29 stycznia br. - już po raz czwarty - do sali gimnastycznej przy Szkole Podstawowej w Brzeźnicy Bychawskiej przybyli seniorzy z terenu gminy Niedźwiada.
Na zaproszenia odpowiedziało 150 osób, urodzonych w 1927 r. i wcześniej. Powitała ich dyrektor SP Bogumiła Bodziacka, cytując fragmenty listu Ojca Świętego do ludzi w podeszłym wieku. Wójt gminy Marek Jankowski podziękował seniorom za przybycie i za udzielane dobre rady. Współgospodarzem uroczystości był ks. kan. Władysław Poździk, który w krótkim przemówieniu prosił, aby ludzie starsi z optymizmem patrzyli w przyszłość, podziękował za trud, dzięki któremu Ojczyzna stała się wolna, i życzył, by Matka Boska - Królowa Anielska (patronka parafii) dodawała energii na dalsze lata. Wśród zaproszonych obecni byli kapłani z Niedźwiady i Tarła - ks. kan. Marian Serwatka i ks. kan. Andrzej Maleszyk oraz pracownicy Urzędu Gminy, sołtysi, przedstawiciele Policji i OSP w Lubartowie.
Spotkanie rozpoczęło się koncertem pod hasłem „Wspólne kolędowanie”, który poprowadziła Maria Kozioł, prezes Lubartowskiego Towarzystwa Regionalnego. Wystąpiło siedem zespołów (z Zabiela, Niedźwiady, Górki Lubartowskiej oraz Brzeźnicy Leśnej, Książęcej i Bychawskiej) oraz solista Sebastian Najda - uczeń VI klasy SP w Brzeźnicy Bychawskiej. Goście nucili lub śpiewali kolędy, zarówno te powszechnie znane, jak i mniej znane, ale popularne w gminie Niedźwiada. Po koncercie był czas na wspomnienia w gronie znajomych, a wszystko zakończyło się wspólną zabawą.
Spotkanie z seniorami to także wspomnienia z historii miejscowości. I tak najdawniejsza jej nazwa brzmiała „Brzesnica”, a pojawiła się w Księgach Ziemskich Lubelskich z pierwszej połowy XV w. W 1442 r. bp Zbigniew Oleśnicki odłączył tę miejscowość od parafii Czemierniki i przyłączył do parafii Ostrów. Pierwszym właścicielem wsi był Przecław, syn Pieszika. Obecnie używana nazwa pojawia się w 1674 r., kiedy jej właścicielami byli Bychawscy. Ciekawa jest historia budowy świątyni parafialnej, którą rozpoczęto w 1805 r., z fundacji Mikołaja Krzynieckiego, pułkownika wojsk królewskich. Mury bez okien i sufitu stały 100 lat, a budowę kościoła w stylu renesansowym zakończono dopiero w 1907 r. Pierwszym proboszczem był ks. Edward Pianko. W Brzeźnicy Bychawskiej żywa jest pamięć o ks. Janie Szczepańkim, bestialsko zamordowanym 15 sierpnia 1948 r. 15 lat temu wmurowano tablicę w ścianę świątyni z napisem: „Ksiądz Jan Szczepański zginął śmiercią męczeńską w czasach stalinowskich - W hołdzie drogiemu kapłanowi i proboszczowi ofiarują parafianie wraz z proboszczem Stanisławem Demidowiczem; 1990 rok”.
Jesienią wszystko trochę zwalnia. Dni są krótsze, szybciej robi się ciemno, częściej zostajemy w domu. Mamy też więcej okazji, żeby sięgnąć po telefon, włączyć kolejny serial albo bez przerwy przeglądać media społecznościowe. Może więc jesień jest dobrym momentem, żeby trochę inaczej poukładać swój dzień. Nie chodzi o wielkie postanowienia ani o to, żeby nagle zmienić całe swoje życie. Czasem wystarczy kilka minut ciszy, fragment Ewangelii albo różaniec odmówiony bez pośpiechu.
Do czytania Biblii łatwo wracać z myślą, że trzeba mieć dużo czasu. Tymczasem nie zawsze tak jest. Można przeczytać jeden fragment Ewangelii, zatrzymać się przy jednym zdaniu i zastanowić się, co właściwie mówi ono do mnie. Co jest w nim ważnego? Czy przypomina mi o czymś, z czym właśnie się zmagam? A może pokazuje mi coś, czego wcześniej nie zauważałem?
Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.
Fundacja JEDEN Z NAS alarmuje: 28 września Europa usłyszała dwa skrajnie odmienne przesłania dotyczące człowieka i przyszłości kontynentu. Tego samego dnia, gdy przedstawiciele 11 państw europejskich - w International Safe Abortion Day (Międzynarodowy Dzień Bezpiecznej Aborcji) - wezwali do przyjmowania prawa i polityk zwiększających dostęp do aborcji oraz wskazali na działania na rzecz jej dekryminalizacji, papież Leon XIV, przemawiając we Francji, jednym z państw wymienionych w tej deklaracji, wezwał młodych Europejczyków, aby miłowali życie, zakładali rodziny, przyjmowali dzieci i bronili godności każdego człowieka „od pierwszej chwili życia w łonie matki aż po ostatnie tchnienie”.
Wspólną deklarację ogłosili ambasadorowie, wysłannicy i rządy Danii, Estonii, Finlandii, Francji, Islandii, Litwy, Luksemburga, Niderlandów, Norwegii, Hiszpanii i Szwecji. Dokument opublikował rząd Niderlandów 28 września, z okazji Międzynarodowego Dnia Bezpiecznej Aborcji. Sygnatariusze uznają dostęp do aborcji za istotny dla autonomii cielesnej, równości płci, praw człowieka, demokracji i powszechnej ochrony zdrowia. Wzywają do prawa i polityk wspierających dostęp do „safe abortion care” (bezpiecznej opieki aborcyjnej) oraz do ochrony środowisk działających na rzecz dekryminalizacji aborcji.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
