jego drodze do Stwórcy, jednoczą się przy ołtarzu z Chrystusem jako celebransi, zanoszą Bogu od ludzi i za ludzi ofiarę i modlitwę. Ich długa, częsta i żarliwa modlitwa przysposabia duszę do kontemplacji, ułatwia mistyczny związek z Chrystusem. Gotowość na wszelkie poświęcenie, obrona świętości chrześcijańskich i narodowych, to cnoty kapłanów wzorowo posługujących Bogu.