Reklama

Nie czuję się dotknięta przez życie

Z Joanną rozmawiała Anna Guzik
Edycja legnicka 8/2005

O życiu, niepełnosprawności i spotkaniach opłatkowych z Joanną rozmawia Anna Guzik

Anna Guzik: - Powiedz kilka słów o sobie.

Joanna: - Mam 27 lat. Skończyłam technikum odzieżowe i studium bibliotekarskie, od pewnego czasu działam w bolesławieckim Towarzystwie Przyjaciół Dzieci. Jestem osobą niepełnosprawną ruchowo po dziecięcym porażeniu mózgowym i chodzę o kuli.

- Co z związku z niepełnosprawnością sprawia Ci najwięcej kłopotów?

- Schody, schody, schody - wszelkiego rodzaju, bez poręczy. Wzniesienia, górki, nierówności na chodnikach i ulicach. Kiedy muszę wyjść zimą po zakupy i jest ślisko, to bardzo się boję.

- Czy to, że jesteś niepełnosprawna, sprawia, że czujesz się jakoś specjalnie skrzywdzona?

- Oj, przez wiele lat myślałam sobie, że zostałam ukarana przez los. Ale później, rozglądając się dookoła, zobaczyłam, że wokół mnie też są osoby niepełnosprawne, jeżdżące na wózkach, chodzące o kulach... I nie mogę powiedzieć, że jestem bardzo dotknięta przez życie. Po prostu - tak jest czasem w życiu, że jedna osoba jest niepełnosprawna, chora, a inna nie.

- Działasz w Towarzystwie Przyjaciół Dzieci, jak tam trafiłaś?

- Dzięki koleżance, która także chodzi o kulach. I to ona zabrała mnie pewnego razu na zebranie. Były tam poruszane sprawy dotyczące właśnie nas, niepełnosprawnych, jak opłatek, zabawy karnawałowe, wyjazdy integracyjne.

- I dlaczego tam zostałaś?

- Nie wiem, jak inni, ale ja, będąc osobą niepełnosprawną, lepiej się czuję, kiedy widzę wokół siebie inne takie osoby. Wtedy człowiek nie jest taki wyobcowany. Na ulicy na co dzień spotyka się raczej osoby zdrowe, rzadko widać kogoś o kulach. A w TPD są i chore dzieci, i dorośli i jest mi jakoś raźniej z tą niepełnosprawnością.

- Czy masz jakiś przydział zadań?

- Nie, wszystko zależy od sytuacji. Dziś np. zostałam wybrana do podziękowania Księżom Biskupom. Na każdym zebraniu jest podejmowana decyzja, co mogłabym zrobić, w czym jestem dobra i w czym mogę pomóc.

- A w czym jesteś dobra?

- Lubię występy, lubię śpiewać. W zeszłym roku z p. Jadzią Bobek prowadziłyśmy plenerowy konkurs piosenki dla dzieci niepełnosprawnych.

- W czym niepełnosprawność Ci nie przeszkadza?

- Zawsze bardzo chciałam pracować z dziećmi jako nauczycielka, przedszkolanka. I teraz tak trochę spełniam to swoje marzenie, bo zajmuję się dziećmi mojej koleżanki. Opiekuję się nimi, kiedy wracają ze szkoły, a ona jeszcze pracuje. Przychodzą do mnie, razem odrabiamy lekcje, bawimy się. Mimo że jestem niepełnosprawna, mogę im pomóc, żeby nie siedziały same w domu.

- Jakie jest twoje hobby?

- Uwielbiam śpiewać. Pasjami czytam książki, np. kryminały Agathy Christie. Codziennie wieczorem czytam Pismo Święte, lubię też książki religijne. Bardzo lubię podróżować. Utrzymuję kontakt z rodziną i jeżdżę do nich na święta. Chętnie biorę udział w wyjazdach integracyjnych z TPD. Mam wielu przyjaciół.

- Czego jako osoba niepełnosprawna oczekujesz od ludzi zdrowych?

- Chciałam powiedzieć, że akceptacji, ale to nie tak. Chodzi o to, żeby osoba zdrowa, idąc ulicą, nie odwracała się i nie szeptała do innej: „Ojej, patrz, jak ona chodzi. O, na wózku jeździ!”. Żeby nie było żadnego poruszenia, jeśli osoba niepełnosprawna wyjdzie na ulicę. I żeby pomagać jej, kiedy o to poprosi, a nie narzucać się. Osoby niepełnosprawne tak naprawdę bardzo dobrze sobie radzą same i nie trzeba ich na siłę uszczęśliwiać.

- A co niepełnosprawni dają innym?

- Wielką pogodę ducha. Bo pomimo niepełnosprawności potrafimy radzić sobie w życiu i nie użalamy się nad sobą. A osoby zdrowe, często zaganiane, spuszczają „nos na kwintę” i narzekają, że to jest źle, czy tamto jest źle. Wydaje mi się, że osoba zdrowa, która zna niepełnosprawnych, inaczej patrzy na życie i postrzega świat.

- Jesteś już po raz czwarty na spotkaniu opłatkowym?

