Jaki model świętości?

Przygotowując się do naszego lokalnego "jubileuszu świętości" chcemy zaprosić naszych Czytelników do wspólnej refleksji nad istotą świętości oraz nad aktualnością tego modelu, jaki zostawiło nam Pięciu Braci. W związku z tym postawiliśmy trzy pytania:

1. Jaki jest współczesny model świętości, odpowiadający czasom, w których żyjemy?

2. Który z wymiarów świętości Pięciu Braci z Międzyrzecza wydaje się dzisiaj najbardziej aktualny, najbardziej potrzebny?

3. Papież Jan Paweł II pisze: "Człowiek wierzący, traktujący poważnie swoje chrześcijańskie powołanie, w którym męczeństwo jest możliwością zapowiedzianą już w Objawieniu, nie może usunąć tej perspektywy z horyzontu własnego życia" (IM 13). Co dzisiaj znaczy być męczennikiem, gdy "nie potrzeba już świadectwa krwi"?

Na pytania te dotychczas odpowiedzieli: ks. kan. Ryszard Kolano, s. Janina Kamińska, Michał Blicharczyk, Ewa Dobrowolska, ks. Dariusz Gronowski, Jolanta Janisio, ks. inf. Henryk Guzowski, Jolanta Życzkowska, ks. Wojciech Miłek, Stanisław Rzeźniczak, Ewelina Kosińska, Jolanta Kwiecień, Kazimierz Kulas. Dzisiaj publikujemy wypowiedź Włodzimierza J. Chrzanowskiego. Zapraszamy naszych Czytelników do wzięcia udziału w dyskusji. Dziękujemy za już przesłane teksty. Najciekawsze wydrukujemy.

1. Myślę, że współczesny model świętości ukonkretnienia się między innymi naszą pozytywną odpowiedzią na apele Piotra naszych czasów, następcy Chrystusa - Ojca Świętego Jana Pawła II, abyśmy u progu nowego milenium chrześcijaństwa podjęli świętowojciechowe dzieło ewangelizacji i tym, którzy zapomnieli o Chrystusie i Jego nauce, pomogli odkryć Go na nowo. Stanie się tak wtedy, gdy "dostrzegą ( oni) w naszym życiu świadectwo chrześcijańskiego miłosierdzia i heroicznej miłości...".

2. Należy zadać sobie pytanie: Co świętość oznacza dla nas, ludzi borykających się z trudnościami codziennego życia, dla których osobisty, rodzinny i ojczyźniany kontekst stanowi często przeszkodę w próbie naśladowania miłosierdzia św. Alberta, miłości św. Maksymiliana. Pięciu Braci Męczenników z Międzyrzecza - Benedykt, Jan, Izaak, Mateusz i Krystyn, którzy w pełnej akceptacji przyjęli nawet śmierć męczeńską, uczy nas właśnie tej akceptacji przyjęcia bez zastrzeżeń miejsca i roli, w jakich postawiła nas Opatrzność.

3. Dziś "nie potrzeba już świadectwa krwi", którą przelewali za wiarę wszyscy święci męczennicy, nie ma dla nas tu i teraz innej możliwości uświęcenia poza konkretnością naszego życia. I wszystko to, co odchyla się od tej konkretności, jako żal za czymś wielkim i spektakularnym, może być odchyleniem od woli Bożej. I to jest ta nadzieja na nasze włączenie się w dzieło nowej ewangelizacji i na nasze zasługiwanie przed Bogiem, ta umiejętność zejścia z Chrystusem na samo dno codzienności w całym wymiarze jej funkcjonowania i przyjęcia jej w nadziei, że przez nią, przez tę codzienną zwyczajność, osiągniemy nadzwyczajność. I to jest świętość, do której jesteśmy powołani.