Józef Chełmoński i przyjaciele - to tytuł wystawy, którą można oglądać od połowy kwietnia w Muzeum w Sosnowcu, mieszczącym się w Pałacu Schőna. Na ekspozycję składa się 60 szkiców, rysunków i obrazów Józefa Chełmońskiego oraz innych artystów reprezentujących polskie malarstwo XIX w. Prezentowane prace to głównie pejzaże, sceny rodzajowe i historyczne.
Ale to nie jedyna wystawa, którą proponuje sosnowieckie Muzeum. Czynna jest także czwarta z kolei ekspozycja rozpoczętego w 2002 r. cyklu Sosnowieckie ABC. Tak jak poprzednie stanowi swego rodzaju ilustrowaną encyklopedię miasta. Przedstawia w układzie alfabetycznym wybrane zagadnienia z różnych dziedzin jego przeszłości. Zakres czasowy wystawy jest dość rozległy - od prehistorii do współczesności. Przedhistoryczną przeszłość Sosnowca przypomina hasło „Łużycka kultura”; pozostałe dotyczą XIX i XX w. Życie gospodarcze ukazano, przedstawiając kopalnie węgla kamiennego „Wiktor” i „Niwka-Modrzejów” oraz zakłady przemysłowe. Z rozwojem przemysłu wiąże się napływ na tereny Sosnowca społeczności ewangelickiej, dla której fabrykant Henryk Dietel ufundował kościół. Na wystawie przedstawiona jest świątynia, jak również jej pierwszy pastor - ks. Eugeniusz Uthke. Wśród prezentowanych osób uwzględniony został Aleksy Bień (prezydent miasta w latach 1925-28), artyści plastycy reprezentujący Grupę Zagłębie oraz śpiewak Alfred Jarosza-Korczyński. Do okresu międzywojennego odnoszą się m.in. hasła: „Gimnazjum Przemysłu Artystycznego”, „Liga Obrony Przeciwlotniczej i Przeciwgazowej”, „Sosnowieckie Towarzystwo Sportowe «Unia»”. Wystawa udostępniana będzie do końca czerwca br.
Słowiańskie mity
Muzeum Śląskie w Katowicach proponuje wernisaż Jerzego Przybyła. Na wystawie zobaczymy ok. 40 prac - obrazów, płaskorzeźb i rzeźb poświęconych tematyce słowiańskich mitów. Jerzy Przybyła brał udział w ok. 90 wystawach - zbiorowych oraz indywidualnych. Dominującą treścią dzieł tego artysty jest piękno natury, kultura i sztuka ludowa. Zainteresowania te wynikają z jego chłopskiego pochodzenia. Artysta wzbogacił swoje prace o wątki z mitologii nordyckiej oraz słowiańskiej. Fascynacja ta zaowocowała wieloma dziełami malarskimi i rzeźbiarskimi, zarówno w tradycyjnym malarstwie sztalugowym, grafice warsztatowej, jak i w malarstwie ściennym, które zdobi elewacje budynków, klatki schodowe szpitali, domów wielorodzinnych. Wystawa będzie udostępniona do końca maja br.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Warszawa, 05.02.2026. Zwolennicy Zbigniewa Ziobry na korytarzu Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Mokotowa zdecydował w czwartek o zastosowaniu tymczasowego aresztu wobec b. ministra sprawiedliwości i posła PiS Zbigniewa Ziobry – poinformował na X jeden z obrońców Ziobry, adw. Adam Gomoła. Dodał, że decyzja ta będzie zaskarżona do Sądu Okręgowego w Warszawie.
Do rozstrzygnięcia doszło po całodziennym, trzecim już, posiedzeniu w sprawie wniosku Prokuratury Krajowej o zastosowanie aresztu wobec Zbigniewa Ziobry. W czwartek obrona Ziobry składała liczne wnioski formalne. Przed godz. 15 sąd rozpoczął jednak już merytoryczne rozpoznawanie kwestii wniosku prokuratury.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.