W zachodniej części Rzeszowa, pośród niewysokich bloków nowo powstającego osiedla mieszkaniowego Rzeszów-Przybyszówka, położony jest jeden z najmłodszych ośrodków duszpasterskich miasta, noszący wezwanie bł. Karoliny Kózkówny. Formalnie jako parafia powstał on 10 listopada 1995 r. Decyzja ta wybiegała jednak w przyszłość - trwała bowiem dopiero budowla nowego osiedla - i miała przede wszystkim na celu stworzenie warunków do zorganizowania parafii. Prace organizacyjne trwały kilka lat. Prowadzili je kolejni administratorzy: ks. Stanisław Tomkowicz (1995-1997) i ks. Andrzej Kluz (1997-1998) oraz przedstawiciel Kurii Diecezjalnej - ks. Józef Stanowski. W tym czasie pozyskano działkę budowlaną pod przyszły kościół. Faktyczne jednak zaistnienie nowej parafii nastąpiło dopiero w 1998 r. Najpierw 24 sierpnia objął ją pierwszy proboszcz ks. Jan Krynicki, następnie określono szczegółowo jej terytorium, a wreszcie 22 listopada bp K. Górny poświęcił tymczasową kaplicę. Obiekt ten, noszący wezwanie bł. Karoliny Kózkówny, stał się pierwszym centrum religijnym parafii.
Powstał on od 15 października do 21 listopada 1998 r., na bazie konstrukcji przekazanej przez rzeszowską Kurię Diecezjalną, a służącej wcześniej jako magazyn budowlany przy budowie klasztoru sióstr karmelitanek w Rzeszowie. Projekt jego adaptacji przygotowała architekt Krystyna Drozd. Kaplica została wzniesiona przez stalowowolską firmę budowlaną Besbud, kierowaną przez Ryszarda Dziewę. Po rozbudowie ma ona wymiary 30 x 9 m, czyli ma ok. 270 m kwadratowych powierzchni użytkowej. Wystrój tymczasowej świątyni parafialnej wykonany został według planu ks. J. Krynickiego. Składa się on m.in. z marmurowego ołtarza głównego - daru diecezji monachijskiej, kamiennego krzyża oraz trzech obrazów: patronki parafii bł. Karoliny, Matki Bożej Nieustającej Pomocy oraz Jezusa Miłosiernego; wszystkie autorstwa gorlickiego artysty Michała Wachowskiego.
Tymczasowy charakter kaplicy zadecydował o szybkim podjęciu decyzji o budowie świątyni parafialnej. Wkrótce rozpoczęto wstępne przygotowania do jej realizacji. Najpierw architekci Marcin Smoczyński i Maciej Łobos oraz konstruktor Stanisław Syrek opracowali projekt kościoła, a następnie w 1999 r., po spełnieniu wymogów administracyjnych, otrzymano pozwolenie na budowę. Pierwsze prace przy wznoszeniu świątyni rozpoczęto już w grudniu 2001 r. Działanie to było jednak symboliczne. Faktyczna budowa rozpoczęła się w kilka miesięcy później i trwa do chwili obecnej. Równocześnie z budową kościoła prowadzono prace przy wznoszeniu parafialnego Centrum Duszpasterskiego im. bł. Karoliny i św. Floriana. Obiekt ten został poświęcony przez bp. K. Górnego 18 listopada 2004 r.
Wznoszona świątynia jest osadzona na rzucie zbliżonym do trójkąta, z prezbiterium znajdującym się w jego wierzchołku i ukierunkowanym na wschód. Za prezbiterium znajdować się będzie zakrystia. Natomiast od strony zachodniej, u podstawy trójkąta, planowane jest wejście główne. Obiekt ma 35 m szerokości i 37 m długości, a jego wysokość wynosić będzie 13,6 m. W jego fasadę wkomponowana jest wieża o wysokości 30,7 m, zaś na dachu świątyni planowana jest niewielka, przysadzista sygnaturka, zwieńczona krzyżem. Po lewej stronie od wejścia głównego również znajdować się będzie niewielka wieża.
Inwestycja prowadzona jest głównie w oparciu o środki pozyskiwane od parafian. Korzysta się jednak także z innych możliwości jej finansowania, takich jak np. wsparcie materialne firm i osób prywatnych, ofiary z sąsiednich parafii, festyny parafialne itp.
Pracami budowlanymi kierował najpierw Stanisław Adamczyk, a następnie Włodzimierz Bochenek. Nadzór nad całością przedsięwzięcia od samego początku sprawuje ks. Krynicki.
Dzięki jego determinacji, wspartej wydatną pomocą parafian, w stosunkowo krótkim czasie nie tylko stworzono dogodne warunki pracy duszpasterskiej, ale wzniesiono w znacznym procencie mury nowej świątyni. Dzięki swemu przeznaczeniu oraz sylwetce będzie ona bez wątpienia dogodnym miejscem ubogacenia duchowego oraz urozmaiceniem architektury sakralnej miasta.