Poszukiwanie dróg nieustannego nawracania się ku radykalizmowi wiary dało początek Ruchowi Rodzin Nazaretańskich, który został w 1985 r. założony przez ks. Tadeusza Dajczera, śp. ks. Andrzeja Buczela oraz grupę osób świeckich. Główne myśli opisujące duchowość Ruchu zostały zawarte w legendarnej już książce ks. Dajczera Rozważania o wierze. Została ona wydana w ponad 30 krajach świata i ciągle cieszy się ogromną popularnością. Wiele osób po jej lekturze przeżyło głębokie nawrócenie.
Duchowość Ruchu jest prosta. - Chodzi o dojście do jedności z Chrystusem - mówi ks. Tomasz Gill, moderator Ruchu Rodzin Nazaretańskich w diecezji warszawsko-praskiej i proboszcz parafii Zmartwychwstania Pańskiego na Targówku. Członkowie Ruchu poddają się działaniu Boga budując wspólnotę życia z Maryją, naśladując Jej postawę całkowitej uległości wobec Bożej woli. Rodzi to głęboką potrzebę modlitwy, ofiary, zapomnienia o sobie, pokory i ubóstwa duchowego.
- Systematyczne pogłębianie życia wewnętrznego dokonuje się w Ruchu poprzez trzy podstawowe środki: codzienną Mszę św., lekturę duchową (Pismo Święte i materiały formacyjne Ruchu) oraz rozmyślanie. Poprzez pogłębienie więzi z Bogiem następuje również głębsza więź z ludźmi i z Kościołem - wyjaśnia ks. Gill.
W duchowości Ruchu w szczególny sposób akcentuje się naśladowanie Jezusa w Jego ubóstwie i pokorze. Ubóstwo jest praktykowane przede wszystkim w aspekcie duchowym, co oznacza wolność od przywiązań i oparcie się na Bogu - przyjęcie postawy „żebraka” Bożego. Natomiast pokora w odniesieniu do Boga akcentuje Jego wielkość wobec nicości i nędzy człowieka. Równocześnie bardzo mocno podkreślana jest synowska godność dziecka Bożego, która cechuje człowieka w relacji z Bogiem.
Ważnym elementem w Ruchu jest kierownictwo duchowe oraz stała, regularna spowiedź u tego samego kapłana.
Praca w Ruchu dokonuje się w małych zespołach parafialnych. Obejmują one grupy dziecięce, młodzieżowe, narzeczonych, młodych małżeństw, studentów, dorosłych, poszczególnych zawodów. Działają również wspólnoty niepełnosprawnych, więźniów, grupy misyjne i apostolskie. Podczas spotkań parafialnych rozważana jest tematyka dotycząca życia wewnętrznego zawarta w książkach i materiałach Ruchu. Każda grupa ma swojego świeckiego animatora, który prowadzi spotkania, opiekuje się wspólnotą i ściśle współpracuje z opiekującym się Ruchem zespołem kapłanów. Oprócz spotkań parafialnych raz w tygodniu członkowie Ruchu spotykają się na tzw. spotkaniach centralnych, gdzie modlą się i słuchają konferencji formacyjnych. W diecezji warszawsko-praskiej spotkania centralne odbywają się we wtorki, na zmianę w parafiach Świętej Rodziny na Zaciszu i Zmartwychwstania Pańskiego na Targówku. Wszystkie spotkania są otwarte, nie ma żadnych zapisów. Zaproszeni są wszyscy chętni, nie tylko ci, którzy posiadają rodziny. Wielu członków Ruchu to osoby samotne.
Obok uczestnictwa w spotkaniach o charakterze modlitewnym wierni należący do Ruchu Rodzin Nazaretańskich starają się aktywnie włączać w aktualne potrzeby parafii. Dotyczy to przede wszystkim pięciu dziedzin: umacniania życia religijnego małżonków, organizowania pomocy w wychowywaniu dzieci, tworzenia oparcia materialnego dla rodzin dotkniętych nieszczęściem, stwarzania warunków do pogłębionej formacji religijnej dzieci i młodzieży, upowszechniania doktryny Kościoła na temat etyki małżeńskiej i rodzinnej. Członkowie Ruchu włączają się także w poradnictwo rodzinne, działalność charytatywną, prowadzą katechezę, uczestniczą w służbie liturgicznej.
Kilka razy w roku organizowane są rekolekcje formacyjne. W wakacje takie rekolekcje odbywają się w górach. Raz w roku członkowie Ruchu z całego świata (a jest on obecny już w ponad 50 krajach) spotykają się na Międzynarodowej Pielgrzymce na Jasną Górę.