Po kilkunastu tygodniach wewnątrzrządowych tarć, napięć, przepychanek... - poznaliśmy wreszcie rozmiary dziury budżetowej: 20 miliardów dolarów ( 88 mld zł). Tyle pożyczył Gierek od Zachodu, a obrosłą procentami tę kwotę spłacamy do dziś - i spłacać będziemy jeszcze przez lat kilka...

Kto spłaci ujawnioną ostatnio dziurę budżetową?

Oczywiście - podobnie jak Gierkowe 20 mld dolarów, i te nowe 20 miliardów spłaci "naród", jednak nie od rzeczy będzie zapytać, na kogo spadną główne ciężary spłaty: czy na biurokrację ( głównego beneficjenta powstałej dziury budżetowej) - czy na ludzi pracy, wytwarzających dochód narodowy?

Już dziś rysują się dwie odpowiedzi na to pytanie. Pierwszą da się wyczytać z rozmaitych wypowiedzi polityków lewicy, bez względu na partie, w jakich działają; drugiej odpowiedzi udzielają polityczne środowiska prawicowo-konserwatywne.

Odpowiedź lewicy zmierza do podwyższenia możliwych podatków i pobudzenia inflacji. I tak - w ramach tej cynicznej "recepty" - proponuje się m.in. zwiększenie podatku VAT na artykuły dziecięce, wprowadzenie podatku importowego (podniesie on cenę nie tylko wyrobów importowanych, ale i analogicznych wyrobów krajowych...), podniesienie podatku akcyzowego na "wyroby luksusowe" (np. samochody, nie wiedzieć czemu, uznano za luksus...), opodatkowanie odsetek od oszczędności bankowych, wycofanie się z korzystnych dla podatnika zmian progów podatkowych oraz podniesienie wszelkich opłat administracyjnych ( skarbowych, sądowych, administracyjnych)... Recepta lewicy na likwidację dziury budżetowej oznacza więc drastyczne i drakońskie obciążenie obywateli, zwłaszcza pracujących i wytwarzających dochód narodowy, dodatkowymi, ogromnymi ciężarami finansowymi. Grozi to dalszym spadkiem produkcyjności, regresem gospodarczym, napięciami społecznymi - a w konsekwencji inflacją: inflacja, oczywiście, najsilniej uderza w najbiedniejszych, a prawie niezauważalna jest dla wszelkiego rodzaju biurokracji, tak państwowej, jak samorządowej... Innymi słowy mówiąc: recepta lewicy na likwidację dziury budżetowej brzmi: niech "cały naród" poniesie te koszty, ale za wyjątkiem tych, którzy żyją z władzy, więc z cudzych podatków...

Odpowiedź politycznych środowisk prawicowo-konserwatywnych brzmi odwrotnie: jako że tę dziurę budżetową wywołał (spowodowany pseudoreformami) rozrost biurokracji i kosztów funkcjonowania państwa ( popierany nie tylko przez rządzące AWS i UW, ale i SLD!) - przeto likwidacja dziury budżetowej musi zmierzać przede wszystkim do ograniczenia kosztów funkcjonowania państwa. Innymi słowy mówiąc: to ta wielka warstwa ludzi w Polsce, która żyje dzisiaj z władzy i z cudzych pieniędzy, powinna przede wszystkim ponieść koszta spłaty. W konsekwencji potrzebna jest więc likwidacja zbędnych ministerstw, ograniczenie liczby radnych, likwidacja skandalicznych tzw. funduszy pozabudżetowych, może wycofanie się z trójszczeblowej struktury administracyjnej (likwidacja powiatów?), odstąpienie od kas chorych, ograniczenie dotychczasowych form pomocy socjalnej (z której bardziej korzysta biurokracja udzielająca tej " pomocy", niż ludzie jej potrzebujący...).

Niech nikogo nie myli fakt, że niektóre z tych rozwiązań przechwycił od prawicy i zaproponował ostatnio (kampania wyborcza trwa...) SLD: partia, która głosowała - wraz z UW i AWS - za zwiększeniem biurokracji o 40 tys. (administracja powiatowa) miałaby po objęciu władzy ograniczać tę biurokrację? Nie bądźmy aż tak naiwni... Tu trzeba bardziej wiarygodnego podmiotu politycznego, o czym warto pamiętać w dniu wyborów.