O renowacji kościoła pw. św. Anny w Różanie z ks. kan. Ryszardem Kłosińskim rozmawia Krystian Wiśniewicz

- Kościół św. Anny to chyba jedyny zabytek, który został w Różanie. Z dawnych źródeł wynika, że już w XI wieku istniał tu kościół i należał do diecezji płockiej.

- W historii parafii istniało kilka kościołów drewnianych. Obecny kościół jest murowany i prawdopodobnie został ufundowany przez Annę Jagiellonkę. Parafia Różan została włączona do diecezji łomżyńskiej 25 marca 1992 r.

- Czy to jest pierwszy remont świątyni?

- Od 1609 r. była kilkakrotnie przebudowywana. W latach 1780-1837 przeprowadzono gruntowe remonty kościoła. W 1905 r. podjęto decyzję o rozbudowie kościoła, a w latach 1907-13 rezydujący wówczas proboszczowie ks. Remigiusz Jankowski i ks. Klemens Sawicki dokonali ostatecznej przebudowy, w wyniku której powstała obecna neogotycka świątynia. W czasie wojen kościół uległ zniszczeniu. Został odbudowany w latach 1940-77. Nie tak dawno, bo w latach 1993-2000, dzięki staraniom ks. prob. Jana Pawłowskiego kościół został pokryty blachą miedzianą i zabezpieczony przed wilgocią.

- Obecnie trwają prace konserwacyjne. Jak długo potrwają prace i co zostało już zrobione?

- W latach 2002-04 kościół został całkowicie odmalowany wewnątrz. Ściany były bardzo zniszczone, więc przed malowaniem należało uzupełnić brakujące tynki. Następnie rozpoczęto odnawianie polichromii wewnątrz świątyni. Została odrestaurowana ambona oraz polichromia naw bocznych. Ołtarz główny został oczyszczony. Położono na nim nowe złoto i tzw. szlak metal. Częściowo został przerobiony chór: schody, klatka schodowa, balkon. Zrobiono nowe podpory i wykonano łuk nad drzwiami. Zmieniono żyrandole, co sprawiło, że w kościele jest o wiele jaśniej. Odrestaurowano również stacje Drogi Krzyżowej, które sprowadził ks. prob. Kazimierz Maj. Zostały one oczyszczone i uzupełnione o brakujące elementy. Stacje te bardzo dobrze wkomponowane są w całość świątyni. Prace renowacyjne trwają cały czas, a nad całością czuwa konserwator zabytków prof. Paweł Jakubowski z Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.

- Jakie są plany na przyszłość?

- W przyszłości chciałbym wykonać ołtarze boczne, ponieważ kościół jest piękny, ale nie wypełniony. W jednej z naw znajduje się ołtarz Miłosierdzia Bożego, tam pragnąłbym zrobić ołtarz gotycki, który nawiązywałby do stylu kościoła. Natomiast ołtarz w nawie drugiej byłby poświęcony Świętej Rodzinie. Kiedyś wisiał tu obraz św. Józefa namalowany wiele lat temu przez jedną z parafianek. Chciałbym również wykonać kinkiety, ławki pod bocznymi ścianami oraz drewniane schody na ambonę, aby harmonizowały ze stylem kościoła. Przydałaby się konserwacja organów, ponieważ od ich założenia nie były restaurowane. Jednak największym moim marzeniem jest położenie nowej posadzki.

- Jak oceniają parafianie prace prowadzone przez Księdza?

- Parafianie są bardzo przywiązani do tego kościoła i kochają go. Myślę, że ludzie są zadowoleni z wykonywanych prac. Cenią sobie kościół parafialny i pomagają na tyle, na ile ich stać. Władze miasta również włączają się w remont świątyni. Wielu dawnych mieszkańców Różana odwiedza naszą świątynię, aby pomodlić się i przypomnieć sobie miejsce, w którym zostali ochrzczeni lub zawarli sakrament małżeństwa. Wspólnymi siłami zajmujemy się tym remontem, ażeby doprowadzić świątynię do świetności, tak jak to było kiedyś w planach tych kapłanów, którzy rozpoczynali rozbudowę kościoła w Różanie.

- Dziękuję serdecznie za rozmowę i życzę spełnienia planów.