W przeprowadzeniu I Synodu Diecezji Rzeszowskiej dużą pomocą były wnioski i wytyczne II Polskiego Synodu Plenarnego. Wtedy właśnie powstały w naszej diecezji zespoły synodalne przygotowujące materiały do synodu ogólnopolskiego. Po jego zakończeniu włączyły się one w pracę I Synodu Diecezjalnego, kontynuując wiele tematów i korzystając z wydawanych tam opracowań. Na spotkaniach zespołów synodalnych odbywały się rozmowy świeckich z duszpasterzami na tematy podjęte przez Synod, w czasie trwania którego zostało skierowanych do wszystkich parafii 15 biuletynów.
W pracy Synodu znalazły odniesienie ogłaszane w tym czasie encykliki, adhortacje i listy apostolskie Ojca Świętego Jana Pawła II. Z radością zostało przyjęte Jego błogosławieństwo wraz z listem apostolskim W nadchodzące Nowe Tysiąclecie (Novo millennio ineunte). W czasie trwania synodu ukazały się: list apostolski O Różańcu NMP (Rosarium Virginis Mariae), encyklika o Eucharystii (Ecclesia de Eucharistia), adhortacja Kościół w Europie (Ecclesia in Europa) i ostatni list apostolski Pozostań z nami, Panie (Mane Nobiscum Domine).
W pracy diecezjalnych zespołów synodalnych realizowały się postulaty II Soboru Watykańskiego, który docenił wielkie znaczenie wiernych świeckich w Kościele i ukierunkował pracę hierarchicznego Kościoła na większą współpracę ze świeckimi, na ich zaktywizowanie w działaniu apostolskim.
Trzyletnia praca zespołów synodalnych służyła głębszemu zrozumieniu treści ewangelicznych w odniesieniu do współczesności. W tym dziele Chrystus potrzebuje także ludzi świeckich. Ta wspólna odpowiedzialność jest źródłem i formą odnowy Kościoła w perspektywie III tysiąclecia. Takie widzenie Kościoła, w którym odpowiedzialność za przekaz wiary nie jest zarezerwowana tylko dla biskupów i ich współpracowników, leżało u podstaw idei synodalnej.
Drugim członem pracy Synodu było tworzenie prawa dla naszej diecezji.
Katedra rzeszowska zgromadziła 20 listopada br. wielką rzeszę wiernych na Mszy św. kończącej prace I Synodu Diecezji Rzeszowskiej. Mszy św. koncelebrowanej przewodniczył ordynariusz rzeszowski bp Kazimierz Górny w asyście bp. Edwarda Białogłowskiego i około 200 kapłanów diecezjalnych. Oprawę liturgiczną przygotowali alumni Seminarium Rzeszowskiego z chórami katedralnym i seminaryjnym.
Słowo Boże wygłosił metropolita przemyski, Przewodniczący Episkopatu Polski abp Józef Michalik, który trzy lata temu otwierał rzeszowski Synod. Podkreślił on wielką rangę Synodu, który po raz pierwszy odbywał się w naszej diecezji i wpisał się w odnowę Kościoła w duchu uchwał II Soboru Watykańskiego. Arcybiskup nazwał go świadectwem kolegialności w stanowieniu prawa kościelnego i przejawem docenienia świeckich w kształtowaniu oblicza Kościoła. Odwołał się również do ostatniego listu apostolskiego Jana Pawła II Pozostań z nami, Panie i życzył żeby Chrystus towarzyszył w realizacji podjętych zadań. Mszę św. zakończyło uroczyste Te Deum.
W sesji kończącej Synod ks. Wiesław Szurek (reprezentujący Komisję Główną) wyrażając wdzięczność Bogu, który pozwolił naszej diecezji przejść historyczną drogę wielowiekowych metropolii i wypracować statuty, poprosił Biskupa Ordynariusza, jedynego prawodawcę diecezji, o ich zatwierdzenie. Biskup Edward Białogłowski - przewodniczący Komisji Głównej ukazał przebieg pracy zespołów synodalnych, ilość i tematykę sesji z głosowaniem nad statutami. Przedstawił zawartość dokumentu końcowego.
Dekret odczytał ks. Jan Szczupak. „[...] Na większą chwałę Boga Wszechmogącego w Trójcy Świętej jedynego i ku uczczeniu Najświętszej Maryi Dziewicy Niepokalanej oraz dla rozwoju życia duchowego diecezjan zatwierdzam uchwały I Synodu i ogłaszam je jako diecezjalne partykularne prawo [...]”. Dokumenty synodalne będą obowiązywać od uroczystości patrona diecezji św. Józefa Sebastiana Pelczara, (19 stycznia 2005 r.). Dekret podpisał Biskup Ordynariusz Kazimierz Górny i ks. Jan Szczupak sekretarz synodu. Spełnienie się uchwał Biskup Ordynariusz zawierzył Matce Najświętszej i patronom diecezji św. Józefowi Sebastianowi i bł. Karolinie.
Realizacja uchwał I Synodu Diecezji Rzeszowskiej u swego początku przypada na Rok Eucharystii. Nadaje to szczególny charakter pastoralny dokumentom synodalnym. Chrystus Eucharystyczny obecny zawsze w centrum diecezji, parafii, rodziny i każdego wierzącego - to wielki program i wielkie zadanie.