Prośba o konsekrację

Ks. kan. Alfred Piśniak - proboszcz parafii św. Marcina w Wiewcu, wyrażając radość z konsekracji kościoła filialnego w Krzywanicach, prosił Metropolitę Częstochowskiego o dokonanie tej liturgicznej czynności: „Biskup jako Boży włodarz jest wysłannikiem Pana Zastępów. Prosimy Cię, Księże Arcybiskupie, przyjmij tę budowlę i uczyń ją miejscem godnym przebywania Boga Zastępów”. Odpowiadając na tę prośbę, abp Stanisław Nowak wytłumaczył zgromadzonym symbolikę otwierania drzwi kościoła i wprowadził przez nie lud Boży: „Ten kościół jest dla nas - Bóg pragnie, byśmy do Niego przychodzili i byli kiedyś zbawionymi”.
Pragnienie zbawienia po raz pierwszy wyrażone zostało w sakramencie chrztu św., kiedy staliśmy się dziećmi Ojca Niebieskiego. Jednak popełniany przez nas grzech jest tym, co oddziela nas od Boga. Na początku liturgii Dostojny Celebrans dokonał obrzędu pokropienia wodą święconą zgromadzonych wiernych, a także ścian kościoła i ołtarza. Czynność ta przypomniała pierwszy sakrament, obmyła z grzechów powszednich oraz zapowiedziała, że miejsce to służyć będzie zbliżaniu się stworzenia do Stwórcy.

Świątynia - miejsce Słowa Bożego

Jednym z najskuteczniejszych sposobów jednoczenia się człowieka z Bogiem jest słuchanie Jego słowa. Dlatego też tego dnia Liturgia Słowa rozpoczęła się od ukazania ludowi księgi Pisma Świętego i wypowiedzenia słów: „Niech w tej świątyni rozbrzmiewa słowo Boże, aby Wam odsłaniać tajemnicę Chrystusa i przyczyniać się do Waszego zbawienia w Kościele”.
W homilii, wchodzącej w skład Liturgii Słowa, Ksiądz Arcybiskup zwrócił uwagę, że owocne będzie dzisiaj dla nas zauważenie, że „Bóg otwiera nam bramy swego Domu i w nim wyraźnie do nas przemawia. Dostrzeżenie tego i nieustanne przychodzenie tutaj zaspokajać będzie to wszystko, co nazywa się szukaniem, dążeniem, pragnieniem Miłości. Najwyższy bowiem mógłby przecież być dla swoich stworzeń niedostępny, a jednak zaprasza: «przyjdźcie do Mnie», «szukajcie», «proście»”.

Świątynia - miejsce ofiary Chrystusa

Śpiewem Litanii do Wszystkich Świętych oraz umieszczeniem w ołtarzu relikwii św. Jozafata Kuncewicza, biskupa i męczennika, rozpoczął się obrzęd namaszczania świętym olejem ołtarza i ścian kościoła, który poprzedzony został odśpiewaniem modlitwy konsekracyjnej. Następnie miało miejsce okadzenie ołtarza, kościoła i zgromadzonych wiernych. Iluminacja świątyni, czyli zapalenie świec i świateł, symbolizowało Chrystusa - Światłość Świata, który ma rozjaśniać mroki grzechów i ludzkie drogi.
Wierni, doceniając znaczenie liturgii w ich życiu, złożyli w procesji z darami paramenty liturgiczne potrzebne do jej celebracji, m.in.: tabernakulum, monstrancję, kustodia, ornat, stułę, ampułki, różaniec i gong. Do ofiarowanego tabernakulum Ksiądz Arcybiskup w uroczysty sposób przeniósł Najświętszy Sakrament i zapalił wieczną lampkę, która - jak powiedział - „palić się już będzie nieustannie, by przypominać o wyjątkowej obecności Kogoś, kto pozostał z nami aż do skończenia świata”. Ilekroć wierni będą gromadzić się w tym miejscu, tylekroć spełniać się będą na nich słowa zanoszonej tego dnia do Boga modlitwy: „Niech (ten) kościół stanie się domem zbawienia i przybytkiem niebieskich tajemnic. Niech tutaj rozbrzmiewa Ewangelia pokoju i niech odbywają się święte obrzędy. Niech Ci, którzy będą w nich uczestniczyć pouczeni słowem życia i umocnieni łaską Bożą, pielgrzymując przez doczesność, dojdą do wiekuistego Jeruzalem, w którym, dobry Ojcze, zjednoczysz ze sobą wszystkie dzieci swoje, rozproszone po całym świecie”.

Radość z konsekracji

Budowę kościoła w Krzywanicach rozpoczął śp. ks. kan. Bogdan Kanafa, proboszcz parafii w latach 1967-91, przy znacznym zaangażowaniu ówczesnego wikariusza - ks. Andrzeja Pękalskiego. Ukończył ją ks. kan. Alfred Piśniak, a poświęcenia dokonał w kwietniu 1992 r. bp Miłosław Kołodziejczyk.
W uroczystości udział wzięli m.in.: ks. kan. Stanisław Fit - dziekan dekanatu brzeźnickiego, ks. kan. Janusz Chylewski - dziekan dekanatu rozprzańskiego, ks. prał. Mirosław Suchosz, ks. kan. Emil Cudak, ks. kan. Andrzej Pękalski, ks. Benedykt Stanek. Ksiądz Proboszcz serdecznie dziękował wszystkim nie tylko za udział w uroczystości, ale przede wszystkim za wytrwałą pracę, dzięki której mogła odbyć się konsekracja kościoła. Nie zapomniał także o tych, którzy przeszli już do wieczności, a za życia służyli tej świątyni.
Kończąc uroczystość, Ksiądz Arcybiskup zwrócił się raz jeszcze do mieszkańców Krzywanic z przesłaniem, by posiadanie kościoła filialnego z nieustanną obecnością Chrystusa - Emmanuela odczytali jako zadanie: „Radujcie się i czujcie się szczęśliwi (...) macie kawałek nieba na ziemi. Kościół pw. Miłosierdzia Bożego niech przypomina o nawiedzeniu parafii i rodzin przez obraz «Jezu, ufam Tobie» oraz wyznacza drogę życia, wiodącą do świętości. Możecie chodzić drogami Bożymi; macie tu przecież drogę krzyżową, ołtarz do składania ofiary, Najświętszy Sakrament...”.