- Dowiedziałam o tych spotkaniach właśnie w TPD. Pomyślałam sobie, że nigdy nie byłam, a może być ciekawie, może poznam nowych ludzi. A kiedy przyszłam, owszem poznałam nowych, ale też spotkałam wielu znajomych. Bardzo dobrze się tu czuję wśród zdrowych i niepełnosprawnych. Myślę, że przez takie spotkania jesteśmy bliżej Boga, bo On ukochał ludzi chorych i niepełnosprawnych, zapewne ci ostatni są Mu szczególnie drodzy.

Górale zawsze bronili Krzyża na Giewoncie i będą bronić go do końca

2019-08-24 08:13

wpolityce.pl

Po czwartkowej tragicznej burzy w Tatrach, w których zginęło pięć osób pojawiły się głosy, żeby usunąć Krzyż z Giewontu.

Bożena Sztajner

Krzyż na Giewoncie był ustawiony dużo wcześniej niż czerwona i tęczowa zaraza próbuje nas zniszczyć. To wotum postawione przez górali w 1901 r. — komentuje, dla portlau wpolityce.pl, stryjeczny prawnuk Józefa Kurasia „Ognia”, Bartłomiej Kuraś.

Przez lata niejedna burza uderzała w niego i chciała go zniszczyć. Czwartkowy wypadek jest przykrą i tragiczną sprawą, ale to nie jest powód do usunięcia symbolu wiary — podkreśla.

Jeżeli dojdzie do próby usunięcia Krzyża górale będą go bronić. Górale zawsze bronili Krzyża na Giewoncie i będą bronić go do końca. Pan Hartman nie jest pierwszą osobą i zapewne nie ostatnią, która domaga się usunięcia Krzyża z Giewontu — dodaje Bartłomiej Kuraś.

Dziennikarz, zakopiańczyk, Witold Gadowski dla portalu wpolityce.pl mówi: mój wuj, ks. Walenty Gadowski wytyczył szlak na Orlą Perć. Papież Jan Paweł II poświęcił jego tablicę na Kasprowym Wierchu. Moja mama codziennie patrzy się na Krzyż na Giewoncie i modli się. Jeżeli ktoś spróbuje zniszczyć Krzyż na Giewoncie, zobaczy co znaczy gniew górali. Nie wolno tknąć pamiątki męki i śmierci naszego Zbawiciela! To nasze, góralskie wotum dla Pana Boga.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Dożynki parafialne w parafii św. Marii Magdaleny w Ożarowie

2019-08-25 18:51

Zofia Białas

Tegoroczne trudne żniwa zakończone. Nadszedł dzień radosnego świętowania i dziękczynienia Bogu, Gospodarzowi Świata, za tegoroczne plony.

Zofia Białas

Uroczystości dożynkowe odbyły się 25 sierpnia. Rozpoczęły się przed Domem Ludowo – Strażackim gdzie uformował się korowód dożynkowy. W korowodzie dożynkowym członkinie Koła Gospodyń Wiejskich z pięknym, własnoręcznie wykonanym wieńcem dożynkowym, starostowie dożynek z bochenkiem chleba upieczonym z tegorocznego ziarna oraz koszem tegorocznych owoców i warzyw, orkiestra dęta z Ożarowa, przedstawiciele Ochotniczej Straży Pożarnej w Ożarowie, poczty sztandarowe Koła Gospodyń Wiejskich, Ochotniczej Straży Pożarnej, Zespołu Szkoły i Przedszkola w Ożarowie. Na miejsce formowania się korowodu przybył ksiądz proboszcz, organista i ministranci. Tu, przed przejściem do kościoła, ksiądz proboszcz pobłogosławił wieniec dożynkowy, chleb i owoce, dając tym aktem sygnał do radosnego świętowania.

Zobacz zdjęcia: Dożynki parafialne w parafii św. Marii Magdaleny w Ożarowie

Korowód dożynkowy wraz z księdzem proboszczem udał się do kościoła, gdzie w intencji rolników, ogrodników, sadowników i ich rodzin była sprawowana Eucharystia dziękczynna za szczęśliwe żniwa. Przed ołtarzem wieniec dożynkowy, na stole ofiarnym chleb i owoce.

W homilii nawiązującej do Ewangelii wg św. Łukasza o królestwie Bożym i drodze do zbawienia, rozważając słowa: ”Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam będzie chciało wejść, a nie zdołają…”, ksiądz Sylwester mówił o poszanowaniu Bożego Prawa i nie obieraniu drogi prowadzącej do zbawienia na skróty (szeroka brama). Od chwili chrztu świętego, który włączył nas do królestwa Bożego, kontynuował, mamy obowiązek wobec Boga i bliźnich – mamy wydawać owoce wiary i miłości, strzec się niesprawiedliwości i nie pozwolić by współczesny świat przesłonił nam nasze powołanie do zbawienia.

Po homilii nastąpiło uroczyste poświęcenie wieńca dożynkowego, chleba i owoców - symboli zakończonych żniw.

Dziękując Bogu za udane żniwa, zapowiedź tego, że nikomu nie zabraknie „ chleba powszedniego”, o którym mówimy w codziennej modlitwie „Ojcze nasz…” rolnicy prosili o Boże błogosławieństwo na zbliżający się czas siewu.

CZYTAJ DALEJ

Reklama

Reklama

Najczęściej czytane

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Redaktor Naczelna Tygodnika Katolickiego „Niedziela” wyznaczyła w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Rozumiem